دوست دارم در تئاتر امضای بازیگری خودم را داشته باشم

"بهرام افشار" برگزیده سوم بخش نمایش در شاخه صحنه‌ای، بازیگری مرد در اولین جشنواره ملی جوان ایرانی، متولد 1366 در همدان است. او در حال تحصیل در رشته مهندسی مکانیک در دانشگاه همدان است و به صورت مطالعه آزاد و تجربی به تئاتر وارد شده است. خودش می‌گوید که سعی دارد از رشته مکانیک انصراف دهد و تئاتر را ادامه دهد.

او می‌گوید: هر کسی که می‌خواهد در بازیگری تئاتر رشد و فضاهای متفاوتی را تجربه و احساس کند، حتما باید چند سالی کار کودک انجام دهد، چون نمایش برای کودک، اجازه می‌دهد که از قالب رئال بیرون آمده و فضاهای هیجان‌انگیز دیگری را تجربه کند و من خوشحالم که کارهای ابتدایی تئاتر را با نمایش کودک آغاز کردم و توانستم مرزها را بشکنم و خود را رها کنم.

از سابقه‌ات در تئاتر می‌گویی؟
از سال 82 وارد عرصه تئاتر در قالب کاری کودک و شخصیت‌های فانتزی شدم، بعد از آن در سال 88 به تهران آمدم و سعی کردم به صورت آکادمیک تئاتر را دنبال کنم، به همین دلیل یک ترم در کلاس‌های بازیگری استاد سمندریان شرکت کردم. از همین زمان بود که به کارهای حرفه‌ای تئاتر همچون "رومولوس کبیر" که سال گذشته در تئاتر شهر به روی صحنه رفت و "جن گیر" که به عنوان پرمخاطب‌ترین نمایش سال 88 لقب گرفت، فراخوانده شدم.

بعد از آن به تبع بازی در این دو کار، به کارگردان‌های دیگر معرفی شدم. در جشنواره ملی جوان ایرانی در دو نمایش بازی کردم که یکی از آن‌ها مورد قبول واقع شد. این نمایش "فیل آبی" نام داشت که در شاخه‌های نویسندگی، کارگردانی و بازیگری رتبه آورد.

در چه جشنواره‌هایی شرکت کرده و جایزه برده‌ای؟
چون بیشتر سبک کاری‌ام اجرایی است، در جشنواره‌های معدودی شرکت کردم. در جشنواره «یونیما» در همدان، رتبه‌ای در بازیگری دریافت کردم و بعد از آن در جشنواره‌ای خاص شرکت نکردم اما دوست دارم در نمایش‌هایی که اجرای عموم دارد، بازی کنم. در جشنواره تئاتر فجر سال گذشته هم دو کار "رمولوس کبیر" و نمایشنامه خوانی "ریچارد" را داشتم. در بخش تجربه نو جشنواره تئاتر فجر امسال نیز با نمایش "آنتی آنتیگونه" شرکت کردم.

دوست داری در سینما هم بازیگر باشی؟
صددرصد. هر بازیگر تئاتری دوست دارد در سینما هم کار کند و من هم دوست دارم.

در فیلم سینمایی هم بازی کرده‌ای؟
برای بازی در فیلم سینمایی "بانوی شهر ما" یا "گزارش یک جشن" به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا تست بازیگری دادم و انتخاب هم شدم، اما اتفاقاتی پیش آمد که در این کار بازی نکردم و به همین دلیل ترجیح دادم که تمرکزم بیشتر بر روی تئاتر باشد؛ چرا که این شرایط موجود برایم بهتر است.

کدام یک از فیلم‌ها و تئاترهای جشنواره فجر را دیده‌ای؟
همه فیلم‌های بخش مسابقه سینمای ایران به جز "ورود آقایان ممنوع" را دیدم که خوب بود. در جشنواره تئاتر فجر هم چون درگیر تمرین و فعالیت‌های دیگری بودم، کار آقای غنی‌زاده "آنتیگونه" و "فاوست" آقای نعیمی را دیدم و خیلی لذت بردم.

دوست داری در تئاتر یا سینما ستاره شوی؟
هر جوانی که روی سکوهای تئاتر شهر نشسته است در ذهنش هزار آرزو برای این‌که دیده شده و ستاره شود، دارد و من هم از این امر مستثنی نیستم. اما برای رسیدن به این امر، راهی طولانی باید پیموده شود مخصوصا در جامعه هنری ما که شرایط بازیگری به صورتی است که تعداد بازیگران از مخاطبان بیشتر است، به گونه‌ای که اگر از هر بازیگری سوال کنید حداقل در دو تله تئاتر به صورت نذری بازی کرده است! به همین دلایل فکر می‌کنم که راه خیلی سختی در پیش داریم و اگر بخواهیم سرآمد این حوزه باشیم، باید پشتکار خیلی خوبی داشته باشیم. البته در ایران رسم است که بازیگر تئاتر بعد از چهل سالگی دیده می‌شود؛ مثل سیامک صفری که هنوز آن گونه که دلش می‌خواهد، نشده ولی بر روی صحنه پرواز می‌کند و خیلی‌ها هم از بازی‌اش لذت می‌برند.

تا به حال شده که بخواهی جای یک بازیگر تئاتر قرار بگیری؟
روزهای اولی که از همدان آمده بودم از سیامک صفری قالب بازی گرفته بودم و دوست داشتم که مثل او بازی کنم، اما بعد از مدتی احساس کردم که دوست دارم جای خودم باشم؛ چون بازیگری چیزی نیست که بخواهی جای کسی باشی و چیزی است که هر کسی باید از وجودش استفاده کند و آن را نشان دهد؛ نه این‌که سایه بازیگری شخص دیگری بر روی شانه‌هایت سنگینی کند. در حال حاضر دوست دارم جنس بازی خودم و در واقع امضای خودم را داشته باشم تا بعدها، از من به عنوان بهرام افشار نام ببرند.
 
فکر می‌کردی در جشنواره ملی جوان ایرانی برگزیده شوی؟
در این جشنواره نقش سه برادر سه قلو را بازی می‌کردم یعنی سه شخصیت مختلف با بازی متفاوت، و به همین دلیل که خلاقیت زیادی در آن دخیل بود، احساس می‌کردم که حتما جزو برگزیده‌ها خواهم بود. جشنواره ملی جوان ایرانی، اولین جشنواره رسمی‌ام بود که واقعا به دید یک جشنواره نگاهش کردم.
 
بخش تئاتر جشنواره ملی جوان ایرانی را چگونه ارزیابی می‌کنی؟
سطح تئاترهایی که اجرا رفت، خوب بود و به طور کلی این جشنواره از لحاظ برنامه‌ریزی و هزینه‌ای که مصرف شد، بسیار خوب بود، طوری که خیلی‌ها دوست داشتند در آن شرکت کنند. با وجود این‌که اولین دوره برگزاری آن بود، اما مشخص بود که هزینه بسیار خوبی صرف کرده بودند.

اگر دوباره به دنیا می‌آمدی چه کار می‌کردی؟
چون از سن 15 سالگی بر صحنه تئاتر بودم، اگر دوباره به دنیا می‌آمدم و عقلم می‌رسید از 12 سالگی به تئاتر وارد می‌شدم.
 
حرف آخر: تقاضا دارم به بازیگرهای تئاتر چه جوان و چه باتجربه و باسابقه، احترام گذاشته شود و برای آن‌ها و کارشان ارزش قائل شوند. به نظر من بزرگ‌ترین خواسته یک بازیگر تئاتر همین است و حرف آخرم این است که تئاتر را دوست داشته باشیم.



***