نخستین تزریق کاتتر به بدن
به گزارش سرویس دانش و فناوری برنا، ورنر تئودو اوتو فورسمن در سال 1929 هنگامی که یک رزیدنت جراحی بود، فرضیه امکان ورود مستقیم کاتتر(میل جراحی) به قلب را ارائه داد. او معقد بود که که این میله کوچک می تواند برای تزریق داروها یا رنگ و اعلام اخبار فعالیت قلب، مورد استفاده قرار گیرد. اما این روش خطرناک به نظر می رسید. فورسمن برای اینکه بی خطر بودن آن را اثبات کند، این روش را روی خود امتحان کرد.
فورسمن کاتتر را به رگی در بازوی خود فرو کرد، آن را 63 سانتی متر به طرف قلب خود راند و به سوی بخش رادیولوژی حرکت کرد. در آنجا با اشعه ایکس مشخص شد که کاتتر در دهلیز چپ او است. موسسه نوبل در سال 1956 جایزه نوبل پزشکی را به فورسمن اهدا کرد.
اما تجربه او به دلیل خطرناک بودن و ریسک پذیری بالا محکوم شد. وی به عنوان اعتراض رشته خود را از کاردیولوژی به اورولوژی تغییر داد.
قبل از دستگیری، فورسمن یک افسر پزشک نازی در ارتش آلمان بود.
در دوران حبس وی دو فیزیکدان آمریکایی و فرانسوی عملیات کاتتریزاسیون وی را مورد مطالعه قرار دادند و از آن در تحقیقات قلبی استفاده کردند و جایزه نوبل به طور اشتراکی به فورسمن، دیکینسون ریچارد و آندره فردریک اهدا شد.
