دانشگاهها در رقابت برای رتبهبندی
چندی است که از اجرایی شدن طرح رتبهبندی دانشگاهها میگذرد، طرحی که براساس آن به لحاظ کمی و کیفی، به ارزیابی دانشگاهها پرداخته و ماحصل آن به عنوان رتبهبندی دانشگاههای اسلامی عرضه میشود.
در این طرح سطوح مختلف دانشگاهی بررسی میشود و با توجه به نوع و میزان هر سطح، امتیازی بدان تعلق میگیرد به عنوان مثال، سطوح خدمات آموزشی، دانشجویی، پژوهشی، فرهنگی، رفاهی و گزینههایی از این دست، در کنار کمیت هایی مانند وسعت، گستره و تعداد دانشکدهها و کیفیت علمی دانشگاه که داشتههای علمی استادان و دانشجویان را در بر میگیرد، از مواردی است که دستمایه ارزیابان قرار گرفته و رتبه دانشگاه را معین میسازد.
مهمترین دستاورد این طرح، تکاپویی است که دانشگاهها را فرا میگیرد. زیرا به واسطه این رتبهبندی، دانشگاهها ملزم به رقابت با یکدیگر در داخل و از آن مهمتر در سطح بینالمللی هستند. این رقابت تعیین کننده جایگاه آنان در لیست دانشگاههای اسلامی خواهد بود و اگر تا پیش از این عوامل نظارتی مانند دولت بر کارکرد دانشگاهها تأثیر داشت، اکنون دانشگاهها، خود باید برای دستیابی به رتبههای بهتر و در نتیجه حسن شهرت که بر میزان جذب دانشجو، از ایران و منطقه موثر است، تلاش کنند.
هم اکنون از طرف موسسه ISC که مسوول بررسی دانشگاههای اسلامی است، 10دانشگاه برتر کشور بدین شرح معرفی شدهاند؛ دانشگاه تهران، دانشگاه علوم پزشکی تهران، صنعتی شریف، صنعتی امیرکبیر، علم و صنعت ایران، تربیت مدرس، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، دانشگاه شیراز، دانشگاه علوم پزشکی شیراز و دانشگاه صنعتی اصفهان.
هر چند که در این اسامی جای خالی دانشگاههایی مانند دانشگاه اصفهان به چشم میخورد، اما این انتخاب باید عاملی شود تا دیگر دانشگاههای ایران نیز خود را به میدان رقابت برسانند.
نتایج رتبهبندی دانشگاههای جهان اسلام در ماه آوریل 2011 اعلام میشود که طی آن، 20 دانشگاه برتر اسلامی معرفی میشوند، امیدواریم که کشورمان بیشترین برگزیده را در این اسامی داشته باشد.
