ساخت انبوه فیلم‌های تلویزیونی شبیخون به حوزه سینماست

غلام‌رضا آزادی تهیه‌کننده و کارگران سینما درباره نقش و تاثیرگذاری فیلم‌های تلویزیونی در سینما به خبرنگار سینمایی برنا گفت: وقتی در دنیا بخواهند فرهنگی را خراب کنند آن را به تولید انبوه می‌رسانند. مسوولان فرهنگی به ویژه در تلویزیون نیز با تولید انبوه این آثار هدفی جز نابودی سینما ندارند.
 
تهیه‌کننده فیلم سینمایی «پرستوهای عاشق» با بیان اینکه سینمای ایران بعد از انقلاب به عنوان یک هنر و صنعت شناخته شده بود، اظهار کرد: سینمای ایران در بعد از انقلاب شروع به خودنمایی کرد و در جهان شناخته شد، اما زمانی ناگهان رو افول گذاشت و  بعد از مدتی دیگر فیلم‌های فرهنگی ساخته نشد.
 
کارگردان فیلم سینمایی «قبیله من» با انتقاد از نگاه انبوه سازی در فرهنگ یادآور شد: گروهی از مسوولان به دنبال رشد فکری جامعه نیستند به همین دلیل سیاست انبوه‌سازی را در پی گرفتند در این مساله دیگر کیفیت مطرح نیست و تنها نگاه مصرفی حاکم است در نتیجه اثر بخشی آثار نیز از بین می‌رود.
 
وی افزود: تولید انبوه سلیقه تماشاگر را تغییر می‌دهد، تماشاگر سخت پسند را ساده انگار می‌کند.
 
آزادی با اشاره به اینکه جایگاه فیلم‌های فاخر در سینمای ایران متزلزل شده، خاطرنشان کرد: امروزه فیلم‌های ساده انگاری که توسط تلویزیون ساخته می‌شود جایگاه فیلم‌های فاخر را متزلزل کرده، مشکل اصلی این گونه فیلم‌ها و سریال‌ها در وهله اول نبود دیالوگ صحیح و سالم است.

وی تصریح کرد: شرکتی که تا چندی پیش صابون می‌ساخته حالا فیلم تلویزیونی تهیه می‌کند. سینمای ایران به لحاظ اقتصادی دچار مشکل شده به طوری که همه طراحان گریمورهای خوب خانه نشین شدند و نسلی وارد شده که فاقد هرگونه سلیقه است.
 
تهیه‌کننده «شور زندگی» در پایان با اشاره به جمعی بودن سینما گفت: رفتن به سینما یک عادت جمعی است که مردم می‌توانند با هم تبادل نظر ‌کنند در حالی که فیلم‌های تلویزیونی را در هر شرایطی می توان دید یعنی در آشپزخانه و یا در هنگام گفت‌وگو با چند نفر نیز قابل مشاهده است. این اتفاق فرهنگ سینما را دچار مشکل کرده است و این نوع نگاه شبیخون زدن به سینما است.