در مجتمع قضایی شهید محلاتی چه میگذرد؟/۹
مهمترین دلیل طلاقم دخترم بود
مهمترین دلیل طلاقم دخترم بود، دوست نداشتم زمانی که دخترم بزرگ میشود، تماشاگر اعتیاد پدرش باشد. میدانم برای یک دختر، داشتن پدر معتاد خیلی رنج آور است.
سرویس اجتماعی برنا/
خانمی با رنگ و روی پریده پرونده ای را در دست گرفته و از درب خروجی "مجتمع قضایی شهید محلاتی خانواده یک" خارج می شود و نفس زنان پله ها را پایین می آید.
با اینکه انگیزه ای برای مصاحبه نداشت، اما زمانی که دلیل حضورش در این مکان را جویا شدم، گفت: آنقدر در راه روهای اینجا رفت و آمد کردم تا توانستم طلاق خود را به صورت غیابی بگیرم. دوسال و نیم است که ازدواج کردم و بعد از 6ماه متوجه اعتیاد همسرم شدم.
س.ق با بیان این مطلب که دو سال است همسرش به کراک اعتیاد دارد، گفت: خیلی سعی کردم او را ترک دهم. به کمپ های مختلف و انواع و اقسام داروها و پزشک ها رو آوردم اما او هیچ اراده ای برای ترک ندارد.
با اینکه هیچ مشکلی در زندگی مشترکمان به لحاظ اخلاقی و رفتاری وجود ندارد، اما تحمل اعتیاد همسرم برایم بسیار دشوار بود به طوریکه بعد از مصرف مواد مخدر صنعتی نوع رفتار او هم تغییر می کرد تا جایی که بعد از مدتی شغل خود را از دست داده و خانه نشین شده بود.
این خانم جوان درباره درخواست مهریه اش بیان کرد: مهریه ام را بخشیدم، چون به دنبال آسایش هستم.
وی همچنین درباره وضعیت حضانت فرزندش می گوید: دخترم 10ماهه است که توانستم حضانتش را بگیرم، بزرگترین دلیل طلاق دخترم بود. دوست نداشتم زمانی که دخترم بزرگ می شود، تماشاگر اعتیاد پدرش باشد. می دانم برای یک دختر، داشتن پدر معتاد خیلی رنج آور است.
خانم جوان در پاسخ به این سوال که باتوجه به اینکه اطلاع از اعتیاد همسرت داشتی، چرا برای بچه دار شدن اقدام کردی؟ اظهار داشت: راه های زیادی را امتحان کردم که همسرم اعتیادش را ترک کند، اما نشد. همسرم به بچه علاقه شدیدی داشت، گفتم شاید با وجود بچه به زندگی امیدوار شود و برای ترک اعتیاد انگیزه بیشتری پیدا کند .اما تصور من اشتباه بود و او به زندگی هیچ امیدی پیدا نکرد. وقتی دیدم به خاطر فرزندمان هم اعتیاد خود را کنار نگذاشت، تنها راه باقی مانده برای من جدایی از او و نجات فرزندم بود.
با اینکه انگیزه ای برای مصاحبه نداشت، اما زمانی که دلیل حضورش در این مکان را جویا شدم، گفت: آنقدر در راه روهای اینجا رفت و آمد کردم تا توانستم طلاق خود را به صورت غیابی بگیرم. دوسال و نیم است که ازدواج کردم و بعد از 6ماه متوجه اعتیاد همسرم شدم.
س.ق با بیان این مطلب که دو سال است همسرش به کراک اعتیاد دارد، گفت: خیلی سعی کردم او را ترک دهم. به کمپ های مختلف و انواع و اقسام داروها و پزشک ها رو آوردم اما او هیچ اراده ای برای ترک ندارد.
با اینکه هیچ مشکلی در زندگی مشترکمان به لحاظ اخلاقی و رفتاری وجود ندارد، اما تحمل اعتیاد همسرم برایم بسیار دشوار بود به طوریکه بعد از مصرف مواد مخدر صنعتی نوع رفتار او هم تغییر می کرد تا جایی که بعد از مدتی شغل خود را از دست داده و خانه نشین شده بود.
این خانم جوان درباره درخواست مهریه اش بیان کرد: مهریه ام را بخشیدم، چون به دنبال آسایش هستم.
وی همچنین درباره وضعیت حضانت فرزندش می گوید: دخترم 10ماهه است که توانستم حضانتش را بگیرم، بزرگترین دلیل طلاق دخترم بود. دوست نداشتم زمانی که دخترم بزرگ می شود، تماشاگر اعتیاد پدرش باشد. می دانم برای یک دختر، داشتن پدر معتاد خیلی رنج آور است.
خانم جوان در پاسخ به این سوال که باتوجه به اینکه اطلاع از اعتیاد همسرت داشتی، چرا برای بچه دار شدن اقدام کردی؟ اظهار داشت: راه های زیادی را امتحان کردم که همسرم اعتیادش را ترک کند، اما نشد. همسرم به بچه علاقه شدیدی داشت، گفتم شاید با وجود بچه به زندگی امیدوار شود و برای ترک اعتیاد انگیزه بیشتری پیدا کند .اما تصور من اشتباه بود و او به زندگی هیچ امیدی پیدا نکرد. وقتی دیدم به خاطر فرزندمان هم اعتیاد خود را کنار نگذاشت، تنها راه باقی مانده برای من جدایی از او و نجات فرزندم بود.
نظر شما