معرفی کتاب/
فتنه بهائیان در سال ۸۸ چگونه شکل گرفت
ارباب جمشید از جمله شخصیتهای مهم زرتشتی بود که نزد عبدالبها از جایگاه ویژهای برخوردار بود و عبدالبهاء مکرراً پیروانش را به اطاعت و فرمانبرداری از اوامر او دستور میداد.
به گزارش خبرنگار ادبیات برنا، کتاب « نقش بهائیت در فتنه 88» به همت مرکز اسناد انقلاب اسلامی در بهار امسال به چاپ رسید و به بازار عرضه شد. این اثر یکی از موضوعات طرح تدوین تاریخ انقلاب اسلامی است که در این مرکز تهیه و تنظیم شده است.
این کتاب متشکل از چهار بخش «سیری در تاریخ فرقه ضاله بهائیت»، «متهمان شبکه بهائی روز عاشورا»، «پرونده گروهک بهائی موسوم به ارتش جهانی رهایی» و اسناد و تصاویر است. این کتاب، شامل برخی بازجوییها از دستگیرشدگان بهائی در اغتشاشات روز عاشوراست که دقت در اعترافهای آنها بسیاری از ابعاد و ماهیت فتنهی 1388 را روشن میسازد.
در مقدمه این اثر آمده است: نقش دولتهای بیگانه در شکلگیری و قوام فرقهی بهائیت و اقدامات و اهداف آن علیه ایران بر کسی پوشیده نیست. این حزب سیاسی با بدعتهای زشت بنیانگذاری شد و در دامان بیگانگان پرورش یافت. در دوران حکومت پهلوی جهت انزوای اسلامی شیعی، بهائیت مورد توجه دستگاه حکومت بود و بسیاری از بهائیان به مناصب بزرگ حکومتی رسیدند و بالطبع در تأمین منافع بیگانگان کوشیدند. با پیروزی انقلاب اسلامی که دیگر مجالی برای تحقق اهداف شوم این فرقه باقی نمانده بود، بهائیان از طریق همدستی با استکبار در تضعیف نظام اسلامی کوشیدند و به انحای مختلف در صدد تبلیغ مرام خود برآمدند.
انتخابات دهم ریاست جمهوری و حوادث متعاقب آن عرصهای بود تا دوباره بهائیان با اشاره محافل بیگانه علیه جمهوری اسلامی ایران توطئه کنند. پیش از انتخاباتِ این دوره بهائیان به دلیل بیعلاقگی به سرنوشت ایران در هیچ انتخاباتی شرکت نمیکردند و خود را ایرانی نمیدانستند. اما این بار که ارادهی محافل بهائی بر شرکت در انتخابات و رأیدادن به نامزد مشخصی قرار گرفته بود، پیروان خود را به شرکت فعال فراخواندند. مردم ایران که با حضور چهل میلیونی خود در انتخابات دشمنان خارجی را در تحقق نقشههایشان ناکام گذاشتند، این بار نیز دست رد بر سینهی ایادی داخلی آنان زدند. حوادث بعد از انتخابات و اغتشاشات سران فتنه باعث شد که گروه کوچک بهائیان نیز به گروههای آشوبگر بپیوندند و در خیابانها با نیروهای امنیتی درگیر شوند. به علاوه رسانههای غربی و در رأس آنها تلویزیون فارسی بی.بی.سی نیز با تبلیغ و حمایت گسترده از بهائیان آنها را به حضور در خیابانها تشویق میکرد. با دستگیری برخی از شرکتکنندگان بهائی در اغتشاشات و اعترافات آنان نیت پلید این فرقه در ضربهزدن به نظام اسلامی مشخص شد.
بهائی شدن شمار زیادی از زرتشتیان در 200 سال پیش
با خواندن این کتاب میتوان از تاریخچهی فرقه بهائیت و چگونگی رخنه آن در کشور آگاهی یافت. در جریان سرکوب بابیان از سوی دولت، بسیاری به قتل رسیدند، برخی زندانی شدند، گروه کثیری نیز به بغداد گریختند. رهبری بابیانی که به بغداد گریختند، بر عهده میرزا یحیی نوری معروف به «صبح ازل» بود.
در سال 1287 هجری، 250 نفر از زرتشتیان بهائی شدند که اغلب آنها رعایای ارباب جمشید جمشیدیان، ثروتمند مقتدر زرتشتی بودند. ارباب جمشید از جمله شخصیتهای مهم زرتشتی بود که نزد عبدالبهاء از جایگاه ویژهای برخوردار بود، چنانکه عبدالبهاء مکرراً پیروانش را به اطاعت و فرمانبرداری از اوامر او دستور میداد.
رهبر بهائیان جهان همزمان با حکومت پهلوی، «شوقی افندی» نوه دختری عباس افندی بود. در این دوره به علت برنامهریزیها و سازماندهیهای جهانی که با نقشه ده ساله شوقی افندی آغاز شد، رشد بهائیت و گسترش آن شتاب گرفت. چنانکه در اواخر سده بیستم میلادی شمار نهادهای بهائی به بیش از 150 مجمع روحانی ملی و نزدیک به 20هزار مجمع روحانی محلی رسید...
این کتاب متشکل از چهار بخش «سیری در تاریخ فرقه ضاله بهائیت»، «متهمان شبکه بهائی روز عاشورا»، «پرونده گروهک بهائی موسوم به ارتش جهانی رهایی» و اسناد و تصاویر است. این کتاب، شامل برخی بازجوییها از دستگیرشدگان بهائی در اغتشاشات روز عاشوراست که دقت در اعترافهای آنها بسیاری از ابعاد و ماهیت فتنهی 1388 را روشن میسازد.
در مقدمه این اثر آمده است: نقش دولتهای بیگانه در شکلگیری و قوام فرقهی بهائیت و اقدامات و اهداف آن علیه ایران بر کسی پوشیده نیست. این حزب سیاسی با بدعتهای زشت بنیانگذاری شد و در دامان بیگانگان پرورش یافت. در دوران حکومت پهلوی جهت انزوای اسلامی شیعی، بهائیت مورد توجه دستگاه حکومت بود و بسیاری از بهائیان به مناصب بزرگ حکومتی رسیدند و بالطبع در تأمین منافع بیگانگان کوشیدند. با پیروزی انقلاب اسلامی که دیگر مجالی برای تحقق اهداف شوم این فرقه باقی نمانده بود، بهائیان از طریق همدستی با استکبار در تضعیف نظام اسلامی کوشیدند و به انحای مختلف در صدد تبلیغ مرام خود برآمدند.
انتخابات دهم ریاست جمهوری و حوادث متعاقب آن عرصهای بود تا دوباره بهائیان با اشاره محافل بیگانه علیه جمهوری اسلامی ایران توطئه کنند. پیش از انتخاباتِ این دوره بهائیان به دلیل بیعلاقگی به سرنوشت ایران در هیچ انتخاباتی شرکت نمیکردند و خود را ایرانی نمیدانستند. اما این بار که ارادهی محافل بهائی بر شرکت در انتخابات و رأیدادن به نامزد مشخصی قرار گرفته بود، پیروان خود را به شرکت فعال فراخواندند. مردم ایران که با حضور چهل میلیونی خود در انتخابات دشمنان خارجی را در تحقق نقشههایشان ناکام گذاشتند، این بار نیز دست رد بر سینهی ایادی داخلی آنان زدند. حوادث بعد از انتخابات و اغتشاشات سران فتنه باعث شد که گروه کوچک بهائیان نیز به گروههای آشوبگر بپیوندند و در خیابانها با نیروهای امنیتی درگیر شوند. به علاوه رسانههای غربی و در رأس آنها تلویزیون فارسی بی.بی.سی نیز با تبلیغ و حمایت گسترده از بهائیان آنها را به حضور در خیابانها تشویق میکرد. با دستگیری برخی از شرکتکنندگان بهائی در اغتشاشات و اعترافات آنان نیت پلید این فرقه در ضربهزدن به نظام اسلامی مشخص شد.
بهائی شدن شمار زیادی از زرتشتیان در 200 سال پیش
با خواندن این کتاب میتوان از تاریخچهی فرقه بهائیت و چگونگی رخنه آن در کشور آگاهی یافت. در جریان سرکوب بابیان از سوی دولت، بسیاری به قتل رسیدند، برخی زندانی شدند، گروه کثیری نیز به بغداد گریختند. رهبری بابیانی که به بغداد گریختند، بر عهده میرزا یحیی نوری معروف به «صبح ازل» بود.
در سال 1287 هجری، 250 نفر از زرتشتیان بهائی شدند که اغلب آنها رعایای ارباب جمشید جمشیدیان، ثروتمند مقتدر زرتشتی بودند. ارباب جمشید از جمله شخصیتهای مهم زرتشتی بود که نزد عبدالبهاء از جایگاه ویژهای برخوردار بود، چنانکه عبدالبهاء مکرراً پیروانش را به اطاعت و فرمانبرداری از اوامر او دستور میداد.
رهبر بهائیان جهان همزمان با حکومت پهلوی، «شوقی افندی» نوه دختری عباس افندی بود. در این دوره به علت برنامهریزیها و سازماندهیهای جهانی که با نقشه ده ساله شوقی افندی آغاز شد، رشد بهائیت و گسترش آن شتاب گرفت. چنانکه در اواخر سده بیستم میلادی شمار نهادهای بهائی به بیش از 150 مجمع روحانی ملی و نزدیک به 20هزار مجمع روحانی محلی رسید...
نظر شما
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه
