اینترنت در روستا نداریم/ کاهش مهاجرت، رسالت بلاگرها در وبلاگهای روستایی
به گزارش خبرنگار برنا امروز اینترنت برای همه افراد در هرکجای دنیا که زندگی می کنند محیطی برای برقراری ارتباط آنهم از نوع مجازی است. اگر در دنیای مجازی سرک بکشید متوجه می شوید که بسیاری از روستاهایی که حتی تا به حال نام آنها را هم نشنیده اید برای خودشان وبلاگ دارند و آخرین اخبار روستای خود را در این وبلاگ می نویسند.
اما بررسی برنا از وبلاگ های روستایی نکات جالب و قابل تاملی را از نفوذ اینترنت به داخل روستاها نشان می دهد. به عنوان مثال در وبلاگ روستایی در خراسان جنوبی می خوانیم" چند روزی بود که خبر بیماری خاله ربابه در روستا پیچیده بود. ظاهرا اوضاع و احوال خوبی نداشت و هر کسی چیزی می گفت. زن ها هم برای خودشان طبابت می کردند و هر دارویی را روی این بیچاره امتحان می کردند. اما خاله ربابه خودش فهمیده بود که غزل خداحافظی را باید بخواند..."
علی بروغنی 29 ساله و کارمند شرکت نفت است او وبلاگ روستای بروغن از توابع بخش داورزن شهرستان سبزوار از استان خراسان رضوی است او در خصوص وبلاگ روستای بروغن به برنا می گوید: فروردین 89 این وبلاگ به صورت رسمی کار خود را آغاز کرد و هدف اصلی آن نشان دادن کمبودهایی بود که در داخل روستا دیده می شد.
وی در ادامه با اشاره براینکه دیگر هیچ بچه ای در روستای بروغن نیست که به مدرسه برود، افزود: میانگین سن افراد در بروغن بسیار بالاست و از این رو ما تلاش می کنیم کسانی که به شهرها مهاجرت و دارای شغل های کاذب هستند، به روستا برگردانیم.
نویسنده وبلاگ روستای بروغن با تاکید بر شکل گیری سمن پویندگان کویر در جهت بهره وری از توانمندی های افراد روستا تصریح کرد: در این انجمن دو نفر دکتر، یک نماینده مجلس، 3 استاد دانشگاه و گروهی دیگر از جوانان تحصیل کرده عضویت دارد که یک سری طرح ها مثل تعاونی روستایی و تعاونی کشاورزی را مطرح کرده اند که تا پایان سال نهایی می شود.
بروغنی در ادامه از راه اندازی مرکز آموزش در این روستا خبر داد و افزود: همه این کارها و فعالیت هایی که در روستا انجام می شود نتیجه داشتن وبلاگ است. ما خیلی از مشکلات را از طریق وبلاگ به دیگران انتقال می دهیم. متاسفانه رایانه، کتابخانه واینترنت کم سرعت از جمله مشکلات روستایی بروغن است.
نویسنده وبلاگ روستای بروغن در خصوص ارتباط با افرادی که از روستا رفته اند، گفت: گروهی از بروغنی ها در شهرهای مختلف ساکن شده اند و نکته جالب اینکه برخی نیز در خارج از کشور و در کشورهای اسکاتلند، تایلند و یا امارات سکونت دارند که همه این افراد از طریق وبلاگ با ما در ارتباط هستند.
بروغنی افزود: با راه اندازی وبلاگ در تلاشیم قاب خاطرات، آثار باستانی و گزارش های محلی را به مردم نشان دهیم. همچنین با توجه به تلاش هایی که در راه راه اندازی دو دامداری بزرگ در این روستا داشته ایم، می توانیم حداقل 3 جوان را که از روستا مهاجرت کرده اند را بازگردانیم.
وی در خصوص ارتباط با سایر وبلاگ نویسان روستایی گفت: به نظرم وبلاگ های روستایی می توانند مشکلات روستاهای خود را بسیار مستقیم و بدون واسطه انتقال دهند. همچنین در مناطق مختلف روستاییان می توانند از طریق وبلاگ هایشان از مشکلات هم باخبر شوند که این ارتباط از طریق نشریه نیز امکان پذیر است.
بروغنی در خصوص بزرگترین مشکل روستا گفت: بطورکلی آمار مهاجرت روستاهایی که در محدوده سبزوار هستند، بسیار بالاست. و مهاجرت بزرگترین مشکلات روستای بروغن است.
بنا بر گزارش برنا بررسیهای انجام شده از سایت جامع وبلاگ های روستایی حاکی از این است که وبلاگ نویسان روستاهای استان خراسان رضوی و خراسان جنوبی ( بخصوص قائن) بسیار فعال هستند. همچنین در برخی استان ها مثل استان چهار محال بختیاری و آذربایجان غربی روستاهای بسیاری وجود دارد اما تعداد وبلاگها بسیار کم است.
مهدی بهراد 28 ساله ساکن قم و نویسنده وبلاگ روستای وفس واقع در شمال غربی استان مركزی و شمال شهرستان كمیجان در خصوص زمان راه اندازی وبلاگ گفت: از تیر 84 وبلاگ روستا را راه اندازی کردیم که در آن زمان این وبلاگ جزو اولین وبلاگهای روستایی بود. از طریق این وبلاگ ارتباطم با اهالی روستا و همچنین افرادی که از روستا مهاجرت کرده اند، بیشتر شده است.
بهراد با تاکید براینکه بیشتر مهاجران روستای وفس در شهرهای قم، تهران، اراک و کرمان ساکن هستند، افزود: در این مدت توانسته ایم ارتباط مستمر با این افراد داشته باشیم و همچنین با روستایی هایی که هم اکنون در اروپا و امریکا ساکن شده اند.بسیاری از روستایی ها از سال 84 متاسفانه مهاجرت کرده اندو تا قبل از آن وفس به دلیل جمعیت بالا بخش بود، اما الان دهستان محسوب می شود.
وی با اشاره به اینکه دسترسی به اینترنت از طریق خطوط تلفن امکانپذیر نیست، تصریح کرد: از سال گذشته با راه اندازی مرکز ICT یکسری امکانات محدود در روستا شکل گرفته است و با توجه به اینکه خطوط تلفن GSM پشتیبانی می شود ، امکان استفاده از اینترنت وجود ندارد.
بهراد از ارتباط مستمر و دائمی با معلمان، اعضای شورای روستا و روحانیون فرهنگی روستا خبر داد و افزود: با این افراد معمولا از طریق فضای مجازی در ارتباط هستم که آنها معمولا به مرکز ICT و یا شهرهای کمیجان و اراک مراجعه و با من ارتباط می گیرند و در خصوص آخرین مشکلات رایزنی می کنند.
بهراد از جمله کارهایی که وبلاگ روستایی انجام داده است، گفت: یک بار گزارشی در مورد یک گل آفتابگردان که تعداد غنچه هایش بسیار زیاد بود در وبلاگ منتشر کردیم که شبکه استانی از این قضیه استقبال و گزارشی مفصل از آن کار کرد. همچنین انتقال کتابخانه و انتقال آب از جمله مشکلاتی بود که با توجه به مطالبی که در وبلاگ در مورد آن گذاشته می شد، این مشکل برطرف شد.
بهراد در انتها در خصوص اینکه ارتباط با وبلاگ های منطقه چقدر است، گفت: با وبلاگهایی که در محدوده روستای وفس فعالیت می کنند، ارتباط بیشتری داریم ؛ اما ارتباط ما با روستاهای استانهای دیگر کمتر است.بعضی وبلاگ ها مثل وبلاگ فراهام، قوچان، ایلاجه، خنزین از جمله وبلاگ هایی هستند که بسیار فعالند و ما با آنها در تبادل اطلاعات هستیم.
نفوذ وبلاگ نویسی و استفاده از این امکان برای بیان مشکلات خاطرات و خبرهای روستا در حالی روز به روز در حال رشد است که بسیاری از وبلاگ نویسان روستایی معتقدند که سرعت پایین اینترنت بزرگترین مشکل آنها در برقراری ارتباط با اهالی و سایر کاربران است و آنها نمی توانند انطور که باید و شاید مشکلات را بر روی صفحات وبلاگ منتشر کند.
