جوانان پیشرو خلق اصطلاحات جدید/ خواستهها،نیازها و کمبودها این واژه ها را میسازند
به گزارش خبرنگار برنا شاید تا به حال این جملات را شنیده و یا از جملاتی شبیه به آنها استفاده کرده اید:«با دوستم رفتیم تو یه مغازه شلوغ که عسل طبیعی میفروشه؛ نوبت ما که میشه طرف میگه:شمام عسل میخواین!؟ ،پـَـــ نــه پـَـــ دو تا زنبوریم اومدیم استخدام شیم... »،«دختر خالم زنگ زده میگه مشخصات كامل لپتابتو بده كار دارم، میگم چیكار داری؟ میگه میخوام یه مدل بالاترشو بگیرم تا چشات در بیاد. فک و فامیله ما داریم؟»، «آقا ما چاله آب، شما سرزمین موج های آبی!».
فضای مجازی گفتمان و خصوصیات خاص خود را دارد و هر روز شکل جدیدی از این اصطلاحات در فضای مجازی به کار برده می شود و در مرحله بعدی این اصطلاحات به جامعه کشیده می شود.در این باره برنا با کارشناسان به گفت و گو نشست.
دکتر محمد احمدی، عضو هیات علمی علوم ارتباطات اجتماعی دانشگاه آزاد درباره این اصطلاحات و ریشهها و دلایل بروز آن به خبرنگار برنا گفت: در فضای مجازی یک اصطلاحات خاص به وجود می آید که زمان و مکان و شرایط خاص خود را دارد، این اصطلاحات می خواهند به زمان و مکان فائق بیایند که باعث می شود زبان جدیدی به وجود بیاید. در این فضا به دور از فضای رسمی و با سرعت زیاد خواستهها بازگو میشود. این زبان و اصطلاحات به فضای جامعه هم کشیده می شود و ممکن است جایگزین زبان معیار ما در جامعه شود و به زبان فارسی آسیب وارد کند.
وی درباره ریشه بکارگیری این اصطلاحات گفت: زبان ما ایرانی ها زبان مستقیم و آشکار نیست و تمایل داریم گفتار ما در قالب طنز، کنایه، لطیفه و شعر بیان شود.لطیفههایی مثل «پ نه پ» و سایر اصطلاحات در فضای مجازی برای اشاره غیرمستقیم به موضوعات یا خلاصهگویی و بالا بردن سرعت در انتقال مفاهیم بکار می رود. زیرا زبان مستقیم ممکن است محدودیت و پیامد داشته باشد.
«دکتر محمد علی الستی»، جامعهشناس ارتباطات و استاد دانشگاه در گفتوگو با خبرنگار برنا در مورد رواج اصطلاحات جدید در میان جوانان گفت:با پیچیده شدن مناسبات اجتماعی، معانی خاصی تولید می شود که برای بیان آن معانی، اصطلاحی وجود ندارد و بنابراین اصطلاحات جدیدی برای بیان آن معانی که ایجاد شده ولی جایگزینی ندارند، خلق می شود.برای اینکه این اصطلاحات، رفع کننده نیاز جدید است، به سرعت هم رایج می شود.اگر کسی معتقد است میشود برای بیان مفاهیم اصطلاحات یا واژههای مناسب تری به کار برد؛ باید سعی کند آنها را از مجاری رسمی و معتبر منتشر کند. وقتی معانی و مفاهیم جدید ایجاد می شود؛ جامعه و افراد ناچارند از اصطلاحات و واژگان خاص خودشان استفاده کنند. البته رسانه ها و تبلیغات صدا و سیما در این زمینه تاثیر گذار خواهد بود.
پروفسور حسین باهر بنیانگذار مکتب رفتارشناسی و جامعهشناس در ارتباط با اصطلاحات و کلمات و جملاتی که به خصوص جوانان نسل سومی در شبکههای اجتماعی و محاوره های خود به کار می برند در گفتو گو با خبرنگار برنا گفت:شاید ظاهر قضیه برای نسل اولی و دومی ها مقداری سبک و گهگاه رکیک به نظر برسد، ولی جوانان با این اصطلاحات امورشان را رتق و فتق می کنند و از آن لذت می برند.جوانان در حقیقت زبان ملی درست نکردند، بلکه زبان صنفی درست کردند و صنف جوان با این زبان،می تواند ارتباط برقرار کند. تصور من این است که کوتاهیهایی در ادبیات ما شده و اصطلاحات خوب زبان فارسی را از کتب قدیمی استخراج نکردیم تا در موردهایی که نیاز داریم، استفاده کنیم. کوتاهیهایی توسط ارباب ادب-به خصوص مدعیان فرهنگسراها و فرهنگستانها- شده که ارتباط افراد را با نسل ادبی گذشته قطع کرده اند.اگر جایی مشکلی وجود داشته باشد،اشکال از جوانان نیست؛ از جای دیگری است که بایستی به آنها پرداخت.
این آسیب شناس ادامه داد: جوانان قشر پیشرو جامعه هستند. پیشروی فقط در تحرکات جسمانی نیست، در تحرکات ذهنی، گفتار، پندار، کردار و رفتار هم هست. واژه جوان این مساله را نشان می دهد؛ جنبش، وجود، استقلال، نواندیشی؛ حال اگر بخواهیم جوان را در حال یا گذشته متوقف کنیم، مطمئنا نخواهد شد و باالطبع نیروهای مازاد بر نیازش فعال شده و خودش برای معاش، فرهنگ، تفریحات و اندیشه ها و برای تمام مسایل دیگرش دست به کار می شود.
دکتر اسدی عضو هیات علمی دانشگاه طباطبایی در گفتوگو با خبرنگار برنا گفت:در کنار زبان معیار،زبان کوچهبازاری وجود دارد؛این زبان از سه دسته زبان خصوصی، مردمی و لاتی فراهم میشود.واژه ها و ساختارهای خصوصی که بین افراد خانواده و خویشان و یاران به کار می رود از جنس زبان کوچه بازاری است؛ این دو گونه زبان-معیار و کوچه بازاری- را با هم مقایسه کنیم؛زبان کوچه بازاری بیشتر از گسترش معنای واژه های زبان معیار پیدا می شود.
این عضو هیات علمی دانشگاه طباطبایی افزود:به طور کلی کار زبان کوچه بازاری از دید روانشناسی،پنهان ساختن واقعیت تلخ زندگی و گاهی برجسته کردن آن به قصد دهن کجی است و افراد واژه کوچه بازاری لغتی را به کار می برند تا خود آن لغت برایشان دردسر ایجاد نکند. از بعد جامعه شناسی این زبان کوچه حکایتگر محرومیت فرهنگی است ولی کارایی و پویایی این زبان دست کمی از کارایی و پویایی زبان معیار ندارد و معنای ضمنی شان از معنای صریح آنها بیشتر است.زبانهای کوچه بازاری در همه زبان ها وجود دارند و این کلمات تنها مخصوص ایرانیها نیست بلکه در زبان انگلیسی، فرانسوی و اسپانیایی هم این اصطلاحات وجود دارند.
