برزیده در گفتوگو با برنا:
فیلمهای منتقد دین هم فیلم دینی محسوب میشوند
فیلمی که قصد انتقاد از دین را دارد، فیلم دینی محسوب میشود، منتهی ما آن قدر آنها را محدود به ظواهر میکنیم که دیگر موضوعی جدید برای تولید وجود نخواهد داشت.
«عبدالحسین برزیده» فیلمساز در گفتوگو با خبرنگار سینمایی برنا درباره جشنواره فرهنگی هنری امام رضا (ع) بیان کرد: با موضوعی بودن یک جشنواره و محدود کردنش زیاد موافق نیستم، اما در جشنواره رضوی و جشنوارههای موضوعی دیگر، گاهی فیلمهای خوبی با موضوع مرتبط دیدم که شاید فیلمسازان آن زیاد شناخته شده نبودند.
وی با اشاره به اینکه گاهی موضوعی بودن جشنواره، دست فیلمساز را میبندد، بیان کرد: این نوع فیلمسازی در این جشنوارهها تا حدودی تحمیلی است، در حالی که اگر دست فیلمساز باز باشد شاید کارهایی با کیفت بهتر تولید شود. به همین دلیل یکی بودن موضوعات، احساس میشود که این فیلمها بسیار به هم شبیهاند، یعنی در این جشنواره خیلی فیلمها به هم شباهت دارند، هدایت شدن آنها از یک کانال است و در روند بازنویسی و تغییراتش، اعمال نظرهای مشابه دیده میشود؛ درست مثل تلویزیون که حتی پایان سریالها به هم شبیهاند.
برزیده درباره فیلمهای موضوعی دینی و جشنوارههای آنها توضیح داد: فیلم دینی به نظرم میتواند اطلاقی خیلی کلی به بسیاری از انواع فیلمها باشد که در برخی مواقع هم نامهایی چون معناگرا را بر روی آن گذاشتند که این مساله در جهت وسیعتر کردن طیف این نوع فیلمها بود. جشنوارهای که به صورت سالانه یا دوسالانه برگزار میشود را اگر به تعریف به خصوصی از دین محدود کنند، ممکن است دیگر فیلمی برای تولید وجود نداشته باشد و جشنواره هم تعطیل شود. ولی معتقدم به فیلمی، دینی میگویند که موضوع محوری آن، انسان باشد.
این فیلمساز در ادامه به محدودیتهای ایجاد شده در مورد فیلم دینی اشاره کرد و به برنا گفت: فیلمی که قصد انتقاد از دین را هم دارد، فیلم دینی محسوب میشود، منتهی ما آن قدر آنها را محدود به ظواهر میکنیم که دیگر موضوعی جدید برای تولید وجود نخواهد داشت، اتفاقی که در بیشتر جشنوارههای موضوعی میافتد.
برزیده در پایان با بیان اینکه فیلمسازها به دنبال تولید فیلمهای موضوعی مورد پسند هیات داوران هستند، اظهار کرد: به نظر من برای جلوگیری از تکراری بودن موضوعات فیلمها، باید تعریف از یک موضوع برای فیلمسازان، دستاندرکاران و داوران جشنوارهها تبیین شود که اگر این اتفاق بیفتد، به فیلمسازها برای ساخت فیلمهای جدید جهت میدهد.
وی با اشاره به اینکه گاهی موضوعی بودن جشنواره، دست فیلمساز را میبندد، بیان کرد: این نوع فیلمسازی در این جشنوارهها تا حدودی تحمیلی است، در حالی که اگر دست فیلمساز باز باشد شاید کارهایی با کیفت بهتر تولید شود. به همین دلیل یکی بودن موضوعات، احساس میشود که این فیلمها بسیار به هم شبیهاند، یعنی در این جشنواره خیلی فیلمها به هم شباهت دارند، هدایت شدن آنها از یک کانال است و در روند بازنویسی و تغییراتش، اعمال نظرهای مشابه دیده میشود؛ درست مثل تلویزیون که حتی پایان سریالها به هم شبیهاند.
برزیده درباره فیلمهای موضوعی دینی و جشنوارههای آنها توضیح داد: فیلم دینی به نظرم میتواند اطلاقی خیلی کلی به بسیاری از انواع فیلمها باشد که در برخی مواقع هم نامهایی چون معناگرا را بر روی آن گذاشتند که این مساله در جهت وسیعتر کردن طیف این نوع فیلمها بود. جشنوارهای که به صورت سالانه یا دوسالانه برگزار میشود را اگر به تعریف به خصوصی از دین محدود کنند، ممکن است دیگر فیلمی برای تولید وجود نداشته باشد و جشنواره هم تعطیل شود. ولی معتقدم به فیلمی، دینی میگویند که موضوع محوری آن، انسان باشد.
این فیلمساز در ادامه به محدودیتهای ایجاد شده در مورد فیلم دینی اشاره کرد و به برنا گفت: فیلمی که قصد انتقاد از دین را هم دارد، فیلم دینی محسوب میشود، منتهی ما آن قدر آنها را محدود به ظواهر میکنیم که دیگر موضوعی جدید برای تولید وجود نخواهد داشت، اتفاقی که در بیشتر جشنوارههای موضوعی میافتد.
برزیده در پایان با بیان اینکه فیلمسازها به دنبال تولید فیلمهای موضوعی مورد پسند هیات داوران هستند، اظهار کرد: به نظر من برای جلوگیری از تکراری بودن موضوعات فیلمها، باید تعریف از یک موضوع برای فیلمسازان، دستاندرکاران و داوران جشنوارهها تبیین شود که اگر این اتفاق بیفتد، به فیلمسازها برای ساخت فیلمهای جدید جهت میدهد.
نظر شما
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه
