مراسم پنجاه و دومین سالگرد ارتحال حضرت آیت الله العظمیبروجردی برگزار میشود
ایشان با بینش و تدبیر منحصر به فردی توانست قم را به مرکز اصلی شیعیان جهان بدل کند و پس از وی نیز شاگردان وی نگذاشتند که چنین دستاورد بینظیری از دست برود.
مراسم پنجاه و دومین سالگرد ارتحال ملكوتی عالم ربانی و آیت حق، حضرت آیتاللهالعظمی سید حسین احمدی طباطبایی بروجردی (ره) سه شنبه 14 شوال 1432 برابر با 22 شهریور 1390 بعد از نماز مغرب و عشاء در مسجد اعظم قم برگزار میگردد.
مراسم پنجاه و دومین سالگرد ارتحال ملكوتی عالم ربانی و آیت حق،حضرت آیتاللهالعظمی سید حسین احمدی طباطبایی بروجردی (ره) سه شنبه 14 شوال 1432 برابر با 22 شهریور 1390 بعد از نماز مغرب و عشاء در مسجد اعظم قم با حضور مراجع عظام تقلید، شخصیت های مذهبی، اندیشمندان، روحانیون، مجاورین و زائرین كریمه اهل البیت حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها و مردم شریف و متدین برگزار میگردد.
متن ذیل بخشی از زندگی نامه آن مرجع بزرگ و عالم وارسته است.
آیت الله بروجردی(ره) در ماه صفر 1292 هجری قمری در شهر بروجرد دیده به جهان گشود. در سن 7 سالگی برای تحصیل به مکتب رفت، علوم مقدمات را نزد پدر و اساتید آن روز بروجرد آموخت، در سن هجده سالگی به اصفهان رهسپار شد و مدت چهار سال در مدرسه صدر اصفهان معلومات خود را تکمیل نمود. در سال 1314 پس از بازگشت از اصفهان ازدواج کرد و مجدداً به این شهر عزیمت کرد و پنج سال دیگر هم به تحصیل و تدریس علوم و فنون مختلفه اهتمام ورزید در این دو سفر 9 ساله علوم فقه و اصول و فلسفه و ریاضی را از محاضر فقهاء و حکمای نامی آن عصر همچون مرحوم میرزا ابوالمعالی کلباسی، سید محمد تقی مدرس، سید محمد باقر درچهای، ملامحمد کاشانی ، جهانگیرخان قشقایی حکیم مشهور ، فرا گرفت و به تدریس فقه ، اصول و دیگر علوم پرداخت در سال 1329 ( هـ . ق ) از بروجرد به نجف اشرف رهسپار و به حوزه درس مرحوم آیت الله آخوند ملا محمد کاظم خراسانی درآمد. نه سال از محضر آن فقیه بهره گرفت و در محضر آیت الله شریعت اصفهانی به تحصیل علوم فقه و رجال پرداخت.
آیت الله بروجردی در اواخر سال 1328 « هـ . ق » پس از دریافت اجازه اجتهاد به وطن مراجعت کرد. 6 ماه پس از ورودش به بروجرد، پدرش بدرود حیات گفت و ناگزیر در وطن ماندنی شد.
از تألیفات ایشان، تعدادی منتشر شده است. در همان سالهای اول که از نجف اشرف برگشته بودند کتاب « عروة الوثقی» مرحوم آیت الله محمد کاظم یزدی را حاشیه کرد که این اولین عروةالوثقی بود که چاپ و منتشر شده بود.
در سال 1345 ( هـ .ق ) در سن 52 سالگی به زیارت بیت الله الحرام مشرف گردید و در راه برگشت 8 ماه در نجف اشرف توقف کرد و در سال 1345 هـ . ق از راه بصره به ایران بازگشت. در سال 1364 هجری قمری به واسطه بیماری به تهران مسافرت نمود و 2 ماه بستری گردید و عموم طبقات، وزراء ،علماء و نمایندگان مجلس و ... از ایشان ملاقات میکنند. پس از بهبودی، امام خمینی(ره) و تعدادی از علماء دیگر از ایشان دعوت میکنند که به قم بیاید و ایشان پس از استخاره به قرآن کریم عزم خود را برای رفتن به قم و تصدی حوزه علمیه آن جزم نمود و در دی ماه 1323 هـ .ش رهسپار قم گردید .ایشان پس از ورود به قم صبح ها در مدرسه عشقعلی، فقه و در مدرسه فیضیه، اصول تدریس میکردند ، تدریس فقه را تا پایان عمر رها نکردند.
اقدامات وی عامل اصلی اقتدار حوزه قم و به موازات آن، یکی از عوامل به حاشیه رفتن حوزه هزار ساله نجف بوده است ایشان با بینش و تدبیر منحصر به فردی توانست قم را به مرکز اصلی شیعیان جهان بدل کند و پس از وی نیز شاگردان وی نگذاشتند که چنین دستاورد بینظیری از دست برود. تصور اینکه مرکزیت دینی و علمی شیعه، پس از هزار سال از عراق به ایران منتقل شود، برای بسیاری دشوار و دور از ذهن بود. اما تدابیر آیت الله بروجردی بود که چنین دستاورد شگرفی را رقم زد.
از خدمات آیت الله بروجردی در قم ایجاد مساجد به خصوص مسجد اعظم، مدارس و کتابخانهها و ... بود، آیت الله بروجردی فقید، 4 فرزند ، 2 پسر و 2 دختر داشتند .ایشان پس از هفتاد سال تلاش علمی و فعالیتهای اجتماعی و سیاسی در صبح روز پنجم شوال 1380 هـ .ق.برابر با 10/1/1340 ش . در حالی که 88 بهار زندگی را پشت سرگذاشته بود، آن صاحب نفس مطمئنه سوار بر کشتی حسینی شد و به اوج ملکوت پر کشید.
متن ذیل بخشی از زندگی نامه آن مرجع بزرگ و عالم وارسته است.
آیت الله بروجردی(ره) در ماه صفر 1292 هجری قمری در شهر بروجرد دیده به جهان گشود. در سن 7 سالگی برای تحصیل به مکتب رفت، علوم مقدمات را نزد پدر و اساتید آن روز بروجرد آموخت، در سن هجده سالگی به اصفهان رهسپار شد و مدت چهار سال در مدرسه صدر اصفهان معلومات خود را تکمیل نمود. در سال 1314 پس از بازگشت از اصفهان ازدواج کرد و مجدداً به این شهر عزیمت کرد و پنج سال دیگر هم به تحصیل و تدریس علوم و فنون مختلفه اهتمام ورزید در این دو سفر 9 ساله علوم فقه و اصول و فلسفه و ریاضی را از محاضر فقهاء و حکمای نامی آن عصر همچون مرحوم میرزا ابوالمعالی کلباسی، سید محمد تقی مدرس، سید محمد باقر درچهای، ملامحمد کاشانی ، جهانگیرخان قشقایی حکیم مشهور ، فرا گرفت و به تدریس فقه ، اصول و دیگر علوم پرداخت در سال 1329 ( هـ . ق ) از بروجرد به نجف اشرف رهسپار و به حوزه درس مرحوم آیت الله آخوند ملا محمد کاظم خراسانی درآمد. نه سال از محضر آن فقیه بهره گرفت و در محضر آیت الله شریعت اصفهانی به تحصیل علوم فقه و رجال پرداخت.
آیت الله بروجردی در اواخر سال 1328 « هـ . ق » پس از دریافت اجازه اجتهاد به وطن مراجعت کرد. 6 ماه پس از ورودش به بروجرد، پدرش بدرود حیات گفت و ناگزیر در وطن ماندنی شد.
از تألیفات ایشان، تعدادی منتشر شده است. در همان سالهای اول که از نجف اشرف برگشته بودند کتاب « عروة الوثقی» مرحوم آیت الله محمد کاظم یزدی را حاشیه کرد که این اولین عروةالوثقی بود که چاپ و منتشر شده بود.
در سال 1345 ( هـ .ق ) در سن 52 سالگی به زیارت بیت الله الحرام مشرف گردید و در راه برگشت 8 ماه در نجف اشرف توقف کرد و در سال 1345 هـ . ق از راه بصره به ایران بازگشت. در سال 1364 هجری قمری به واسطه بیماری به تهران مسافرت نمود و 2 ماه بستری گردید و عموم طبقات، وزراء ،علماء و نمایندگان مجلس و ... از ایشان ملاقات میکنند. پس از بهبودی، امام خمینی(ره) و تعدادی از علماء دیگر از ایشان دعوت میکنند که به قم بیاید و ایشان پس از استخاره به قرآن کریم عزم خود را برای رفتن به قم و تصدی حوزه علمیه آن جزم نمود و در دی ماه 1323 هـ .ش رهسپار قم گردید .ایشان پس از ورود به قم صبح ها در مدرسه عشقعلی، فقه و در مدرسه فیضیه، اصول تدریس میکردند ، تدریس فقه را تا پایان عمر رها نکردند.
اقدامات وی عامل اصلی اقتدار حوزه قم و به موازات آن، یکی از عوامل به حاشیه رفتن حوزه هزار ساله نجف بوده است ایشان با بینش و تدبیر منحصر به فردی توانست قم را به مرکز اصلی شیعیان جهان بدل کند و پس از وی نیز شاگردان وی نگذاشتند که چنین دستاورد بینظیری از دست برود. تصور اینکه مرکزیت دینی و علمی شیعه، پس از هزار سال از عراق به ایران منتقل شود، برای بسیاری دشوار و دور از ذهن بود. اما تدابیر آیت الله بروجردی بود که چنین دستاورد شگرفی را رقم زد.
از خدمات آیت الله بروجردی در قم ایجاد مساجد به خصوص مسجد اعظم، مدارس و کتابخانهها و ... بود، آیت الله بروجردی فقید، 4 فرزند ، 2 پسر و 2 دختر داشتند .ایشان پس از هفتاد سال تلاش علمی و فعالیتهای اجتماعی و سیاسی در صبح روز پنجم شوال 1380 هـ .ق.برابر با 10/1/1340 ش . در حالی که 88 بهار زندگی را پشت سرگذاشته بود، آن صاحب نفس مطمئنه سوار بر کشتی حسینی شد و به اوج ملکوت پر کشید.
نظر شما
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه
