پاسخ کوبنده امیرالمومنین(ع) به پیشنهاد رشوه / همچون برگ جویده شده در دهان ملخ

به گزارش سرویس قاب نقره برنا، نوشتاری كه در پیش روى دارید، تنها برخى از الگوهاى رفتارى آن یگانه بشریت ، باب علم نبى، پدر بزرگوار امامان معصوم علیهم السلام، تنها مدافع پیامب(ص) به هنگام بعثت و دوران طاقت فرساى هجرت ، و جنگ ها و یورش هاى پیاپى قریش ، و نابود كننده خط كفر و شرك و نفاق پنهان، اول حافظ و جامع قرآن ، و قرآن مجسّم ، حضرت امیرالمؤ منین علیه السلام است كه همواره با قرآن بود، و با قرآن زیست و از قرآن گفت ، و تا بهشت جاویدان ، در كنار چشمه كوثر و پیامبر صلى الله علیه و آله ، وحدتشان جاودانه است.

داستانهای نقل شده از زندگی حضرت امیرالمومنین(ع) از نظر كاربردى مهم و سرنوشت سازند، زیرا تنها جنبه نظرى ندارند، بلكه از رفتار و سیره و روشهاى الگویى امام على علیه السلام نیز خبر مى‌دهند.

توجه به الگوهاى رفتارى امام على علیه السلام براى مبارزان و دلاورانى كه با نام او جنگیدند، و با نام او خروشیدند، و هم اكنون در جاى جاى زندگى ، در صلح و سازندگى ، در جنگ و ستیز با دشمن ، در خودسازى و جامعه سازى و در همه جا بدنبال الگوهاى كامل روانند، بسیار مهم و سرنوشت ساز است تا در تداوم راه امام(ره) بجوشند.

آنچه در ادامه می‌خوانید روایاتی درباره عمل و رفتار حضرت امیرالمومنین(ع) است که در کتاب "الگوهای رفتاری امام علی(ع)" به آن اشاره شده است.

پرداخت قیمت هدایاى مردم
در تداوم حركت ارتش امام على(ع) به سوى صفّین، وقتى نزدیك شهر انبار رسیدند مشاهده كردند كه مردم با هدایاى فراوان، با اسب ها و علوفه‌ها، و پول‌ها و سایر مواد غذائى به استقبال آمدند كه هرچه دارند به حضرت على(ع) و لشگریان او ببخشند.
امام على علیه السلام پرسید : چرا مردم "انبار" اینگونه به استقبال آمدند؟
پاسخ دادند كه : رسم وعادت مردم این شهر چنین است .

حضرت امیرالمؤمنین على(ع) فرمود : اسب‌ها و علوفه‌ها را مى‌پذیریم، اما قیمت آنها را به شما پرداخت و یا از مالیات و خراج شما كسر مى‌كنیم و دستور داد تا اگر فردى از لشگریان چیزى از مردم گرفت به امام على(ع) اطلاع دهد و دو روز در شهر انبار ماند.

وقتى مردم از روش حضرت امیرالمؤ منین على(ع) در احترام به اموال مسلمین آگاه شدند گفتند: یا امیرالمؤ منین(ع) پس اجازه دهید تا هدایائى به دوستان و آشنایان خود كه در لشگریان شما وجود دارند تقدیم داریم. امام على(ع) اجازه فرمود.

نپذیرفتن هدیه شبهه ناك
گرچه هدایاى مردم را باید پذیرفت، و با هدایاى بهتر باید به آنان پاسخ گفت، اما اگر فردى با هدیه اى بخواهد یكى از مسئولین حكومت را فریب دهد باید، از آن پرهیز كرد.

اشعث بن قیس چون در یك مشكل قضائى درمانده بود، هدیه‌اى براى حضرت امیرالمؤمنین على(ع) برد، تا افكار آن حضرت را به نفع خود تغییر دهد، اما امیرالمؤ منین علیه السلام هدیه او را نپذیرفت و چنین فرمود: از این حادثه شگفت آور اینكه شب هنگام كسى به دیدار ما آمد و ظرفى سرپوشیده پر از حلوا داشت ، معجونى در آن ظرف بود كه از آن تنفر داشتم، گویا آن را با آب دهان مار سمى، یا قى كرده آن مخلوط كردند، به او گفتم: هدیه است ؟ یا زكاة یا صدقه ؟ كه این دو بر ما اهل بیت پیامبر صلى الله علیه و آله حرام است .
گفت : نه ، نه زكات است نه صدقه ، بلكه هدیه است .
گفتم : زنان بچه مرده بر تو بگریند، آیا از راه دین وارد شدى كه مرا بفریبى؟ یا عقلت آشفته شده یا جن زده شدى؟ یا هذیان مى گوئى؟
به خدا سوگند! اگر هفت اقلیم را با آنچه در زیر آسمان هاست به من دهند تا خدا را نافرمانى كنم كه پوست جوى را از مورچه اى به ناروا بگیرم ، چنین نخواهم كرد، و همانا این دنیاى آلوده شما نزد من از برگ جویده شده دهان ملخ پَست تر است ، على را با نعمت هاى فناپذیر، و لذّت هاى ناپایدار چه كار؟!

به خدا پناه مى بریم از خفتن عقل ، و زشتى لغزش ها، و از او یارى مى‌جوئیم.