آیا اتحادیه آفریقا زادگاه خود را از دست می دهد؟

به گزارش سرویس بین الملل برنا به نقل از گاردین، دهها سال است که لیبی بخشی جدایی ناپذیر از خاک آفریقا شده است، در واقع سرت دژ مستحکم قذافی که زادگاه وی نیز هست و درگیری در آن جا همچنان ادامه دارد، محل تولد اتحادیه آفریقا در سال 1963 بود. در حدود یک چهارم مردم بومی لیبی سیاه پوست هستند، این در حالی است که تعداد کارگران مهاجر آفریقایی در لیبی از یک میلیون نفر فراتر رفته است. از سوی دیگر قذافی موفق شده بود در دوران چهل سال زمامداری خود در لیبی از احساسات آفریقایی دفاع و سیستم چند فرهنگی را در این قاره ایجاد کرده بود.

گاردین در ادامه می افزاید: با وجود این با توجه به افزایش تنش در اتحادیه آفریقا اگرچه یک قدرت دیکتاتوری قدیمی سرنگون شده است، اما آن سوی این درگیری ها و جنگ ها چهره زشت خود را نشان داده است. مخالفان قذافی از این که مهاجران آفریقایی از سوی قذافی به عنوان مزدور استخدام شده اند تا از وی حمایت کنند، به شدت خشمگین بودند. حتی با وجود این که بسیاری از آنان سیاه پوستان بومی لیبی بودند. علاوه بر این سوء تعبیری که در مورد سیاه پوستان آفریقایی اتفاق افتاده بود، منجر به شکنجه و آزار و اذیت این افراد از سوی مخالفان قذافی شد.

این پایگاه خبری با بیان این که این حوادث اکنون به ایجاد این سوال در اذهان منجر شده است، آیا هنوز هم می توان لیبی را به عنوان یک کشور آفریقایی در نظر گرفت، ادامه می دهد: انقلاب لیبی این کشور را به مسیر دموکراسی که در جهان عرب به بهار عربی مشهور شده است، انداخته است. با توجه به این مسئله تنش ها میان لیبی و اتحادیه آفریقا تداوم خواهد داشت. با وجود این لیبی از نظر فرهنگی، ایدئولوژیکی و مالی به درجه بالاتری از هویت در منطقه شمال آفریقا، خاورمیانه و جنوب دریایی مدیترانه دست یافته است. در واقع لیبی در حال در آغوش گرفتن میراث عربی خود است.

در بخش دیگری از این گزارش آمده است: از یک منظر این مسئله نباید تعجب آور باشد، تلاش قذافی برای تقویت احساسات آفریقایی در لیبی در حالی بود که این سیاست با استقبال کم مردم لیبی همراه بود. اما اکنون با توجه به انقلاب لیبی شکاف در این کشور میان طرفداران و مخالفان این مسئله پررنگ تر شده است.

گاردین در ادامه مقاله خود با بیان این که تنها 20 درصد از 53 کشور عضو اتحادیه آفریقا تاکنون شورای انقلابی لیبی را به رسمیت شناخته اند، می افزاید:  این در حالی است که  خود اتحادیه آفریقا هنوز این شورا را به عنوان نهاد رسمی حکومت در لیبی به رسمیت نشناخته است. از سوی دیگر اقدام مخالفان قذافی در انتقام گیری از سیاه پوستانی که به عنوان مزدور برای وی کار می کردند، باعث ایجاد خشم و نفرت در سرتاسر قاره شده است. در عین حال نتیجه اجلاس اخیر اتحادیه آفریقا در آفریقای جنوبی می تواند نشانه ای از به رسمیت شناختن شورای انتقالی و ایجاد شرایط جدید برای همکاری باشد.

در ادامه این گزارش با اشاره به این که اکنون نکته مهم زمینه تقویت این همکاری است.، می خوانیم: از یک سو شورای انتقالی برای جلوگیری از تبدیل شدن کشورهای همسایه به مقر مخالفان برای ایجاد شورش به کمک اتحادیه آفریقا نیاز دارد و از سوی دیگر اتحادیه آفریقا برای تداوم حضور خود در لیبی که زادگاه این اتحادیه محسوب می شود باید شورای انتقالی را به رسمیت بشناسد. زیرا این کشور موتور محرکه مالی قاره به حساب می آید.

گاردین در پایان گزارش خود آورده است: اکنون اتحادیه آفریقا برای تبدیل این قاره به یک کشور پهناور بدون مرز به لیبی نیاز دارد. بنابراین نباید این کشور به دلیل وقوع انقلاب مورد تنبیه اتحادیه قرار گیرد.