عوامل ˝قفسی برای پرواز˝ در برنا/
شجاعکاوه: جانباز فیلمهای جنگی هستم!
بازیگر ˝قفسی برای پرواز˝ گفت: من 30، 40 درصد جانباز فیلمهای جنگیام. دندانم شکسته، ناچار به جراحی پلاستیک در صورتم شدهام، ترکش در پایم رفته و اتفاقات بسیار دیگری که قضاوت ما درباره هزینه فیلمهای جنگی را تغییر میدهد.
سرویس فرهنگ و هنر برنا/مریم عرفانیان
مجموعه تلویزیونی "قفسی برای پرواز" به کارگردانی یوسف سیدمهدوی از 17 مهر ماه به روی آنتن شبکه اول رفت. فیلمی که روایتی از وضعیت اسیران در هشت سال جنگ تحمیلی را به تصویر میکشد و تم عاشقانه آن به پرمخاطب شدنش در میان جوانان کمک کردهاست. به همین بهانه نشست نقد و بررسی آن را با حضور یوسف سیدمهدوی کارگردان، اردشیر ایراننژاد تهیهکننده، احمد کاوری فیلمنامهنویس و اردلان شجاع کاوه و مصطفی طاری بازیگران، در خبرگزاری برنا برگزار کردیم.
اردلان شجاعکاوه بازیگر با سابقهای که به ویژه در آثار مربوط به جنگ نیز حضور فعالی داشته است، تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی ارشد در رشته بازیگری ادامه داده و در دانشگاه سوره و دانشگاه آزاد هنر تدریس میکند. او از تجربههایش در بازیگری در حوزه دفاع مقدس و سریال "قفسی برای پرواز" گفت.
همکاری شما با این پروژه چطور شکل گرفت و احساس شخصیتان نسبت به مضمون کلی مجموعه "قفس برای پرواز" چیست؟
افتخاری بود که با این پروژه پس از 2 دهه گذشت از فیلم "52 نفر" دوباره در کنار اردشیر ایراننژاد و یوسف سید مهدوی قرار گرفتم. درباره این مجموعه نیز مردم در خیابان ما را میبینند و از توجهمان به موضوع جنگ تشکر میکنند.
همزمان با حضورم در "قفسی برای پرواز" درباره مستندات جنگی با اسیری صحبت کردم که 10 سال در زندانهای عراق پشت سر گذاشته بود. امیدوارم این کار ادای دینی به جوانانی باشد که در لباس جنگ درآمدند و به شکل سربازان و بسیجیان در جبهههای دفاع حاضر شده و سختیهایی کشیدند که مردم هیچ وقت از آنها با خبر نشدند.
امیدوارم به زودی کتابهای خاطرات اسرا برای اطلاع رسانی مردم نیز به چاپ برسد. ما در این مجموعه سعی کردیم امانتدار باشیم و آنچه بر اسیران در زندانهای عراق رژیم بعثی صدام حسین تحمیل شد را برای ادای دینی به شهدا، مفقودالاثران و جانبازان بازگو کنیم.
با توجه به این که شما بیشتر در نقشهای مثبت ظاهر شدهاید چه تلاشی داشتهاید تا این نقشها را متفاوت از آب در بیاورید؟
گرچه در مهارت فیزیکی اغلب ما کمبودهایی وجود دارد اما توجه به مهارت اندیشه، خاطرات اشخاص و به نمایش کشیدن آنها به کمک کارگردان و نویسنده نتایج قابل قبولی برایمان به وجود آورد. درباره مثبت یا منفی بودن این شخصیت نیز زود قضاوت نکنید، چرا که ممکن است یک شخصیت منفی نیز از این شخصیت دیده شود.
شما حضور در آثار دفاع مقدسی در دهه 60 را نیز در کارنامه خود دارید، تفاوت کار در آن دوره را با اکنون در چه میبینید؟
حوصله، تعامل، وقت و نوع کار در دهه 60 به شتابی در دهه 70 و 80 رسید که سرعت ساخت فیلم از مراحل اولیه تا پایان را افزایش داد. ما شانس خوبی داشتیم که احمد کاوری در کنار ما بود و اجرای متن مقداری از شتاب مرسوم در سینما و تلویزیون فعلی ما فاصله گرفت و سعی کردیم سرعت فیلمسازی را به دهه 60 برسانیم.
بسیاری از مشاغل مختلف علاقه دارند وارد حرفه ما شوند، اما اگر بدانند امانت داری این رشته چقدر سخت است نظرشان تغییر خواهد کرد. خود من 30، 40 درصد جانباز فیلمهای جنگیام. دندانم شکسته، ناچار به جراحی پلاستیک در صورتم شدهام، ترکش در پایم رفته و اتفاقات بسیار دیگری که قضاوت ما درباره هزینه فیلمهای جنگی را به نسبت سختیهای آن تغییر میدهد.
مجموعه تلویزیونی "قفسی برای پرواز" به کارگردانی یوسف سیدمهدوی از 17 مهر ماه به روی آنتن شبکه اول رفت. فیلمی که روایتی از وضعیت اسیران در هشت سال جنگ تحمیلی را به تصویر میکشد و تم عاشقانه آن به پرمخاطب شدنش در میان جوانان کمک کردهاست. به همین بهانه نشست نقد و بررسی آن را با حضور یوسف سیدمهدوی کارگردان، اردشیر ایراننژاد تهیهکننده، احمد کاوری فیلمنامهنویس و اردلان شجاع کاوه و مصطفی طاری بازیگران، در خبرگزاری برنا برگزار کردیم.
اردلان شجاعکاوه بازیگر با سابقهای که به ویژه در آثار مربوط به جنگ نیز حضور فعالی داشته است، تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی ارشد در رشته بازیگری ادامه داده و در دانشگاه سوره و دانشگاه آزاد هنر تدریس میکند. او از تجربههایش در بازیگری در حوزه دفاع مقدس و سریال "قفسی برای پرواز" گفت.
همکاری شما با این پروژه چطور شکل گرفت و احساس شخصیتان نسبت به مضمون کلی مجموعه "قفس برای پرواز" چیست؟
افتخاری بود که با این پروژه پس از 2 دهه گذشت از فیلم "52 نفر" دوباره در کنار اردشیر ایراننژاد و یوسف سید مهدوی قرار گرفتم. درباره این مجموعه نیز مردم در خیابان ما را میبینند و از توجهمان به موضوع جنگ تشکر میکنند.
همزمان با حضورم در "قفسی برای پرواز" درباره مستندات جنگی با اسیری صحبت کردم که 10 سال در زندانهای عراق پشت سر گذاشته بود. امیدوارم این کار ادای دینی به جوانانی باشد که در لباس جنگ درآمدند و به شکل سربازان و بسیجیان در جبهههای دفاع حاضر شده و سختیهایی کشیدند که مردم هیچ وقت از آنها با خبر نشدند.
امیدوارم به زودی کتابهای خاطرات اسرا برای اطلاع رسانی مردم نیز به چاپ برسد. ما در این مجموعه سعی کردیم امانتدار باشیم و آنچه بر اسیران در زندانهای عراق رژیم بعثی صدام حسین تحمیل شد را برای ادای دینی به شهدا، مفقودالاثران و جانبازان بازگو کنیم.
با توجه به این که شما بیشتر در نقشهای مثبت ظاهر شدهاید چه تلاشی داشتهاید تا این نقشها را متفاوت از آب در بیاورید؟
گرچه در مهارت فیزیکی اغلب ما کمبودهایی وجود دارد اما توجه به مهارت اندیشه، خاطرات اشخاص و به نمایش کشیدن آنها به کمک کارگردان و نویسنده نتایج قابل قبولی برایمان به وجود آورد. درباره مثبت یا منفی بودن این شخصیت نیز زود قضاوت نکنید، چرا که ممکن است یک شخصیت منفی نیز از این شخصیت دیده شود.
شما حضور در آثار دفاع مقدسی در دهه 60 را نیز در کارنامه خود دارید، تفاوت کار در آن دوره را با اکنون در چه میبینید؟
حوصله، تعامل، وقت و نوع کار در دهه 60 به شتابی در دهه 70 و 80 رسید که سرعت ساخت فیلم از مراحل اولیه تا پایان را افزایش داد. ما شانس خوبی داشتیم که احمد کاوری در کنار ما بود و اجرای متن مقداری از شتاب مرسوم در سینما و تلویزیون فعلی ما فاصله گرفت و سعی کردیم سرعت فیلمسازی را به دهه 60 برسانیم.
بسیاری از مشاغل مختلف علاقه دارند وارد حرفه ما شوند، اما اگر بدانند امانت داری این رشته چقدر سخت است نظرشان تغییر خواهد کرد. خود من 30، 40 درصد جانباز فیلمهای جنگیام. دندانم شکسته، ناچار به جراحی پلاستیک در صورتم شدهام، ترکش در پایم رفته و اتفاقات بسیار دیگری که قضاوت ما درباره هزینه فیلمهای جنگی را به نسبت سختیهای آن تغییر میدهد.
نظر شما
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه
