ضرورت «مدارا» در روزهای سختِ بازار مسکن

بررسی دقیق‌تر ارقام این جدول، پارادوکس‌های عمیقی را آشکار می‌کند. در محله «گلچین»، رسیدن به رقم یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان تنها برای ودیعه‌ی یک واحد ۸۰ متری، نشان‌دهنده جابه‌جاییِ مرز‌های قیمتی از مناطق برخوردار به مناطق کم‌برخوردار است. این پدیده که در ادبیات اقتصادی از آن به عنوان «رانده‌شدن طبقاتی» یاد می‌شود، فشار را بر ساکنان بومی این محلات مضاعف کرده است.

از سوی دیگر، مقایسه دو مورد در محله «جوادیه» نشان از عدم تبعیت بازار از یک فرمول واحد دارد؛ جایی که یک واحد ۸۲ متری با ودیعه ۲۲۰ میلیونی و اجاره ۱۴ میلیونی عرضه می‌شود، اما واحدی ۱۰۰ متری در همان محله، ودیعه‌ای ۸۰۰ میلیونی طلب می‌کند. این نوسان شدید (Volatility) در یک محله واحد، نشانگر نبودِ نظارت ساختاری و واگذاری تعیین قیمت به «انتظارات تورمی» مالکان است. همچنین، نرخ اجاره‌بهای ۲۱ میلیون تومانی در محله «سجاد»، سهم مسکن در سبد هزینه خانوار را به ارقامی فراتر از ۷۰ درصد رسانده است که عملاً به معنای حذف هزینه‌های آموزش، بهداشت و تغذیه از زندگیِ مستأجران است.

 چرا اقتصادِ بد، مدارای همگانی می‌طلبد؟

در یک قرائتِ تخصصی، وقتی «ریسک سیستماتیک» در کل اقتصاد افزایش می‌یابد، هزینه‌ی نگهداری دارایی برای مالک و هزینه تأمینِ معیشت برای مستأجر به طور همزمان بالا می‌رود. اما در این کارزار، برنده نهایی وجود ندارد؛ چرا که کاهش قدرت خرید مستأجر در بلندمدت به معنای رکود در تمامی بخش‌های مولد اقتصاد است.

در پروژه‌های سخت ملی، امنیت اقتصادی تابعی از «سرمایه اجتماعی» است. وقتی آمار‌های مسکن در مناطق جنوبی شهر چنین بی‌محابا تغییر می‌کنند، یعنی زنگ خطر برای انسجام اجتماعی به صدا درآمده است. در اینجا، مفهوم  «مدارا» به عنوان یک سازوکارِ دفاعی مطرح می‌شود. مالکانی که با درکِ موقعیت، از حداکثرِ سودِ تئوریکِ خود چشم‌پوشی کرده و به «انصافِ قیمتی» روی می‌آورند، در واقع در حال بیمه کردنِ جامعه در برابر آسیب‌های ثانویه همچون حاشیه‌نشینی و بزهکاری هستند.

 همه با هم، برای مردم

باید بپذیریم که در دوران گذار و فشار‌های بین‌المللی و ساختاری، اقتصاد برای «همه» سخت‌تر شده است. تولیدکننده با هزینه‌های کمرشکن و مصرف‌کننده با سفره‌های کوچک‌شده دست و پنجه نرم می‌کنند. در این فضایِ مه‌آلود، «مراعات حال یکدیگر» تنها فرمولی است که می‌تواند ضریبِ تاب‌آوری جامعه را بالا ببرد.

جدولِ قیمت‌های امروز، نه صرفاً لیستی از اعداد، بلکه یک فراخوان برای بازنگری در رفتار‌های اقتصادی است. اگر امروز در محلات اصیل تهران، همدلی جایگزینِ سوداگری نشود، هزینه‌های معنوی و مادی این شکاف، دامان همه را خواهد گرفت. در روز‌های سخت، باید به یاد داشت که ثباتِ یک خانه، تنها به دیوار‌های آن نیست، بلکه به پیوند‌های انسانی است که زیر آن سقف شکل می‌گیرد. مدارا، امروزِ ما را نجات می‌دهد و فردا را برای فرزندانمان زیست‌پذیرتر می‌کند.

انتهای پیام/