پدر علیه فرزند!

احمد دنیامالی، رئیس برکنارشده قایقرانی، دور جدید حملاتش را علیه دستگاه ورزش آغاز کرده است. مردی که روزگاری فدایی ورزش بود و از همان فیلتری پا به دایره ورزش گذاشت که جانشین بعدی‌اش آمد؛ اما به‌محض خروج از دایره مدیران ورزشی، علیه سیستم ورزش کشور گارد گرفت و انتقادات زیادی مطرح کرد؛ غافل از اینکه جایگاه و شأن ورزشی‌اش را مدیون همین دستگاه است؛ دستگاهی که روزگاری او را پسندید و به او مسئولیت داد و روزگاری دیگر او را شایسته حضور روی صندلی مدیریت فدراسیون قایقرانی ندانست و سکان را به دست مدیر دیگری داد، اما دنیامالی با همان روحیه تمامیت‌خواهی‎ای که از او سراغ داریم، تصمیم جدید را برنتابید و علیه سیستم ورزش و مسئولان ارشد آن به پا خواست و موضع گرفت. رفتاری کاملاً غیرحرفه‌ای که نشئت‌گرفته از شخصی‌نگری و منفعت‌طلبی رئیس اسبق فدراسیون قایقرانی است.

دنیامالی در دور تازه حملات خود علیه وزیر و دستگاه ورزش، ادعا کرده که از دکتر عباسی شکایت می‌کند؛ شکایتی که لابد دلیل آن انجام وظایف مدیریتی دکتر عباسی بوده است! او بنابر مصالح و شرایط ورزش تشخیص داده که باید در یکی از زیرمجموعه‌ها تغییراتی حاصل شود، اما مدیر زیردستی این تشخیص را برنمی‌تابد، آن را محکوم می‌کند و بابت آن آتشی به راه می‌اندازد که دود آن بیش از همه به چشم ورزش قایقرانی می‌رود؛ ورزشی که دنیامالی خود را پدر و دلسوز آن می‌داند! مشخص نیست که این چگونه پدری است که حاضر است تنها و تنها به‌دلیل منافع شخصی نابودی فرزند خود را ببیند و اقدامی نکند! ای کاش، منافع شخصی اندکی جای خود را به مصالح ملی می‌داد.