یادداشت روز

|
۱۳۹۲/۰۳/۲۸
|
۱۴:۴۷:۳۹
| کد خبر: ۱۲۶۶۶۵
یادداشت روز
اولین و مهمترین اولویت دولت یازدهم در بخش ورزش اصلاح ساختار وزارت ورزش و ساماندهی آن خواهد بود.
اولویت های مهم ورزشی رئیس جمهور یازدهم

به نظر می رسد دولت جدید برای عملکرد علمی و قابل قبول در بخش تربیت بدنی و ورزش کشور نیازمند برنامه ریزی مدون و اصولی است که در برگیرنده مباحث خرد و کلان ورزش باشد و بعنوان نمونه می توان به موارد ذیل اشاره کرد.
1-سامان دهی و اصلاح ساختاری وزارت ورزش در بخش دولتی
2-تعمیم نگاه تعلیم و تربیت به موضوع ورزش در سطوح عالی تصمیمگیری
3-بکارگیری و رعایت اصل مترقی و مهم تخصص و تعهد در گزینش مدیران ورزشی
4-ایجاد سازمان نظام ورزش و تربیت بدنی در بخش خصوصی

*ساماندهی و اصلاح ساختار وزارت ورزش
یکی از آرزوهای دیرین جامعه ورزش برای برطرف کردن مشکلات و مدیریت صحیح امور ورزش کشور چنین محقق می شود که باداشتن جایگاه شایسته و مستقل و در عین حال چاسخگو در سطوح عالیه نظام و دولت برای عملکرد مطلوب و مناسب یعنی «مدیریت جامع توسط متولی واحد در ورزش، با تشکیل وزارت ورزش» خواهد بود. این امر در دولت دهم مورد توجه قرارگرفت ولی با اضافه شدن موضوع جوانان که خودش نیازمند یک تشکیلات مستقل می باشد؛ نه تنها این امر عملی نشد بلکه مشکلات ورزش را دوچندان کرد. لذا به نظر می رسد اولین و مهمترین اولویت دولت یازدهم در بخش ورزش اصلاح ساختار وزارت ورزش و ساماندهی آن خواهد بود.
 
* نگاه تعلیم و تربیتی به ورزش
تربیت بدنی یعنی تعلیم و تربیت انسان از طریق ورزش؛ حرکت و فعالیت بدنی. (درتعلیم و تربیت و مراکز آموزشی علمی به آموزش و انجام فعالیتهای عملی وحرکت بدنی برابر با آموزشها ؛ تعلیمات تئوری و نظری؛ بها؛ امکانات و ارزش داده شود) تعلیم و تربیت فرآیند و جریان زنده ای است که در تمامی زمانها؛ مکانها و موقعیتها( از تولد تا مرگ)در محیط خانواده، مدرسه، دانشگاه، ورزشگاه و... بصورت رسمی و غیر رسمی اتفاق افتاده و در نهایت باعث به فعلیت رسیدن استعدادهای بالقوه انسان در مسیر کمال فردی و اجتماعی وی می گردد.

به باور بسیاری از کارشناسان مقوله تربیت بدنی و حوزه های مختلف مرتبط (ورزش، بازی، مسابقه، تمرین، فعالیتهای حرکتی و بدنی و...) در صورتیکه از سیاست ها، اهداف، برنامه ریزی ها، امکانات و شرایط منطبق با اصول و چارچوب های اصیل و صحیحی در جامعه در نهاد های (خانواده، مدرسه، دانشگاه، باشگاهها و ورزشگاهها، رسانه ها و...) برخوردار باشد، علاوه بر تامین سلامت جسمی و روحی افراد؛ باعث ارتقاء گسترش و توسعه سطح بهداشت و تندرستی آحاد جامعه و در نتیجه افزایش کارایی و راندمان نیروی انسانی و در نهایت پیشرفت و سربلندی جامعه در بین سایر جوامع خواهد شد.

علاوه بر موارد فوق الذکر داشتن دیدگاه تعلیم و تربیتی به ورزش باعث خواهد شد:
1- در مدارس و مراکز آموزشی ساخت و ایجاد سالن ها و اماکن ورزش و تجهیز این مراکز به لوازم و امکانات ورزشی
2-ساعات و کلاسهای ورزش افزایش یافته و در مدارس و مراکز آموزشی مثل بیشتر کشورهای پیشرفته و برابر با دیدگاههای اندیشمندان و فلاسفه بزرگ که بهترین راه تعلیم و تربیت آمیخته کردن ورزش با تحصیل می دانستند.
3- توسعه فرهنگ ورزشی و گسترش ورزش همگانی
4-رشد توام و همزمان ورزش همگانی و ورزش حرفه ای و قهرمانی

*تخصص خواهی تعهد گرایانه در ورزش
سابقه گزینش مدیران و مسئولان عالی ورزش چه قبل و چه پس از انقلاب، به وضوح نشان می دهد که موضوع ورزش و اداره آن در آخرین اولویت و حتی خارج ازاولویت مسئولان و سیاستگزاران عالی کشور بوده و متاءسفانه بالای 95% مسئولان ورزشی، بیگانه با ورزش و فاقد تخصص در ورزش و نا متعهد به اصول، مبانی و اهداف ورزش بوده اند. وضعیت اسفبار ورزش و تربیت بدنی در کشورمان معلول علل و عوامل فراوانی می باشد. اما با مطالعه و مشاهده نظرات و دیدگاه های اهل فن، یکی از بزرگترین عوامل و اساسی ترین دلایل این وضعیت از ابتدا تاکنون، ضعف و ناکار آمدی مدیران و مدیریتهای ورزشی به جهت عدم بکارگیری منظم، مداوم و هدفمند متخصصین، کارشناسان و بعبارت کلی تر مدیران و نیروهای ورزشی در امورات ورزشی بوده است.

* تعهد
متعهد کسی است که از نظر علاقه و تمایل درونی، وجدان کاری، مسئولیت پذیری، «در مسئولیت و پست محوله» سلامت نفس داشته باشد و در به سرانجام رساندن قانونی، صحیح و درست وظایف مسئولیت محوله، باورهای فرهنگی و عقیدتی جامعه باشد.

*تخصص
متخصص کسی است که دانش، اطلاعات، تجربه، سابقه و بعبارت ساده تر صلاحیت ها و شایستگی های علمی، تخصصی و فنی آن شغل، حرفه یا مسئولیت محوله را داشته و حداقل در بین کارشناسان و صاحبنظران آن رشته مقبولیت و مشروعیت داشته باشد. ضمنا تخصص، دانش و علم صرفا بصورت تئوری و خشک و غیر کاربردی نباشد بلکه کاملا عملیاتی و کاربردی بوده و متخصص باید دررشته و تخصص خودش بویژه در ورزش باید هم تجربه عملی کافی و هم دانش و اطلاعات روز مربوطه را بصورت جامعی داشته باشد.

* نیروی ورزشی
نیروی ورزشی کسی است که بصورت تجربی و عملی بمدت کافی در یک یا چند رشته ورزشی بعنوان بازیکن، مربی و غیره فعالیت، همچنین بصورت علمی و آکادمیک دانش و اطلاعات روز آن رشته یا رشته های ورزشی را دارا و به سلامت وخوشنامی بین اهالی ورزش مربوطه مشهورباشد.

* مدیر ورزشی
مدیر ورزشی کسی است که ازبین نیروهای ورزشی با ویژگیهای فوق الذکر توانایی اداره و هدایت یا مدیریت افراد حوزه آن رشته یا ورزش را داشته باشد.

*ایجاد سازمان نظام ورزش و تربیت بدنی
گسترش روز افزون اهمیت ورزش در جامعه به افزایش افراد علاقمند به فعالیت در این حوزه منجر شده و براساس آمار تقریبی هم اینک بالای 25 الی 30 هزار تحصیلکرده دانشگاهی و شاید نزدیک به همین حدود افراد غیر دانشگاهی بصورت تجربی و سنتی، بعنوان شاغلین و مستخدمین رسمی، مشغول آموزش، تدریس، مربیگری، داوری، مدیریت و غیره در ورزش می باشند.

در حال حاضر بالای چندین هزار نفر در دانشگاهها و مراکز آموزش عالی مشغول به تحصیل می باشند که در آینده ای نزدیک وارد بازار کار این مجموعه خواهند گشت. لذا سازماندهی و هماهنگی این نیروها که در واقع بدنه اجرایی، مدیریتی و کلا نیروهای انسانی حوزه تربیت بدنی و ورزش کشور را تشکیل می دهند، بصورت سازمانی مردم نهاد، غیر دولتی و قانونمند لازم و ضروری به نظر می رسد.

*یونس قربانی عضو هیئت علمی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه آزاد



نظر شما
captcha
پیشنهاد سردبیر