قاب روز

برد به سبک جوکوبونیتو
ال کلاسیکوی 205، یک نبرد ویژه بود. نبردی که با تمام بازی های اخیر دو تیم تفاوت آشکار داشت. حضور گسترده طیف دربی اولی ها، رنگ و بوی خاصی به این بازی بخشیده بود اما در میان تمام آنها تقابل نیمار برزیلی و گرت بیل ولزی درام اصلی بود. دو ستاره ای که در تابستان با سر و صدای فراوان و هیاهوی بسیار به بارسلونا و رئال پیوستند تا یک زوج جادویی در کنار ابرستاره ای دو تیم یعنی مسی و رونالدو تشکیل دهند اما قاب مستطیل سبز آنکه موفق تر بود و خیلی زود توانست خود را جا بیندازد، نیمار بود. اما بیل در هجمه فراوانی که بواسطه اتیکت گرانترین بازیکن دنیا به او وارد آمد، هنوز نتوانسته در رئال مادرید خودی نشان دهد. نبرد ال کلاسیکو به عینه این تفاوت را به رخ کشید. آنجا که گرت بیل یک بازیکن به شدت ضعیف بود که به قول یکی از رفقا هر چه زد، به در و دیوار خورد اما نیمار ستاره میدان بود که گل اول را زد و پاس گل دوم را داد تا یک تنه بارسا را در حیثیتی ترین دربی جهان پیروز کند. تفاوتی که بار دیگر وضوح دوباره نشان داد که هیچگاه پول بیشتر تضمین کننده یک خرید خوب و موفق نیست.