دخترها اینور، پسرها اونور

گزارش خبرنگار اجتماعی برنا-علی احمدی‌زاده/شاید روزگاری می‌شد حرف از جدایی کلاس‌های دانشگاه‌ها زد. اما امروزه در دوره‌ای که انواع برنامه‌های پیام رسانی و چت آنلاین و آفلاین در هر کامپیوتر شخصی و لپ تاپ و موبایل از ضروریات است و در زمانه‌ای که شبکه‌های اجتماعی و فیس‌بوک بخشی از هویت و روابط اجتماعی هر فرد شده است، آیا می‌توان این موضوع را برای نسل جوان روشن کرد که چرا در کلاس درس باید جدا از یکدیگر قرار بگیرند؟ طرحی که در فرهنگ، ریشه و دین ما هیچ جایی نداشته و به صورت سلیقه‌ای مطرح شده و اصلا امکان و اعتبار اجرای آن وجود ندارد. 

چند سالی می‌شود که از بحث طرح تفکیک جنسیتی میان دانشجویان دختر و پسر در ایران می‌گذرد. طرحی که موافقان و مخالفان زیادی دارد.

این طرح جنجالی که به گفته اکثر کارشناسان غیر علمی بوده از اوایل آغاز به کار دولت نهم در دستور کار وزارت علوم قرار گرفت و در بعضی از واحدهای دانشگاهی مثل داشنگاه علامه، دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشگاه مازندران و .... اجرا شد.

موضوع تفکیک جنسیتی میان دانشجویان بعد از انتخاب دکتر روحانی به عنوان رئیس جمهوری ایران، سرنوشت تازه‌ای گرفت. ایشان قبل از انتخابات و در مناظره‌های تلویزیونی در خصوص تفکیک جنسیتی میان دانشجویان گفت: «در کجای قانون اساسی مجوز تفکیک جنسیتی در دانشگاه‌ها صادر شده و از آن سخنی به میان آمده است؟/محروم کردن زنان جامعه از تحصیل در برخی از رشته های علمی که بعضا مطرح می شود بر مبنای کدام طرح و برنامه یا سند علمی و فرهنگی است؟ طرح تفکیک جنسیتی نه دارای کار کارشناسی است و نه با خواست جامعه انطباق دارد.

دولت آینده دولتی است که میان زن و مرد در کسب موقعیت های شغلی تبعیضی قائل نخواهد شد و به زن ایرانی نگاه جنسیتی نخواهد داشت."/اسلامی کردن دانشگاه‌ها جلو و عقب بردن روسری نیست.دختران جامعه ما اهل عفاف هستند و مشکلات در این زمینه با تذکر حل می‌شود، اما "اگر اسلامی کردن دانشگاه‌ها به این معناست که استادی نظرش را اعلام نکند، استاد مطهری می‌گفت در دانشگاه اعلام کرده‌ام که استادی که معتقد به مارکسیسم است نظرات خودش را مطرح و من هم نظرات خودم را بیان کنم.»

محمود احمدی نژاد، رئیس دولت دهم در زمان ریاست جمهوری خود طی نامه‌ای به کامران دانشجو وزیر علوم خواستار جلوگیری از اقدامات سطحی و غیر عالمانه در برخی دانشگاه‌ها مبنی بر اعمال رشته‌ها و كلاس‌های تك جنسیتی شد.

البته این طرح در آن زمان هیچ موقع متوقف نشد تا جایی که برخی از کارشناسان نامه احمدی‌نژاد را نامه‌ای نمایشی و برای قهرمان جلوه کردن میان دانشجویان و اساتید عنوان کردند.

این طرح با خوبی‌ها و بدی‌هایش، با مخالفان و موافقانش در حال حاضر اجرا نمی‌شود اما در زمان اجرای آن عده‌ای از دانشجویان و اساتید به دلیل اعتراض به این موضوع از دانشگاه‌ها اخراج شدند.

در همین راستا، پروفسور حسین باهر، جامعه شناس، بنیانگذار رفتارشناسی و مشاوره امور رفتاری در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعی برنا با بیان این مطلب که داستان جنسیت در ایران یک تابو بوده و از ابتدا ارتباط دختر و پسر را بد جلوه داده‌اند، گفت: در کشور ما از همان بچگی دختر و پسر را از هم ترسانده‌اند تا جایی که بعضی افراد به جای این‌که اسلامی شوند، اسلام زده شده‌اند.

طرح تفکیک جنسیتی نه اجرایی بود نه اسلامی
این جامعه شناس درباره طرح تفکیک جنسیتی که در بعضی از دانشگاه‌ها انجام می‌شد، با بیان این‌که این طرح نه تنها اجرایی نبود بلکه اسلامی هم نبود، اظهارکرد: معنی حجاب در عفاف معنی پیدا می‌کند. باید فرهنگ دختر و پسر، زن و مرد را بالا برد و به این طرح‌هایی که یک شبه درباره آن تصمیم‌گیری شده است توجه نکرد.

این جامعه شناس افزود: دختر و پسری که در یک کلاس درس می‌خوانند و گزارش و تحقیق‌های متنوع در خصوص مباحث علمی ارائه می‌دهند یک رقابتی برای درس خواندن بینشان ایجاد خواهد شد که این موضوع مهم‌تر از نصف شدن مشروطی است.

باهر ادامه داد: در کشورهای دیگر، یکی از راه‌های تشویق برای تحصیلات عالیه میان دانشجویان استفاده از مکانیزم جاذبه میان دختر و پسر است که هر کدام برای رقابت از دیگری سبقت بگیرند.

نباید برای خودمان سلول انفرادی درست کنیم
وی در خصوص این‌که این طرح مانع از آشنایی بیشتر میان دختر و پسر برای ازدواج می‌شود، گفت: من یکی از بنیانگذاران فکر ازدواج دانشجویی بوده‌ام و به نظر من دختر و پسر برای ازدواج باید یکجا همدیگر را ببینند که تفکیک جنسیتی جلوی این موضوع را می‌گیرد.

باهر اظهارکرد: هر کس باید خودش و نگاهش را درست کند. اگر بخواهیم همه چیز را با کشیدن دیوار درست کنیم در آخر همه در سلول انفرادی قرار می‌گیریم.

وی با اشاره به این‌که این طرح ضربه و لطمه به اساتید و دانشجویان زد و باعث اخراج بعضی از اساتید و دانشجویان از دانشگاه‌ها شد، گفت: هر عزیزی هر کجا قرار می‌گیرد، این قبیل تصمیمات را با کارشناسان مربوطه‌اش در میان بگذارد.

همچنین رضا فاضل، جامعه شناس در گفت‌وگو با برنا با بیان این مطلب که موضوع تفکیک جنسیتی از اول انقلاب صورت گرفته و آثار منفی داشته است، گفت: این موضوع باعث حساسیت بیشتر بین دختر و پسر شده و مشکلات جنسیتی بدتری خواهد داشت.

وی افزود: دنیای امروز دنیای برابری زن و مرد بوده و در هزار سوم میلادی تفکیک جنسیتی کار اشتباهی است.

فاضل با بیان این‌که محدودیت بیشتر برای نسل جوان باعث پیچیده‌تر شدن روابط آن‌ها می‌شود، گفت: وقتی دانشجویان را ازهم جدا کرده و نمی‌گذاریم در محیطی باز با هم ارتباط برقرار کنند روابط آن‌ها پنهانی شده و به محیط‌های بسته کشیده خواهد شد.

وی ادامه داد: فضای بسته برای دختر و پسر بسیار خطرناک بوده و باعث به‌وجود آمدن مشکلات می‌شود.

این استاد دانشگاه با بیان این مطلب که بی‌بند و باری در جامعه ما زیاد شده و به گفته مسئولان سن فحشا از 33 سال به 13 سال رسیده است گفت: این به دلیل سیاست‌های غلطی بوده که همچنان روی آن پافشاری می‌شود.

اصغر مهاجری، جامعه شناس و پژوهشگر مسائل اجتماعی نیز در خصوص تفکیک جنسیتی به برنا گفت: ضرورتی برای تفکیک جنسیتی در دانشگاه‌ها وجود ندارد و شرایط برای این طرح فراهم نیست و این طرح نمره قابل قبولی را نگرفته است.

این جامعه شناس در ادامه اظهارداشت: نگاه مسئولان به این طرح غیر حرفه‌ای، غیر اخلاقی و غیرعلمی بوده و همه رابطه‌ها را، رابطه جنسی می‌بینند که این موضوع در شأن دانشجو و دانشگاه نیست.

وی افزود: نقطه عزیمت طراحان این طرح برای نوشتن، برنامه ریزی و اجرای تفکیک جنسیتی؛ نگاهی توسعه یافته اخلاقی، کمال یافته اخلاقی و نگاهی علمی نبوده است.

مهاجری با بیان این‌که نگاه به رابطه‌ی دختر و پسر در جامعه ما، نگاهی سنتی و از جنس خاص ایرانی بوده و رابطه این دو را تابو می‌دانیم، گفت: بعضی از افراد همه رابطه‌ها را در بحث تحرکات جنسی دانسته و دختر و پسر را پنبه و آتش می‌دانند که نباید کنار یکدیگر باشند و بر این معتقدند که این دو آرامش را از فضای دانشگاه گرفته و موجب آسیب‌های اجتماعی می‌شوند.

این استاد دانشگاه ادامه داد: تحقیقات نشان داده است که مرکز آسیب‌های اجتماعی، اخلاقی و انحرافات جنسی محیط داشگاه و مراکز علمی نبوده و علت این موضوع را باید در مکان دیگری جست‌و‌جو کرد.

در پایان امیدواریم مسئولین برای تصمیم گیری در خصوص اینگونه طرح‌ها که برای ما نسل جوان گرفته می‌شود کارهای پژوهشی با عملیات میدانی انجام دهند و با اساتید فن و کارشناسان مربوطه در اتاق‌های فکر درباره این قبیل موضوعات تصمیم گیری کنند.