ساوه شمشکی: توقعات در حد امکانات و هزینه ها باشد

به گزارش سرویس ورزشی برنا، حسین ساوه شمشکی در گفت وگو با پایگاه اطلاع رسانی وزارت ورزش و جوانان می خواهد که واقع بین باشند و انتظاراتشان بیش از حد امکانات اسکی نباشد.او فردا به همراه محمد کیادر بندسری مسابقه می دهد.

*تا شروع مسابقات آلپاین خیلی نمانده، وضعیت خودت را چطور می بینی؟
تا الان 10 روز اینجا تمرین کرده ایم. این تمرین را تقریبا در این سه چهار سال گذشته هر سال در اتریش داشته ایم با همین شرایط مشابه. در اتریش هوا برفی می شد و خیلی از روزها را از دست می دادیم، ولی اینجا هوا خوب بود به جز چند روز اول بقیه را تمرین کردیم.با این حال نمی شود در 10 روز چیزی را تغییر داد. در مقایسه با المپیک ونکوور تمرینات بهتری را برای سوچی داشته ایم.برای ونکوور فقط تمرین بدنسازی و اردوی معمولی داشتیم. اما بعد از وونکور از زمانی که ایوان به ایران آمد، هر سال اردوی اتریش را می رفتیم. اردوهای ایرانی هم پیگیرتر برگزرا شد.

*ایوان مربی تان بود؟
مربی بلغاری بود که امسال مربی تیم مجارستان بود. دوسال مربی ما بود. بعد از رفتن او با علیداد ساوه شمشکی با همان شکل شاید هم بهتر تمرین کردیم. تمریناتمان تغییر خاصی نداشت. یک ماه مربی ایتالیا داشتیم و دو هفته هم مربی فرانسوی داشتیم.

*این تغییر مربیان اذیت کننده نیست، به هر حال هر مربی روش خودش را دارد؟
نوع تمرین دادن فرق می کند. تا می خواهیی خودت را با شرایط تمرینی یک مربی وفق بدهی رفته یکی دیگر آمده. البته امسال این اتفاق افتاد.

*مربی خارجی برای اسکی تاثیرگذار است؟
دراین شرایطی که ما هستیم نه. هزینه ای که برای مربیان خارجی می شود برای تمرین کردن می شد نتیجه اش صد درصد بهتر بود. چهار پنج هزار یوور درماه به مربی خارجی می دهند. آنها نمی توانند تغییرات خاصی را ایجاد کنند. برنامه ریزی هایشان دقیق تر است. مسئولان هم به خاطر هزینه ای که کرده اند، به برنامه مربیان خارجی بهانه بیشتری می دهند و برنامه هایشان را اجرا می کنند. اسکی ورزشی است که هر چقدر هم بدنسازی می کنی ناخودآگاه درپیست بدن درد داری. ورزش ما تعادلی است . دو سانت این طرف بپیچی اوت می شوی. همه چیزش حساب و کتا ب دارد. بهترین کار این است که تمرین کنی و مدام در پیست باشی. بیست، بیست و پنج روز در سال بیشتر کار کردن کافی نیست. از این مدت که در اتریش بودین فقط 10 روزش خوب بود. یک هفته باید روی پیست بروی تا اسکی یادت بیاد و بدنت عادت کند. هوا خراب می شود باد شدید می آید. همین امسال دو بار پیست را خودشان تعطیل کردند. ما بعد از ونکوور فقط اردوی اتریش را اضافه کردیم ولی من ورزشکارانی را می شناسیم که تابستان دو ماه درشیلی و آرژانتین و نیوزلند در نیم کره جنوبی تمرین کرده اند و فصل زمستان همدر اروپا. قبل از مسابقات ما در شمشک بیست مسابقه داده بودند ما شش مسابقه در ترکیه داشتیم.

*تدارکات شما بهتر از تیم صحرانوردی بود.
قرار بود برای صحرانوردی هم باشد یک مشکل پیش آمد و نشد.

*انتظارها از آلپاین بیشتر است فکر می کنید بتوانید بهتر کار کنید؟
خودمان هم از خودمان انتظاراتمان بیشتر است. من از 28 سال عمرم 25 سال است که اسکی می کنم. 15 سال در تیم ملی بوده ام. این وقتی است که من گذاشته ام. از شش صبح تا ظهر تمرین کرده ام و بعداز ظهرا را هم دوباره دویده ام.

*این انتظارات در حد امکانات ماهست؟
هر کس که شکست می خورد، دنبال بهانه می گردد. من از قبل نباخته ام و دنبال بهانه نیستم. ورزش ما یک دنیا ابزار و مساله می خواهد کل تلاش چهار ساله را در یک دقیقه به نمایش می گذاری. در دانهیل پیش می اید چهار نفر مسابقه می دهند، هوا افتابی است اما بعد از انها قوی تر نمی توانند تایم چهار نفر اول را تکرار کنند. چرا؟ فقط به خاطر هوا. در وزنه برداری تکنیک ات درست باشد و تمرین کنی ، مدال می گیری شرایط تمرینی هم همیشه هست از صبح تا شب می توانی سالن بروی و تمرین کنی. رکوردها هم مشخص است. در اسکی از آخرهای فرودین همه چیز تعطیل می شود. من مصدوم بودم و خودم تلاش کردم با تمرینات اضافه در توچال سهیمه بگیرم. الان هم نسبت به دو سال قبل بهترم اما باز هم به جایی که می خواستم، برسم نرسیدم. این شرایط و تمرینانی که داریم همین طور پیش برود، تا صد دیگر هم نمی توانیم امیدوار باشیم که مدال بگیریم. همه از ورزشکار گرفته تا مربی و فدراسیون کار کرده اند با چهار ماه تمرین این بودجه ای که هست، نمی شود کاری کرد.

*نظر بعضی از منتقدان این است که اسکی با گفتن این که پول و برف نداریم، در جا زده. شاید واقعا مشکلات دیگری هم هست که در کنار این دو مشکل بزرگ دیده نشده؟
اگر بین بچه های ما که در سن پایین اسکی می کنند، با همه ورزشکاران دنیا در این رده سنی مسابقه بگذارند، با جرات می توانم بگویم ورزشکاران ایران اول دنیا شوند. وقتی می خواهی به مدال المپیک فکر کنی باید از سال های قبل سرمایه گذاری کنی. ژاپن در آلپاین در المپبک چهارم شده اما مدال ندارد. آنها 50 سال است که در اتریش آپارتمان دارند. ژاپن هم برف بیشتری دارد و هم که امکانات بهتری دارند. دو المپیک زمستانی برگزار کند. می گویند تلاش خودت را بکن، تلاش تا یک جایی جواب می دهد. من می توانم خودم را قوی تر کنم. سیستم هم باید قوی باشد تا من فقط به اسکی فکر کنم. من برای گرفتن سهیمه دست را بردیده بودم . این دست را با چسب به باتوم وصل کردم تا بتوانم اسکی کنم. از صد نفری که در المپیک هستند، بیست نفر اسکی شان را خودشان درست می کند بقیه را اسکی من اسکی هایشان را درست می کند. هر کدام چهارجفت اسکی دارند. در طول فصل هم جایگزین می شود.ما یک اسکی داریم که با برف کم ایران یک بار به سنگ می خورد، می شکند و دوباره باید پول بدهی. 5میلیون تومان کم نیست. مرتضی جفری در دو سال شش تا اسکی شکاند. حددود بیست میلیون تومان را بیرون ریخت.

*تیم های آذربایجان، ارمنستان و ترکیه هم در سطح ما هستند. البته در صحرانوردی که بهتر از ما نتیجه گرفتند. آنها چقدر از ورزشکارانشان انتظار دارند؟
ترکیه مسابقات دانشجویان جهان را برگزار کرد. من بلد نیستم برآورد هزینه کنم و ببینم چقدر هزینه کرده. اما امسال که برای مسابقات به ارزروم رفته بودیم، تاثیر برگزاری این مسابقات در اسکی ترکیه را دیدیم. پیست شان عالی بود. دستگاه های برف کوب، برف ساز، تله ...علاوه بر این هزینه ها تیم را به اروپا فرستاد. بعد از مسابقات ایران بلافاصله به اتریش رفتند و از آنجا به المپیک آمدند. انتظار کشورشان بیشتر از چیزی که هستند، نیست. درایران نگاه ها فرق می کند. همه عادت کرده اند که ورزشکار با کمترین هزینه بهترین نتیجه را بگیرد. ما ورزشکاران قابلی در وزنه برداری و کشتی و .. داریم. ژاپن با یک دنیا امکانات، هزینه و برنامه ریزی درست حاضر نشد چهار سال پیش در مسابقات آسیایی شرکت کند ، چرا؟ چون که ورزشکارانشان آماده نبودند. با سرعت 140 کیلومتر در ساعت بخوری زمین معلوم نیست چه بلایی سرت می آید. با همین سرعت با ماشین تصادف می کنی، با ایربک و ... کلی صدمه می بینی. با این حال من با چهار روز تمرین سه سال پیش در مسابقات آسیایی اسکی کردم. ما ریسک را قبول می کنیم. مسئولین بقیه کشورها واقع بین تر هستند همان قدر که هزینه می کنند، توقع دارند. خوشبختانه با آقای گودرزی صحبت می کردیم پرتوقع نبود. گفت همین قدر که سهمیه گرفتید دستتان درد نکند. در کل من باید از خوم راضی باشم.

*بعد از 15 سال تمرین و دو المپیک چی راضی ات می کند؟
اختلاف تایمم را نسبت به نفر اول بهتر کنم. از 50 نفر شاید 10 نفر به خط پایان برسند. در مسابقات سوپر جی زنان از هشت نفر اول دو نفر به خط پایان رسیدندو هشت نفری که مدعی مدال بودند اوت کردند. در بازی های 2010 اختلاف تایم را کمتر کردم و امیدوارم این بار هم کمتر کنم از 10 ثانیه اختلاف در هر دور که در کل بیست ثانیه می شود کمتر کنم، خوب است.