قاتل منتظر عفو مادر مقتول است/اهالی روانسر طلب بخشش میکنند
حکایت دردناکی است. صدای هیاهوی کودکی در گوش شان پیچیده است. روزگار می گذرد. ببین تفاوت ره از کجاست تا به کجا! مادری نگاهش را به میله های زندان دوخته و دیگری به قاب عکس پسری که زیر خاک سرد خفته است. حکایت پشت حکایت. زندگی امید مرادی و ابراهیم محمدی هر کدام به سیاهی پیوند خورده است. زمانی که ابراهیم فقط با یک شوخی دوست خود امید را به قتل می رساند و حالا...
روزگار کودکی برنگردد دریغا
به گزارش خبرنگار سرویس انتظامی و حوادث خبرگزاری برنا، داستان از سه سال پیش آغاز می شود. زمانی که دو دوست بر سر یک شوخی به قصه ای سیاه گرفتار می شوند. دو دوست که به گفته خانواده ها از کودکی با هم دوست بودند. حال ابراهیم محمدی پشت میله های زندان، روزها را می شمارد و به انتظار روزی نشسته است که حکم قصاصش اجرا شود.
مردم پادرمیانی میکنند
یک هفته پیش اهالی «روانسر» تصمیم می گیرند که بر سر مزار مقتول حاضر شده و از آنجا رهسپار منزل خانواده اش شوند. تعداد زیادی از مسئولین، ائمه جماعت، اعضای شورای شهر، فعالان مدنی و شخصیت های مذهبی و فرهنگی و کسبه و بازاریان این جمع را همراهی کرده و با هم به محل زندگی آنها می رسند. چند نفر به داخل منزل می روند و از مادر مقتول درخواست بخشش و عفو دارند ولی ...
فرماندار روانسر می گوید...
جلال صفری، فرماندار روانسر میگوید:«چند باری به همراه نماینده اعضای شورای شهر و بزرگان منطقه و ... خدمت خانواده مقتول رسیدیم و از آنها خواستیم که گذشت کنند. به آنها گفتیم که ارزش و قربی که بخشش دارد، انتقام ندارد. پنجشنبه هفته پیش با حضور بر سر مزار شهدای شهرستان و همینطور مزار امید مرادی، مقتول، با قرائت فاتحه راهی شدیم. نماینده شهر و اساتید داشنگاه و اعضای شورای شهر به داخل منزل رفتند و تنها حرفی که از مادر مقتول شنیدند این بود که دعا کنید این بخشش به قلب من بیفتد. این دو نفر با هم دوست بودند و در قالب یک شوخی این اتفاق افتاده است و فرد به رحمت خدا رفته است. بهتر است که اسم قاتل را روی متهم نگذاریم. بگوییم ضارب چون اتفاقی بوده که به عمد نیفتاده است.»
رییس شورای شهر: هنوز مادر مقتول رضایت نداده است
رستمی رییس شورای شهر می گوید:«هر دو همسن بودند. یعنی الان فرد ضارب سی یا سی و یک سال سن دارد. شوخی که منجر به مرگ شده است. کلی از مسئولین در حال حاضر درگیر این مساله هستند. به خانه مقتول رفته اند ولی متاسفانه فعلا قبول نکردند. البته شب گذشته این خبر را شنیدم که مادر مقتول به بخشش رضایت داده است ولی به صورت مکتوب هیچ بخششی به مراجع قضایی ارائه نشده است. پنجشنبه هفته پیش بزرگان شهر سر مزار حاضر شدند و پیاده به در خانه مقتول رفتند. کلی خواهش و تمنا کردند. فعلا هیچ اتفاق قطعی نیفتاده است.»
برادر قاتل: برادرم اشهدش را خواند
با تماس ما گویی دریچه ای از امید به روی خانواده قاتل باز می شود و البته سر درددل ها بیشتر. محمدی، برادر قاتل می گوید:«این دو نفر با هم دوست بودند. ساعت 11 شب 12 بهمن سال 87 بود. امید با عادل تماس گرفت و از او کباب خواست. وقتی امید به کبابی رسید، امید به شوخی با تی جارو به پشت برادر من می زند. برادر من هم به شوخی چاقویی که با آن گوشت خرد می کرده را به سمتش می گیرد و می گوید شوخی نکن ولی به خاطر یک لحظه اتفاقی که نباید می افتد. چاقو در قلب امید فرو رفت و بعد از انتقال به بیمارستان متاسفانه فوت شد. ما در یک محله زندگی می کنیم و خانه های مان 700- 600 متر ازهم فاصله دارد. هر روز همدیگر را می بینیم. ما به احترام این خانواده، 40 روز مغازه را تعطیل کردیم. زمانی که این اتفاق افتاد، برادر من بلافاصله اشهد خودش را خواند. چاقویی را که در دستش بود، به حالتی گرفت که رگ دست خودش را بزند. یعنی اینقدر ناراحت شده بود. چاقو را از دستش گرفتم و دست خودم دچار جراحت شد و چندین بخیه خورد. هنوز هم مشخص نیست که حکم چه زمانی اجرا شود.»
عضو شورای شهر روانسر بیانیهای مینویسد
شهریار ویسی، عضو شورای شهر در مورد این قضیه می گوید:«یک هفته پیش برادر قاتل را دیدم. ناراحت بود. گفت که مادرم به ملاقات عادل رفت. خیلی ناراحت بوده و گفته بود که تمام اسناد خانه و ماشین و ... را جمع کنید از این شهر بروید. همان شب بدون اینکه تامل کنم، بیانیه ای نوشتم و در آن از مردم دعوت کردم که روز پنجشنبه برای زیارت به مزار شهدا برویم. مردم هم دعوت ما را لبیک گفتند. مادرش گفت که رضایت نمی دهم ولی الان نمی دانم چه اتفاقی خواهد افتاد.»
