شیران رام نشدنی در آمازون!

به گزارش سرویس ورزشی برنا، کامرون کشوری است در غرب آفریقا و پایتخت آن یائونده است. جمعیت این کشور 22500000 هزار نفر است و زبان‌های رسمی آن فرانسوی و انگلیسی است. واحد پول این کشور فرانک آفریقای مرکزی است. یائونده پایتخت کشور، ۱ میلیون و ۱۵۵ هزار نفر جمعیت دارد؛ بزرگ‌ترین شهر کامرون اما دوالا با دو میلیون و چهارصد هزار نفر جمعیت است. در کامرون در حدود ۲۰۰ گروه زبانی مختلف زندگی می‌کنند. کامرون در سال ۱۸۸۴ مستعمره آلمان شد. پس از جنگ جهانی اول منطقه کامرون میان فرانسه و بریتانیا تقسیم شد. بخش تحت کنترل فرانسه در تاریخ یکم ژانویه ۱۹۶۰ از مستقل شده و جمهوری کامرون نام گرفت و بخش جنوبی که در کنترل بریتانیا بود در سال ۱۹۶۱ به جمهوری کامرون پیوست. کامرون در مقایسه با دیگر کشورهای آفریقایی از ثبات اقتصادی و اجتماعی نسبی برخوردار است. با این وجود بخش بزرگی از شهروندان این کشور هم‌چنان در فقر به‌سر می‌برند. نوع حکومت در کامرون جمهوری است و قدرت در این کشور از سال ۱۹۸۲ در دست پل بیا رئیس‌جمهوری تمامیت‌خواه کشور است که با حزب جنبش دموکراتیک خلق خود حکومت می‌کند. فوتبال در کامرون یک رشته موفق و محبوب است. این تیم موفق‌ترین تیم فوتبال آفریقایی است؛ آن‌ها 7 بار به جام جهانی راه یافته‌اند؛ بیش از هر تیم آفریقایی دیگر و نخستین تیم آفریقایی‌اند که در جام جهانی ۱۹۹۰ تا دور یک‌چهارم نهایی پیش رفتند. کامرون ۴ بار قهرمان جام ملت‌های آفریقا (1984، 1988، 2000 و 2002)، یک بار قهرمان المپیک (۲۰۰۰ سیدنی) و یک بار نایب قهرمان جام کنفدراسیون‌ها (۲۰۰۳) نیز شده‌اند. در سال 2000 به مدال طلای بازی های المپیک دست یافت. کامرون در گروه A با برزیل میزبان، کرواسی و مکزیک همگروه است.

1 از 11
ساموئل اتوئو: پیرمرد فوتبال کامورن یکی از امیدهای اصلی شران رام نشدنی در برزیل است. امیدی که به رغم موفقیت های چشمگیر و رشک برانگیزش در عرصه باشگاهی، تا کنون در عرصه ملی درخشش چندانی نداشته و از همین رو همه اعتقاد دارند که در تیم ملی چندان مایه نمی گذارد! اتوئو فصل پرفراز و نشیبی را در چلسی تجربه کرده و در آخرین جام جهانی زندگی اش می خواهد یادگار خوبی را از خود به جای بگذارد.

فرمانده نیمکت
فولکر فینک: خاطره خوب کامرونی ها از همکاری با وینفرد شفر آلمانی سبب شده تا در این کشور همیشه گرایش شدیدی به مربیان آلمانی وجود داشته باشدو مربیانی که البته همانند شفر چندان درجه یک و مطرح نیستند و با انگیزه فراوان روی نیمکت شیرها می نشینند. فولکر فینک با رزومه لاغرش از سال 2013 هدایت تیم ملی کامرون را بر عهده دارد.

مرد سایه
الکساندر سانگ: همنشینی با هافبک های مطرح و درجه اولی چون ژاوی، بوسکتس، اینیستا و فابرگاس و حضور در تیم بزرگی چون بارسلونا کافی است که از یک بازیکن، یک ستاره بین المللی بسازد. الکس سانگ اگرچه در ترکیب اصلی کاتالانی ها کمتر بازی می کند اما به واسطه همین ویژگی خیلی ها به او امید دارند.

بازیگران جام
دروازه‌بانان: چارلز ایتاندجی (قونیا اسپور)، اِن‌دی آسمبه (گنگان)، سامی اِن‌ژوگ (فتیح‌اسپور)‌ و لوئیک فژو (کوتون اسپورت)
مدافعان: آلان نیوم (گرانادا)، دنی نونکئو (بشیکتاش)، سدریک ژوگو (کوتون اسپورت)، آئورلین چژو (گالاتاسرای)، نیکولاس اِن‌کولو (مارسی)، آرمل کانا بی‌یک (رن)، هنری بدیمو (لیون)، بنویت آسو اکوتو (کوئینز پارک‌رنجرز) و گاتانگ بونگ (المپیاکوس)
هافبک‌ها: اِیونگ انوه (آنتالیا اسپور)، جین ماکون (رن)، یول ماتیپ (شالکه)، استفان ‌اِم‌بیا (سویا)، لاندری اِن‌گومو (بوردو)، الکساندر سانگ (بارسلونا)، سدریک لو (اوسوسونا) و ادگار سالی (لن)
مهاجمان: ساموئل اتوئو (چلسی)، اریک چوپو موتینگ (ماینتس)، بنیامین موکانژو (نانسی)، وینسنت ابوبکر (لوریان)، آچیل وبو (فنرباغچه)، محمدو ادریسو (کایزرسلاترن) و فابیرس اولینگا (زولته وارژم)