قاب روز

پشت پای طلسم شکن
برای او همه چیز مثل یک رویا بود. آن روزهایی که در ترکیب چلسی گاه و بیگاه به میدان می رفت و البته هرگز تصور نمی کرد که در بتواند در جام جهانی جای ثابتی در ترکیب مانشافت داشته باشد. تعدد ستاره ها در فاز تهاجمی جایی برای آندره شورله باقی نمی گذاشت به ویژه اینکه او در ترکیب چلسی یک مهره ثابت نبود و البته جنس فوتبالش بیش از اندازه آلمانی و ساده است. اما در فاصله چند روز مانده به جام بیستم ناگهان همه چیز تغییر کرد. مصدومیت مارکو رویس یکی از مدعیان اصلی ترکیب ژرمن ها اندکی از ترافیک این منطقه کاست اما باز هم فرصتی برای عرض اندام او در ترکیب اصلی نبود چرا که نفراتی چون مولر، گوتزه و اوزیل جلوتر از او قرار می گرفتند. با این وجود شورله دقیقا در بزنگاه کلیدی بدل به فرشته نجات ژرمن ها شد. در بازی سخت و نفسگیر برابر الجزایر گربه سیاه در مرحله یک هشتم. آنجا که جنگجویان صحرا نفس آلمان را گرفته بودند. شورله نخستین تعویض یواخیم لو بود. یک تعویض طلایی و الهام بخش. وقتی در ابتدای نیمه دوم به جای گوتزه پای به میدان گذاشت و در نخستین ثانیه های وقت اضافه قفل دروازه الجزایر را گشود. یک پشت پای هوشمندانه و تمیز که سد مقاومت اینبولی را شکست تا آلمان در آستانه بهشت قرار بگیرد. شاید اگر شورله به هر سبک دیگری به توپ ضربه می زد، اینبولی باز هم مقاومت می کرد اما ضربه او آنقدر غافلگیرکننده بود که گلر سرپنجه الجزایری فرصتی برای واکنش نیافت. پشت پای شورله الهام بخش ژرمن ها بود تا آنها به سوی مرحله یک چهارم گام بردارند. گلی که شورله عمیقا معتقد بود هرگز شانسی نبود: «سه هفته پیش در ماینتس دقیقاً گلی شبیه به این را به ثمر رساندم، پس توانایی به ثمر رساندن چنین گل‌هایی را دارم اما اعتراف می‌کنم که در زدن این گل کمی هم خوش‌شانس بودم.» او روی گل دوم و تیر خلاص مانشافت نیز نقش کلیدی داشت تا درخشش خود را کامل کند و کلیدی ترین مهره آلمان در این بازی نفسگیر و دشوار لقب بگیرد. آلمان با این ستاره ها برای فتح جام بیستم چیزی کم ندارد.