نام ایران در تاریخ فوتبال ثبت شد

کی روش:رقم درخواستی ام صحت ندارد/قول نیمکت به صالح نداده بودم

|
۱۳۹۳/۰۴/۱۳
|
۰۵:۴۸:۰۹
| کد خبر: ۲۰۰۴۸۵
کی روش:رقم درخواستی ام صحت ندارد/قول نیمکت به صالح نداده بودم
سرمربی تیم ملی فوتبال ایران گفت:قبل از جام‌جهانی دست‌کم گرفته می‌شدیم و از بعد تکنیکی تیم سی و دوم جهان بودیم.

به گزارش سرویس ورزشی برنا، کارلوس کی‌روش قبل از سفر به برزیل در خصوص مسائل مختلف مربوط به تیم ملی فوتبال ایران و وضعیت ادامه همکاری اش با فدراسیون فوتبال صحبت کرد. سرمربی تیم‌ملی فوتبال کشورمان در گفتگوی تفصیلی خودش به تشریح مسائل مختلفی چون عملکرد تیم ملی در جام جهانی برزیل، انتخاب بازیکنان، حضور مربی ایرانی در کادر فنی، جدایی مجید صالح، رقم پیشنهادی اش به فدراسیون فوتبال و بسیاری موضوعات دیگر پرداخت.
جام جهانی 2014
از عملکرد تیم ملی در جام جهانی رضایت داشتم اما نه رضایت کامل و صد درصدی. چراکه آرزویم صعود به دور دوم بود که ممکن نشد. البته فراموش نکنیم که بسیاری از کارشناسان دنیا هم به این موضوع اشاره داشتند که در بازی با آرژانتین اشتباهات داوری به ما ضربه زد و پنالتی روی دژاگه گرفته نشد. به عنوان مربی این وظیفه را دارم که همیشه راضی باشم و البته به برد فکر کنم. بازی اول مقابل نیجریه برای هر دو تیم حساس و استراتژیک بود و تساوی هر دو تیم را راضی کرد. چراکه شانس صعود را برای هر دو تیم زنده نگه داشت. در بازی با آرژانتین بسیار قوی ظاهر شدیم، چون همه توقع داشتند این بازی را 5 بر صفر ببازیم، نه تنها همه مردم در جهان بلکه اکثریت کارشناسان و حتی مردم در ایران همه انتظار داشتند یک شکست سنگین را تجربه کنیم اما مقابل آرژانتین بازی سنگینی را ارائه کردیم چون کلید صعود در این بازی بود. بازیکنان ما تقریبا میانگین یک کیلومتر بیشتر از هر بازیکن آرژانتین دویدند و ما چون یک روز کمتر وقت استراحت داشتیم در بازی آخر از بعد روانی و فیزیکی هزینه این موضوع را دادیم و نتوانستیم عملکرد موفقیت‌آمیز خود در دو بازی اول را تداوم ببخشیم. با این حال وقتی از لحاظ فیزیکی این موضوع تداوم پیدا نکرد اما از لحاظ روانی بازیکنانم هیچگاه دست از تلاش برنداشتند و کار را رها نکردند. فکر می‌کنم هدف ما این بود که به دور دوم صعود کنیم اما هدف اصلی ما افتخار و غرور و کسب پرستیژ برای فوتبال ایران در برزیل بود. روزی که به جام جهانی رفتیم وقتی همه از گروه ما صحبت می‌کردند هیچ‌کس اسم ایران را نمی‌آورد و تنها گروه سه ‌تیمه مسابقات بودیم اما وقتی برگشتیم نام ایران در تاریخ فوتبال ثبت شد.

عوامل موفقیت
مهم‌ترین مسئله نگرشی بود که داشتیم و در این بازی ارائه کردیم. یک فرق بسیار بزرگ میان ترس و احترام است. ما همیشه سعی کردیم در آماده‌سازی تیم یک چیز را مدنظر قرار دهیم و آن اینکه هیچگاه احترام و جایگاه تیم‌ها باعث برد آنها نمی‌شود. در درجه اول سعی کردیم احترام بگذاریم اما این احترام باعث ترس ما نشود. هم من و هم بازیکنانم مطلع هستند اگر می‌خواهیم موفق شویم برای ما مهم است که ازخودگذشتگی کنیم و رنج بکشیم چراکه تیمی نیستیم که بتوانیم به صورت سیستماتیک به آرژانتین لطمه بزنیم بلکه سعی کردیم با روحیه و جنگندگی تاکتیک‌مان را پیاده کنیم و هرگاه فرصتی پیش آمد سعی کردیم نشان دهیم که ما هم می‌توانیم برنده باشیم و گل هم بزنیم و مطمئنم که آرژانتین و نیجریه چنین حسی را دیدند و به خاطر همین بود که گروه بازیکنان ما ایمان آوردند که می‌توانند. وقتی یک تیم داریم که بازیکنانش مشغول بازی با هم هستند و به هم ایمان دارند این موضوع می‌تواند شما را به اهداف‌تان برساند. همیشه به بازیکنانم گفته‌ام که تفاوت یک گروه از بازیکنان و یک تیم در چیست. به بازیکنانم نشان دادم که به عنوان یک تیم می‌رویم و می‌جنگیم و این نقطه کلیدی بود که چگونه بازیکنانم می‌توانند ضمن کسب احترام به حریف به دنبال هدف‌شان نیز باشند. ما قبل از جام‌جهانی دست‌کم گرفته می‌شدیم و از بعد تکنیکی تیم سی و دوم جهان بودیم و این در حالی بود که تیمی مثل کره جنوبی 16 بازیکن شاغل در اروپا داشت و 16 بازی دوستانه قبل از جام جهانی برگزار کرده بود و همچنین الجزایر، نیجریه و بوسنی به همین ترتیب. اما وقتی در یک مسیر مناسب و با هدف حرکت می‌کنیم به این مهم می‌توانید دست پیدا کرده و موفق باشید.
 
نگرش به فوتبال ایران
من سعی می‌کنم چیزی که درست است را برای تیم‌ملی انجام دهم. 31 سال تجربه مربی‌گری داشتم و در این مدت هم باخته‌ام و هم برده‌ام. با این حال یاد گرفته‌ام تا شکست‌هایم تکرار نشود. وقتی اعتقاد دارم که تصمیمات و برنامه‌ریزی من بهترین برنامه برای بازیکنان است، وظیفه‌ام است تا برای این برنامه بجنگم و پای آن بایستم. وقتی می‌دانم چه کاری انجام می‌دهم پس نباید با مسائلی که می‌تواند به برنامه‌هایم لطمه بزند کنار بیایم. دوستان نزدیکی دارم که من را می‌شناسند و می‌دانند با مسائل دوستانه برخورد می‌کنم اما اگر مسائلی باشد که عملکرد تیم‌ام را خدشه‌دار کرده و به آن لطمه بزند مقابلش قرار می‌گیرم چون به برنامه‌هایم اعتقاد دارم. در 6 سال حضورم در این تیم یاد گرفتم که هیچ‌کس نمی‌تواند ماورای منافع تیم‌ باشد. وقتی کسی را می‌بینید که می‌خواهد اینچنین باشد نمی‌توانید با او کنار بیایید چون دیگر پای شخص مطرح نیست و این یک تصمیم حرفه‌ای مربی‌گری است.

رحمتی و عقیلی
به عنوان یک مربی هیچ‌چیزی علیه این بازیکنان ندارم و برعکس قدردانی بزرگی از آنها دارم و اگر بخواهم واقعیت را بگویم برای یک مربی تصمیم دشواری است و برای من هم دشوار بود تا از بین یک بازیکن و یک تیم یکی را انتخاب کنم با این حال به خاطر اصول مناسب اجبار پیدا کردم آن تصمیم را بگیرم. مطمئن هستم رحمتی از دست من ناراحت نخواهد شد اگر برخی صحبت‌های محرمانه را بزنم. ما در ایمیل‌هایی که با هم ردوبدل کردیم به رحمتی گفتم قدردان زحماتش هستم اما برای جام‌جهانی جایی برایش ندارم اما پس از جام‌جهانی اگر بمانم برای پست او بازنگری می‌کنم. هنوز هم معتقدم که رحمتی و عقیلی بهترین‌های پست خود هستند.

سوء تفاهم با قلعه نویی و کرانچار
در فوتبال قوانین از آلمان، برزیل و آرژانتین حمایت می‌کند بنابراین باید بگویم که یک سوءتفاهم فوتبالی با کرانچار و قلعه‌نویی دارم و همین موضوع اختلاف من با آنها است. حتی قلعه‌نویی به صورت خصوصی به من گفت که اگر آلمان برای جام‌جهانی یک هفته خود را آماده می‌کند ما باید 6 هفته این کار را انجام دهیم. حتی قلعه‌نویی که باید از منافع خودش دفاع کند به این امر معتقد است پس این وظیفه من بود که برای تیم‌ملی پاسخگوی 77 میلیون باشم.اگر اشتباهی کردم از قلعه‌نویی، کرانچار و بازیکنان عذرخواهی می‌کنم. من چیزی علیه آنها نداشتم و امیدوارم آنها هم علیه من در دلشان چیزی نداشته باشند. اگر سوءتفاهمی بوده عذرخواهی می‌کنم. هیچگاه نخواسته‌ام به کسی لطمه‌ای وارد کنم چون به کارهایم ایمان داشتم در واقع من را آوردند تا خودم باشم نه فرد دیگری.

مربی ایرانی
از زمانیکه وارد ایران شدم از چند مربی مصاحبه گرفته و آنها را به کار دعوت کردم اما اولین اتفاقی که افتاد این بود که اکثریت آنها توقع دستمزد داشتند که فدراسیون نمی‌توانست آن را پرداخت کند اما من در مصاحبه‌های خود از سه مربی حمایت کردم با این حال برایم جالب است که گویا مارکار به من دروغ گفته است چون با این تفاسیری که شما می‌گویید این مربی یا فرانسوی است یا ایتالیایی و شاید هم پاسپورتش تقلبی باشد. این صحبت‌های شما بی‌احترامی به مربی ایرانی است که قبول کرد تقریبا مجانی کار کند. مربی‌ای که وفادار و متعهد بود و من این موضوع را قبول ندارم که با مربی ایرانی کار نکردم. حتی از منصوریان حمایت کردم تا سرمربی تیم زیر 22 سال شود اما وقتی یک اشتباه اداری بزرگ به وقوع پیوست باعث شد تا او کارش را از دست دهد در حالی که به جای سرمربی باید مدیر تیم اخراج می‌شد. همیشه گفته بودم که منصوریان باید به کارش ادامه می‌داد و در تیم‌ملی هم کنار ما قرار می‌گرفت. حتی من امید نمازی را انتخاب کردم. با شرایطی که داشتیم نمازی می‌توانست در کنار مارکار زوج خوبی را ایجاد کرده و از من اطلاعات زیادی را فرا بگیرند اما آیا این تقصیر من بود که سه ماه قبل از جام‌جهانی ایران را ترک کرده و به آمریکا رفت؟ او سه سال با من کار کرد اما این تیم‌ملی آمریکا بود که سعی کرد مربی من را که با فدراسیون فوتبال ایران نیز قرارداد داشت را به چالش بکشاند. آیا من باید به این موضوع واکنش نشان می‌دادم چرا هیچ‌کس با اینکه نمازی قرارداد داشت به این موضوع اعتراض نکرده و واکنشی نشان نداد؟

مجید صالح
پس از 3 سال و 3 ماه کار کردن با مربی‌ای مثل مارکار واقعا نمی‌توانستم او را از نیمکت جدا کنم تا جا برای مجید صالح باز شود. طبق جلسه‌ای که با صالح داشتیم همگان شاهد بودند که صالح گفت می‌خواهم برای کسب تجربه بیایم و هیچگاه بحث نشستن روی نیمکت مطرح نبود اما در اتریش او به من گفت اگر روی نیمکت نباشم نمی‌خواهم به تیم‌ملی بیایم و من هم گفتم این مشکل تو است چون نمی‌توان با یک هفته کار در تیم‌ملی درخواست نشستن روی نیمکت را داشت. مارکار همیشه از دستیاران و مربیان من بوده است. پس از 3 سال و 3 ماه تجربه بین‌المللی ایشان دقیقا می‌داند که من چه احساسی دارم و چه درخواستی از او دارم. به هیچ‌وجه منطقی نیست که من این اولویت را به او ندهم البته اگر خودش خواست که در کادرفنی باشد بی‌شک این فرصت را به او خواهم داد. خیلی مسئله ساده است. من هیچ مشکلی ندارم که با چند مربی ایرانی کار کنم حتی اگر فدراسیون تصمیم بگیرد که من 5 کمک‌مربی ایرانی در کنارم داشته باشم. مسئله اینجا است که وقتی شما کادری در کنارت داری حتما می‌بایست این ایمان و اعتقاد را داشته باشی که شب را با راحتی بخوابی بدون اینکه هیچ احتیاجی داشته باشی که اطرافت را بپایی و این دقیقا همان احساسی بود که من داشتم.

لیگ برتر
تمام تمرینات و بازی‌ها را به صورت ضبط شده داشتیم و من هر شب آنها را با تمام جزئیات می‌دیدم و و سعی می‌کردم تصمیم منصفانه‌ای بگیرم شاید برخی مواقع این تصمیمات منصفانه نبود. یکی از تصمیماتم به عنوان مربی این بود که نتوانستم جا را برای یک بازیکنی که خیلی دوست داشتم باز کنم و در دقیقه آخر ساعت‌ها طول کشید تا بتوانم درخصوص خط زدن او مطمئن شوم. به طور مثال امید ابراهیمی یکی از بازیکنانی بود که از نزدیک کارش را دنبال کردم ابراهیمی جایش را از دست داد آن زمان که سپاهان بازیکنانش را برای تیم‌ملی ترخیص نکرد. من به ابراهیمی اعتماد و اعتقاد داشتم اما کرانچار اجازه نداد او به تیم‌ملی برسد و به همین دلیل اجبار پیدا کردم برای همراهی بازیکنانی که با ما بودند یا به طور مثال حامد لک. او یکی از بازیکنان با استعداد فوتبال ایران است که باید بیشتر کار کند اما باید تصمیماتی بگیریم که لحظه‌ای بوده و منجر به انتخاب بهترین‌ها می‌شود یا در مورد بیرانوند اگر به آن توجه نمی‌کردم آیا بازیکنی مثل او دعوت می‌شد در حالی که بیرانوند هیچگاه بازیکن بین‌المللی نبود یا همینطور آل نعمه و این نشان می‌دهد که چه توجهی به لیگ داشته‌ایم.

خلعتبری
خلعتبری فصل بدی را پشت سر گذاشت و نصف فصل را روی نیمکت بود اما من به خلعتبری علاقه زیادی دارم چون او دستاوردهای زیادی برای تیم‌ملی به همراه آورد. امروز فقط بازیکنی مثل مسی و رونالدو ثابت هستند و حتی امثال ژکو و آگوئه‌رو نیز جایگاه ثابت ندارند. خلعتبری فصل دشواری داشت که این موضوع روی شرایط او تاثیر گذاشت و او را تحت‌الشعاع قرار داد در حالی که سایر بازیکنان شرایط بهتری از او داشتند.

حقیقی
همیشه پتانسیل بسیار خوبی در علیرضا حقیقی می‌دیدم حتی مدتی پیش به حقیقی گفتم که تو دروازه‌بان خوبی هستی و باید خودت را به چالش بکشی و برای اینکه بتوانی در تیم‌ات بازی کنی به خارج از ایران برو اما متاسفانه وی به باشگاه خوبی نرفته بود اما بیشترین تلاشش را کرد که باشگاهش را عوض کند و به باشگاه خوبی برود بنابراین تصمیم گرفت که به پرتغال برود و فکر می‌کنم که همین تصمیم بود که دوران حرفه‌ای او را برای آینده رقم زد و این را نیز بدانید که لیگ 2 پرتغال هم هیچ تفاوتی با لیگ 2 انگلیس ندارد و بسیار حرفه‌ای است.

توقع هواداران
 هواداران فوتبال ایران برای من بسیار مهم هستند. شما فکر می‌کنید که توقع هواداران از تیم ایران بالاتر از این خواهد بود یا کمتر از این بازی‌هایی بود که ما انجام دادیم؟ مطمئنا توقع آنها قهرمانی در آسیا است. باید این سوال را پرسید که چه کاری باید انجام شود که بتوانیم بهتر از این باشیم. این فقط مربوط به من نیست. راجع به خواسته همه هواداران ایران درباره آینده است. همیشه در مصاحبه‌ها و جلساتی که با رئیس فدراسیون در 11 ماه گذشته داشته‌ام گفته‌ام که می‌خواهم در ایران بمانم و خواسته‌ام این بود و 12 ماه طول کشید تا اینکه امروز این نامه کتبی را از فدراسیون دریافت کردم. الان مسئله تنها در مورد کارلوس کی‌روش نیست مسئله توقع است که آیا می‌خواهیم قهرمان شویم؟ من این سوال را از کرانچار، قلعه‌نویی می‌پرسم که آیا می‌خواهیم قهرمان شویم و اگر اینگونه است برنامه چیست؟ راهکار چیست؟ این مربی است که راهکار را ارائه می‌دهد ما باید راهکار کلی ارائه دهیم چراکه فقط همین اولین و آخرین فرصت را داریم و برای دستیابی به این مهم باید بازی‌های خوبی داشته باشیم.

بازی های تدارکاتی
ژاپن و کره جنوبی 16 بازی دوستانه قبل از جام جهانی داشته‌اند که 12 تای آنها خارج از فیفا دِی بود و این تعهدی بود که آن کشورها و فدراسیون‌شان نسبت به تیم‌ملی‌شان داشتند. آنها 16 بازی انجام دادند و طبق قوانین فیفا از زمان صعود ما تا شروع بازی‌های جام‌جهانی تنها دو بازی دوستانه داشتیم و یک تاریخ فیفا که در نوامبر بود. به دلیل اینکه آنها صعودشان را به جام ملت‌ها قطعی کرده بودند، آن لحظه‌ای بود که دست ایران را برای بازی‌های مقدماتی جام ملت‌ها بستند و همان موقع بود که ما می‌بایست یک راهکاری را ارائه کنیم چراکه کنفدراسیون فوتبال آسیا حضور 3 تیم اول جام ملت‌های قبلی را در جام ملت‌های استرالیا قطعی کرده بود و به همین دلیل تیم ما بعضی از تاریخ‌ها را از دست داد و ما برای این کار یک پلن B داشتیم اما نقطه نظر من راجع به آینده این است که ما دو نوع کشور داریم تیم‌هایی که بازیکنان در باشگاه‌ها آماده می‌شوند تا برای تیم‌ملی‌شان بازی کنند و کشورهایی که بازیکنان در تیم‌ملی برای بازی در باشگاه آماده می‌شوند که ما از کشورهای گروه دوم هستیم. ما باید یک راهکار متعادل به وجود بیاوریم که در تاریخ‌های بازی‌های لیگ برتر، لیگ قهرمانان آسیا و بازی‌های تیم‌ملی تعادل و هماهنگی بوجود بیاید. من کاملا برخلاف این عقیده هستم که صحبت از این شد که می‌خواهم جام حذفی و لیگ برتر را متوقف کنم تا بازی‌های ملی برگزار شود.

تمدید قرارداد
در 11 ماه گذشته آماده بودم تا این توافق صورت بگیرد اما الان دیگر این فرصت نیست. 7 بعدازظهر روز چهارشنبه درخواست کتبی دریافت کردم و توافق شد تا در مورد آن فکر کنم و در اسرع وقت نظر خود را خواهم داد. امیدوارم به توافق برسیم با این حال اگر به توافق هم نرسیم باید از کفاشیان به خاطر فرصتی که به من داد تشکر کنم. واقعیت این است که آرزو و هدفم این بود که در جام جهانی حضور داشته باشم و کفاشیان این فرصت را به من داد.

رقم درخواستی
یکسری اعداد و ارقام در رسانه‌ها دیدم که آنها صحت ندارد تا زمانی که جواب خود را به صورت مکتوب ندهم هیچ درخواست مالی از فدراسیون وجود ندارد. کفاشیان هم می‌داند برای من مهمترین مسئله بازیکنان و زمینی است که می‌خواهیم در آن تمرین کنیم. بسته پیشنهادی را هنوز باز نکرده‌ام و نمی‌خواهم در مورد مسائل مالی با فدراسیون بحث کنم. در حالی آماده هستم که در مورد شرایط مالی بحث کنم که این موضوع منوط بر آن است که برنامه ما مشخص شده باشد چون من هم مثل هواداران آرزوی قهرمانی آسیا را دارم. صحبت اصلی من این است که آیا فوتبال ایران تعهد کامل برای قهرمانی آسیا را دارد؟ اگر می‌خواهید قهرمان شوید احتیاجی به دستمزد نیست بلکه این موضوع زمین مناسب می‌خواهد. دغدغه اصلی من در کنار تمام دغدغه‌های کوچکم در مورد زمین و اردوها است.

نظارت بر تیم های ملی
برای من نظارت کردن بر تیم‌های ملی مسئله‌ای نیست اما آمادگی ندارم در شرایطی قرار بگیرم که آبرویم را درگیر کنم. اگر می‌خواهند من باشم باید قدرت انتخاب هم بدهند در واقع اگر می‌خواهند مسئولیت بدهند اما بدون اختیار عمل پاسخ من به همراه تشکر از آنها منفی خواهد بود.

دیدار با شیلی
از وقتی آمدم این صحبت‌ها مطرح بود که با تیم‌هایی مثل شیلی بازی می‌کنیم. حتی دو بازی آخر دوستانه ما قبل از جام جهانی از طریق ارتباطات خصوصی من شکل گرفت و من با روسای فدراسیون‌های فوق صحبت کردم تا بدون هزینه‌ای با ما بازی کنند. در مورد بازی با شیلی هم خودمان هزینه تیم‌ملی را بدهیم که پولش مهیا نشد. تیم‌های مختلفی حاضر هستند به ایران بیایند اما وقتی زمان بازی می‌شود در پرداخت پول به مشکل می‌خوریم. مثلا آفریقای جنوبی که درخواست 200 هزار دلاری داشت که این امر صورت نگرفت.

اختلاف با آل اشپورت
اتفاقی که برای تیم‌ملی افتاد جالب نبود اما الان دیگر منطقی نیست که بخواهیم گردوغباری که نشسته است را دوباره بلند کنیم. در آن زمان اعتقاد من این بود که بازیکنان تیم‌ملی استحقاق البسه با کیفیت را دارند چون نماینده یک کشور بودند در رویدادی که 5/3 میلیارد نفر بیننده داشت من هم روی اعتقاداتم ایستادم چون در آن زمان البسه خوبی نداشتیم. در آن زمان صحبت‌هایمان به صورت خصوصی انجام شد و به صورت سربسته کارها را پیش بردیم. بنده نیز هیچگاه درخواست مالی نداشتم و فقط در این خصوص یک سوءتفاهم پیش آمد. ما در حالی در قطر و کره به میدان رفتیم که بازیکنانمان البسه مناسبی نداشتند و وقتی لباس مناسب نداری نمی‌توانی موفق باشی.

نظر شما
captcha
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه