وداع با «آتیلا پسیانی» + تصاویر

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا؛ مراسم وداع با زنده‌یاد «آتیلا پسیانی» کارگردان و بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون امروز پنجشنبه ۲۰ مهر در پهنه رودکی مقابل تالار وحدت آغاز شد و سپس پیکر این هنرمند تا آرامگاه ابدی‌اش در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) تشییع شد.

«ایرج راد» رئیس هیات مدیره خانه تئاتر درگذشت «آتیلا پسیانی» را به خانواده او، هنرمندان و ملت ایران تسلیت گفت.

او ادامه داد: ما اینجا جمع شده‌ایم تا عزیزی را بدرقه کنیم و از سپاسگزار خدمات و تلاش‌های او باشیم.

«ایرج راد» از پسیانی به عنوان فرزند تئاتر یاد کرد که از کودکی، به واسطه شغل مادر هنرمندش، «جمیله شیخی» در صحنه و پشت صحنه و سالن‌های تمرین اجرا همواره حضور داشت و با جوهر تئاتر آشنا شد و شناختی پیدا کرد که کمتر کسی به آن دست یافته است. به دوران نوجوانی که رسید، خودش شروع به کار کرد و همواره پر تلاش بود.

این هنرمند گفت: آتیلا در تئاتر تجربی ثابت قدم بود و همراه خانواده‌اش در این حوزه بسیار کوشید. علاوه بر تئاتر در دیگر حوزه‌ها هم کار‌های ارزشمندی به انجام رساند. چند برابر عمرش کار کرد و از فعالیت‌های صنفی غافل نبود و در خانه‌های تئاتر، هنرمندان، خانه سینما و... حضور موثری داشت. ما سپاسگزار زحمات و خدمات او هستیم. روحش شاد و یادش با آثار ماندگارش همواره زنده است. جوانانی که او پرورد، پرچم تئاتر تجربی را ادامه دهند.

در ادامه «منوچهر شاهسواری» بیانیه خانه سینما را قرائت کرد که در بخشی از آن آمده بود: روز غم‌انگیزی است، قرار نبود (آتیلا) نباشد و ما را به این زودی ترک کند. (آتیلا) سرشار بود از شور زندگی و هنر. او مثل یک کودک بازیگوش عاشق تجربه‌های تازه بود و از این طریق راه را برای بسیاری جوانان دیگر هموار کرد.

بازیگران هیچ فیلم و تئاتری هرگز نمی‌میرند و از نقشی به نقش دیگر زنده می‌شوند. او با جادوی سینما زنده است تا هر زمان که سینما زنده است. (آتیلا) ما را ترک نکرده، همچنان در خانه سینما است. تاثیر حضورش در خانه سینما هرگز پاک نمی‌شود و او همیشه عضو این خانه خواهد بود.»

پس از آن «رضا کیانیان» در سخنانی گفت: من وقتی وارد شدم «مجتبا میرتهماسب» از من پرسید خوبی؟ گفتم خوبم و اگر خود آتیلا هم بود می‌گفت، خوب باشید، چون باید کار کنیم. حالا، هم به (ستاره) می‌گویم، هم به (خسرو) و هم به فاطی (فاطمه نقوی) که خوب باشید. به قول آن شعر فروغ که می‌گوید: «پرواز را بخاطر بسپار» و بله، «پرنده رفتنی است»، ولی راهش، تئاترش، و نوع نگاهش هم‌چنان هست. اگر او نیست ۱۰ تا آتیلای دیگر هستند و من به توصیه او عمل می‌کنم و می‌گویم که خوب باشید و کار کنید.

«پژمان بازغی» رئیس هیات انجمن بازیگران سینما با ارائه یادداشتی، از (پسیانی) به عنوان هنرمندی یاد کرد که هرگز راحت نشینی را انتخاب نکرد و علاوه بر کار‌های هنری، در فعالیت‌های صنفی هم پیشقدم بود.  

«بازغی» در بخشی از یادداشت خود گفت: مرگ برای (آتیلا) واژه حقیری است. برای کسی که همیشه شوق زندگی داشت.  

او همواره عضو خانه سینماست و انجمن بازیگران، خانه همیشگی اوست. رفتن هر بازیگری اندوه بزرگی بر روح و جان مان است، ولی یاد و خاطره‌اش ادامه دارد.

پس از «پژمان بازغی»، «آروند دشت آرای» کارگردان تئاتر به جایگاه آمد و گفت: از پسیانی تاثیراتی که از «پسیانی» پذیرفته گفت و به عنوان نماینده از نسل جوان هنرمندان تئاتر از وجوه مختلف آتیلا به عنوان بازیگر، کارگردان، هنرمند و پدر سخن گفت.

او افزود: (آتیلا) شبیه هیچ کس نبود. فقط شبیه خودش بود. تئاتر‌های او از فرسنگ‌ها فاصله، معلوم بود. در تمام جزئیات رفتاری‌اش اصیل بود. (آتیلای) بازیگر مثل یک جعبه ابزار بزرگ بود با یک حضور جاندار.

«دشت آرای» بیان کرد: (آتیلا) با اشتباه کردن بازیگری را یاد می‌داد. به ما یاد داد از اشتباه کردن یاد بگیریم و  جرات و جسارت داشته باشیم. او از هر چیزی می‌توانست معنا بسازد و یادمان داد تا زبان خود را بیابیم. از شیشه‌های باقی مانده ادکلن و باقی مانده‌های چوب، کار هنری خلق می‌کرد. همواره در حال خلق بود. در بدترین شرایط هم وقتی حالش را می‌پرسیدیم، می‌گفت خوبم.

«آروند دشت آرای» که در آخرین روز‌های زندگی «پسیانی» موفق به دیدار این هنرمند در بیمارستان شده بود، افزود: حتی در بستر و حالت نیمه بیهوشی، متفاوت بود و گویی در همان حال هم در حال رقص و بازی تئاتر بود. به او گفتم بیا دوباره «باغبان مرگ» را اجرا کنیم. همین که اسم کار را آوردم ضربان قلبش بالا رفت. آتیلا در تئاتر جریان قدرتمندی از خلاقیت و نور بود.

این هنرمند با اشاره به حمایت «پسیانی» از جوانان یادآوری کرد: چیزی را که به ما تقدیم کرد که هیچ کس دیگری آن را به ما نداد. باعث شد رشد کنیم. وقتی بیست و چند ساله بودیم، همه تئاتر‌های ما را می‌دید و  همیشه کمک می‌کرد و مشاوره می‌داد.

این کارگردان با ارائه توضیحاتی درباره ویژگی پدرانه پسیانی ادامه داد: آتیلای پدر، به ما (ستاره) و (خسرو) را داد که ادامه‌دهنده راه او هستند، اما او پدر همه ما بود و به این واسطه پشت همه ما می‌ایستاد.

او سخنان خود را با خاطره‌ای از نمایش «باغبان مرگ» به پایان رساند و گفت: زمان اجرای این نمایش آتیلا ۵۰ ساله شده بود. این نمایش درباره مرگ بود و وقتی از او درباره مرگ پرسیدم، گفت من که نمی‌خواهم بمیرم، ولی اگر هم بمیرم، اندیشه من زنده خواهد بود. من و همه هم نسلانم ادامه دهنده راه او هستیم و امیدوارم بتوانیم این راه سخت را ادامه بدهم.

«سحر دولتشاهی» که سابقه همکاری و دوستی با «آتیلا پسیانی» را داشت به درخواست خانواده او در جایگاه سخنرانی حاضر شد و با صدایی غم‌آلود گفت:  آتیلا اردیبهشت آمد و مهر رفت. هم بهارش واقعی بود و هم پاییزیش.  پاییز، قبل از رفتن تو پاییز، این همه پاییز نبود.  

او ادامه داد: آدم دو خانواده دارد یکی که در آن به دنیا آمد و یکی دیگر که دنیا را با آن کشف می‌کند. (آتیلا) تو خانواده من بودی. من با تو راه رفتن را یاد گرفتم. چه اسم خوبی برای گروهت انتخاب کرده بودی، گروه تئاتر بازی. تو بلد بودی  با دنیا بازی کنی، با روز‌ها و شب‌ها، رنگ‌ها و غذاها. همه‌چیز برایت هم خیلی جدی بود و هم خیلی شوخی. تو یک زمین بازی بزرگ دیگر هم داشتی؛ بازی دوستی که حالا می‌فهمم چقدر بزرگ بوده است.

«دولتشاهی» با اشاره به درگذشت «آتیلا پسیانی» در روز ۱۴ مهر اضافه کرد: ۱۴ مهر یک بازی بزرگ دیگری را با ما شروع کردی. چقدر بازی کردن را خوب بلدی. حتی رنگ مورد علاقه ات هم بازی داشت؛ کله غازی! حالا تو هستی با اینکه می‌گویند نیستی و این هم یک بازی دیگر است. مطمئنم حالا داری با گروه دیگری بازی می‌کنی، داری رنگ کله غازی می‌زنی به صحنه. ما منتظریم که پرده را کنار بزنی. قول می‌دهیم موبایل‌هایمان را خاموش کنیم. منتظریم.  

«دولتشاهی» با همان صدای بغض آلود از طرف خانواده پسیانی از همه حاضران تشکر کرد و گفت: مخارج مراسم یادبود صرف کمک هزینه درمانی برای تعدادی بیمار سرطانی می‌شود.

در ادامه «رامبد جوان» یک پیام صوتی را از (آتیلا) پخش کرد که با تبریک (سال نو) از او پرسیده بود، چرا اینقدر صدایش خسته است و گفته بود اینقدر کار نکند.

او سپس بیان کرد: نمی‌دانم از چی و کجا باید حرف بزنم. اصلا نمی‌دانم چرا باید اینجا بایستم. این مراسم خیلی سخت است. از وقتی ستاره گفت در این مراسم صحبت کنم تا الان نفسم بند آمده، ولی اینجا هستم تا از طرف همه، نوید، هوتن، امیر، طناز، باران و.. بگویم که آتیلا جانم با تمام غمی که دارم اگر از بین خصلت‌های تو بخواهم یکی را انتخاب کنم نترسیدن توست. ما می‌ترسیم، از هم، از قضاوت‌ها و از همه چیز‌هایی که در این روز‌ها ویرانمان کرده، ولی تو نمی‌ترسیدی.  

آتیلای عزیز تو به ما جرات دادی که خودمان باشیم. تا زنده هستم جایی را در قلبم با طراوت و تازه و با خوراکی‌هایی که دوست داشتی در قلبم نگه می‌دارم تا برقصی. به یاد شعر ابراهیم منصفی: «رقصم گرفته بود/مثل درختکی در باد/آنجا کسی نبود/غیر از من و خیال تنهایی» 

بهمن فرمان‌آرا، رضا کیانیان، امیر جدیدی، صابر ابر، پریناز ایزدبار، حبیب رضایی، طناز طباطبایی، فردین خلعتبری، مجتبی میرطهماسب، قطب‌الدین صادقی، حسین پاکدل، عاطفه رضوی، اصغر همت، رضا بابک، آزیتا حاجیان، کاظم نظری، مهدی افضلی، لاله اسکندری، گوهر خیراندیش، پریناز ایزدبار، حبیب اسماعیلی، ستاره اسکندری، هوتن شکیبا، حمید پورآذری، قاسم زارع، حسن فتحی، احمد مسجدجامعی، الهام کردا، پانته‌آ بهرام، مرضیه برومند، اسماعیل محرابی، کریستف رضاعی، مازیار لرستانی و ... از هنرمندان و مدیران حاضر در مراسم وداع با آتیلا پسیانی بودند.

خبرنگار: تبسم کشاورز

انتهای پیام/