رسولی: قبل از تمرین کشک و بادمجان می‌خوردم/ برای رسیدن به طلای هانگژو خیلی سختی کشیدم/ امام رضا (ع) من را نجات داد

حسین رسولی در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری برنا، در خصوص عملکرد خود در بازی های آسیایی اظهار کرد: عملکردم در بازی های آسیایی بسیار رضایت بخش بود و خوشحالم که خوشرنگترین مدال ممکن را کسب کردم اما برای رسیدن به این مهم خیلی سختی کشیدم. بعد از قهرمانی در مسابقات جوانان آسیا ، متاسفانه دچار مصدومیت شدیدی از ناحیه دیسک کمر شدم و این مصدومیت حدود دو سال من را از تمرین کردن انداخت. پس از آن با نظر فدراسیون قرار شد با یک مربی بلاروسی به تمریناتم ادامه دهم و این اتفاق منجر شد تا نزدیک به هفتاد سانت ارتقای رکورد داشته باشم.

وی افزود: البته این پیشرفت برایم چندان قابل قبول نبود چون به دلیل مصدومیت نمی توانستم به خودم فشار زیادی وارد کنم تا از تشدید آسیب دیدگی ام جلوگیری شود. برای همین هم در تمرینات و هم در مسابقات بسیار مراعات می کردم تا از بروز مصدومیت شدیدتر جلوگیری کنم.

ملی پوش پرتاب دیسک با اشاره به بهبود مصدومیت خود پس از زیارت امام رضا (ع) گفت: متاسفانه پیش از شروع مرحله پایانی لیگ سال 1400 در مشهد مقدس، درد شدیدی برایم به وجود آمد به طوری که نمی توانستم حرکت زیادی انجام دهم یا حتی از تخت بلند شوم. حتی پزشکان حاذق هم امید چندانی به درمانم نداشتند و برای همین نیز تصمیم گرفتم به زیارت امام رضا (ع) بروم تا از خود او بخواهم مشکلم را برطرف کند و آقا امام رضا (ع) هم من را نجات داد تا با انگیزه بیشتری به راهم ادامه دهم.

دارنده مدال طلای بازی‌های آسیایی ادامه داد: شرایطم به گونه ای بود که حتی هاشم صیامی رئیس وقت فدراسیون دوومیدانی از بنده درخواست کرد برای مشخص شدن مصدومیتم آزمایش MRI بگیرم. هنگامی که نزد پزشک مراجعه کردم و آزمایش دادم پزشک فدراسیون به من گفت هیچگونه مشکلی برای تمرین کردن نداری و از این اتفاق بسیار شگفت زده شد. باور اینکه دیگر مصدوم نیستم برای دکتر اردیبهشت هم سخت بود.

وی با تاکید بر اینکه تا پیش از انتخاب داوری به عنوان سرپرست فدراسیون هیچ چیز برای او خوب نبود، توضیح داد: پس از پایان مصدومیتم توانستم در تمرینات وزنه هایم را بدون مشکلی پرتاب کنم. هر چند که فدراسیون وقت من را به حال خودم رها کرده بود و برای همین هم به دنبال خداحافظی از ورزش و روی آوردن به شغل جدیدی بودم. هادی سپهرزاد به عنوان مربی ام و همچنین پدرم با صحبت های فراوان من را از این تصمیم منصرف کردند و به من روحیه دادند تا به ورزش دوومیدانی ادامه بدهم. در بیشتر مواقع غذایم کشک بادمجان بود و کنارش هم محلی که در آنجا اسکان داشتم چندان در شأن یک ورزشکار نبود و از همه بدتر هم فدراسیون مکملی برایم تهیه نمی کرد تا تمام این اتفاقات دست به دست هم بدهد وضعیت برایم سخت و‌ دشوار پیش برود.

رسولی در ادامه صحبت های خود افزود: تنها کمکی که فدراسیون صیامی در حق من انجام داد این بود که برایم یک مربی در نظر گرفتند تا زیر نظر او به تمریناتم ادامه دهم. در نخستین مسابقه ام همراه با این مربی توانستم به رکورد ۵۹ متر برسم و همین رکورد من را بیشتر امیدوار کرد تا محکم تر از قبل به تمریناتم ادامه دهم. حقیقتا تا پیش از ورود داوری به فدراسیون شرایط چندان خوب نبود و پس از آن بود که مقداری وضعیت بهتر شد و مسئولان فدراسیون تا جایی که از دستشان بر می آمد برایم همه چیز مهیا کردند.

وی با اشاره به اینکه کم تجربگی منجر شد تا در تایلند به مدال نرسد، تصریح کرد: تا پیش از مسابقات قهرمانی آسیا در تایلند، با اینکه چندین مرتبه از مسئولان وقت فدراسیون درخواست اعزام به چندین مسابقه معتبر بین المللی را داشتیم اما با این درخواست موافقت نشد. با توجه به اینکه مسابقه چندانی تجربه نکرده بودم، نخستین تجربه ام در آنجا بود. متاسفانه کم تجربگی و آماده نبودن از لحاظ بدنی به من ضربه زد اما باز تجربه خوبی از رقابت با دیگر پرتابگران آسیایی کسب کردم.

دارنده مدال طلای بازی‌های آسیایی ادامه داد: با اینکه در قهرمانی آسیا به مدال نرسیدم اما مصمم و با انگیزه به تمریناتم ادامه دادم تا بتوانم در بازی های آسیایی این بد شانسی را جبران کنم. به طوری که در مسابقات داخلی به رکورد۶۲.۶۲ متر دست یافتم و این پرتاب انگیزه ام را دو چندان کرد تا در هانگژو با تکرار این رکورد صاحب مدال شوم. تا پیش از آغاز مسابقات پرتابگر قطری با رکورد ۶۳ متری در لیست ورودی جلوتر از من قرار داشت هر چند که به خودم اعتماد داشتم که توانایی رسیدن به مقام نخست در من وجود دارد. البته بعد از مسابقات قهرمانی کشور دچار مصدومیت شدم و تا پیش از آغاز رقابت ها تنها دو جلسه تمرین رسمی داشتم‌. به طور حتم اگر مصدومیت نداشتم می توانستم رکورد بهتری هم بر جای بگذارم اما از شانس بد در روز مسابقه با درد زیادی پرتاب کردم. دردم آنقدر زیاد بود که پزشکان با تزریق بی حسی من را به مسابقه رساندند اما باز با همین وضعیت به مدال طلا رسیدم.

رسولی درباره برنامه خود برای کسب ورودی المپیک گفت: با توجه به درخشش در هانگژو کسب ورودی المپیک دور از دسترس نیست چون این پتانسیل را در خودم می‌بینم تا به ورودی المپیک برسم.

انتهای پیام/