محسن مداح: میخواهم دست نیافتنی باشم/ رویایم برگزاری مسابقات بیس جامپ در ایران است
به گزارش خبرگزاری برنا؛ مداح آینده این رشته را در ایران بسیار روشن و چشمگیر میداند. با او که سکان دار یکی از پرخطرترین و پر ریسکترین ورزشهای موجود در دنیا است گفت وگویی داشته ایم که در ادامه میخوانید.
کمی از خودتان بگویید.
متولد ۱۲ اسفندماه ۱۳۶۷ در بندرعباس هستم. از کودکی ورزش میکردم و به ورزش علاقهمند بودم. رشتههای مورد علاقم در آن دوران تکواندو و ووشو بود و در سطح قهرمانی استانی و کشوری پیش رفتم. از سال ۸۷ به ورزشهای آبی روی آوردم و در رشتههای شنا، بادبانی و غواصی به صورت حرفهای در سطح قهرمانی جلو رفتم. در سال ۲۰۱۳ منتخب تیم ملی شنا در مسابقات جهانی برزیل بودم. همچنین توانستم در رشتههای ۵ گانه در سطح جهان مقام هفتم ملوانی و همچنین به صورت تیمی مقام هفتم را کسب کنم. از همان زمان مربیگیری غواصی آزاد (free diving) را هم شروع کردم.
از چه سالی ورزش سقوط آزاد و بیس جامپ را آغاز کردید؟
از سال ۹۲،۹۳ بود که به ورزشهای پروازی روی آوردم و در رشته بیس جامپ رشد کردم و توانستم از سال ۹۷ به صورت جدی کار مربیگری همین رشته را نیز آغاز کنم. اولین کسانی که تحت آموزش من قرار گرفتند گروهی از دوستانم بودند. من استادان مختلفی داشتم از جمله استاد پاینده و مهدی حبیبی که خود از قهرمانان این رشته بود. همینطور فرصت این را پیدا کردم نزد امانوئل که یکی از قهرمانان بیس جامپ در ایتالیا است بازآموزی و تصحیح تکنیک داشته باشم.
باتوجه به اینکه این رشته جزو رشتههای ورزشی پر خطر در سطح دنیا است میزان استقبال علاقهمندان برای یادگیری چطور است؟
بله همانطور که اطلاع دارید این رشته خیلی پر ریسک و پر خطر است و قطعا خیلی با انجام این رشته مقابله میشود. افراد زیادی برای یادگیری این رشته مراجعه میکنند، اما بنده به صورت گزینشی عمل میکنم و در ابتدا با انجام یک مصاحبه و تستهای روانشناسی فرد را ارزیابی میکنم که چه نوع نگرشی نسبت به انجام و ورود در بیس جامپ را دارد و اگر ببینم نگرش فرد فقط جهت انجام کارهای نمایشی و خودنمایی است وی را از حضور در این رشته منصرف میکنم.
با توجه به این دیدگاه و نگرش شما به عنوان مربی بیس جامپ در ایران تا کنون چه تعداد شاگرد پرورش داده اید؟
تا کنون حدود ۱۱ نفر را تحت آموزش بیس جامپ قرار دادم و سطح کیفیت در این تعداد از افراد بسیار بالا بوده و واقعا بیس جامپر شده اند. بسیاری از افراد هم نزد من میآیند و با اینکه شاگرد من نیستند جهت بازآموزی و اصلاح تکنیک در پرش به آنها کمک میکنم. این مساله را هم باید گفت که هزینه آموزش و تهیه وسایل این رشته ورزشی، هزینه کمی نیست برای همین برای ورود در این رشته باید همهی جوانب را سنجید.
آینده بیس جامپ در ایران را چطور ارزیابی میکنید؟
در آیندهی نزدیک این رشته در ایران بسیار رشد میکند و طوری پیش میرود که قهرمانان بسیاری در ایران پرورش مییابند و قطعا در سطح جهان حرفی برای گفتن دارند. کما اینکه در حال حاضر نیز بیس جامپرهایی ایرانی از سطح کیفی بالایی برخورد هستند و میتوانند در سطح جهانی نیز درخشان باشند.
یکی از خلاءهایی که در این رشته وجود دارد نبود مسابقات است. به نظر شما ممکن است در آینده مسابقاتی جهت ارتقای این رشته انجام شود؟
در سطح دنیا مسابقاتی برگزار میشود، ولی به صورت رسمی از این مسابقات استقبال زیادی نمیشود. در حال حاضر در کشور چین هرساله در رشته وینگ سوئیت در سه مرحله مسافت، سرعت و هدف زنی مسابقاتی در ماه دسامبر (شهریور) برگزار میشود که بستگی به شرایط آب و هوایی دارد.
آیا زمانی را تصور میکنید که این مسابقات در ایران هم برگزار شود؟
صد در صد. رویای من برگزاری مسابقه در ایران است. تمام تلاشم را میکنم که حتی یک بار هم که شده در آینده این مسابقات در کشورمان برگزار شود و این تصویر را در ذهنم میبینم.
چه نصیحتی برای علاقه مندانی دارید که قصد دارند وارد این رشته شوند؟
در وهله اول پیشنهاد میکنم کسانی که قصد دارند وارد رشته بیس جامپ شوند، سقوط آزاد را، آن هم با پرشهای فراوان تجربه کرده و از آن لذت ببرند، عجله نکنند، زیرا برای ورود به بیس جامپ پیش نیازهای بسیاری است و حداقل در کارنامه ورزشی خود باید حدود ۲۰۰ پرش سقوط آزاد داشته باشند.
هزینه ابتدایی برای تجربه این رشته ورزشی به چه صورت است؟
حداقل هزینهی پرش هر سقوط آزاد یک میلیون و نیم است که تقریبا هزینه ۲۰۰ پرش سقوط آزاد پیش نیاز ورود به بیس جامپ دویست میلیون تومان است که با سایر هزینهها مربوط به چتر و لباس نزدیک به ۳۰۰ میلیون تومان میشود.
پس میتوان گفت این ورزش، ورزش مرفهین است.
نه اصلا به این شکل نیست. اگر دقت کنید اکثر جوانها اهل تفریح و خرج کردن پول خود برای مسافرت، کافه ها، رستورانها و مواد مخدر از جمله سیگار هستند. اگر به صورت میانگین هر ماه هزینه هر کدام از این موارد را کنار گذاشت میتوان به خاطر همان عشق و علاقه وارد این رشته ورزشی شد.
بزرگترین آرزو و هدف محسن مداح چیست؟
میخواهم دست نیافتنی باشم. در سطح جهان رکوردهایی را بزنم و از خودم به جا بگذارم که شخص دیگری نتواند این کار را انجام دهد. دوست دارم در تاریخ ورزش ایران و جهان نامی ماندگار باشم.
پرش آزاد، پرش هوایی، پرش بِیس یا بیس جامپینگ (به انگلیسی: BASE jumping)، به ورزش پریدن با لباس بالدار یا با چتر از روی یک سازه ثابت یا صخره گفته میشود.
BASE سرواژهای از انواع سازههای قابلپریدن است: ساختمان (Building)، آنتن (Antenna)، دهنه (Span) و صخره (Earth). از آنجا که پرش بیس برخلاف چتربازی نه از یک هواپیما با ارتفاع زیاد بلکه از روی نقاط کمارتفاعتر انجام میگیرد، ریسک و میزان مرگومیر در این ورزش به مراتب بالاتر است تا حدی که یکی از پرمخاطرهترین ورزشها و از انواع بدلکاری بهشمارمیرود. پرش آزاد در برخی نقاط جهان ممنوع و غیرقانونی است.
کارل بونیش که زندگی و مرگش دستمایه فیلم مستندی به نام «ابرمرد آفتابی» شد، «پدر پرش آزاد نوین» نامیده شدهاست.
کارل بونیش (انگلیسی: Carl Boenish؛ ۳ آوریل ۱۹۴۱ – ۷ ژوئیه ۱۹۸۴) فیلمبردار اهل ایالات متحده آمریکا بود که بهخاطر پرشهای آزادش از ارتفاعات و فیلمبرداری از آنها «پدر بِیس جامپ مدرن» لقب گرفتهاست. از نمونههای تصویربرداری و چتربازی او میتوان به فیلم پروانههای کولی ساخته کلاسیک جان فرانکنهایمر اشاره کرد؛ چتربازیهای این فیلم از نخستین طلیعههای ورزش پرواز با لباس بالدار بهشمار میرود.
کارل بونیش سال ۱۹۸۴ در پرش از قله کوه اِستابِن در راوما، موره او رومسدال، نروژ درگذشت، درحالیکه روز قبل بههمراه همسرش رکوردهای جهانی گینس را برای بیس جامپ دونفره ثبت کرده بودند. زندگی و مرگش دستمایه فیلم مستندِ ابرمرد آفتابی (۲۰۱۵) قرار گرفتهاست.
انتهای پیام/
