از بزرگترین کلیسای پایتخت چه میدانید؟
گروه اجتماعی خبرگزاری برنا، لعیا عباسمیرزایی: شلوغی تهران و ماندن در گره ماشینهای دودزده، کفایت میکند تا برای چند ثانیه توجه هر آدمی به بنای مستطیلشکلِ سنگی مرمری و قدبلندِ حاشیه خیابان جلب شود.
« کلیسای سرکیس مقدس»
درب آهنی و بزرگ کلیسا برای ورود عموم باز است و شما میتوانید با پوششهای مختلف ازجمله مانتو یا چادر و ... به این عبادتگاه وارد شوید.
بعد از ورود به حیاط، با ساختمانی مواجه میشوید که سه درب، سه پنجره بالای درب اصلی و سه گنبد دارد که نشان از تقدس عدد سه و نماد تثلیث در مسیحیت است.
دو طرف درب اصلی، دو درخت کاج تزئین شده برای کریسمس و به نشانه جشنِ سال نو میلادی قرار داده شده است.
«ورود به کلیسا آداب دارد»
نگهبان با روی گشاده و تذکرهای پیاپی از شما استقبال میکند و میگوید: "داخل ساختمان عکس گرفتن ممنوع است. رفتن به سمت آن ساختمان (با دست به ساختمانی در ضلع شرقی اشاره میکند) ممنوع است (ساختمان خلیفهگری)، ورود حیوان ممنوع است، به پرده درب اصلی دست نزنید، ورود به کلیسا از درب غربی فقط ممکن است و ..."
و شما در نهایت اجازه ورود به بزرگترین کلیسای پایتخت را پیدا میکنید.
«تاریخچه ساخت کلیسا»
ساخت کلیسا در سال ۱۳۴۳ شروع اما بعد از مدتی متوقف میشود و در نهایت در سال ۱۳۴۹ به بهرهبرداری میرسد.
هزینه ساخت کلیسا را فردی خیر با نام «مارکام سرکیسیان» و دو پسر او به نامهای «گورکن و وازگن سرکیسیان» پرداخت کردهاند و طراحی ساختمان را معماری به نام مهندس «اوژن آفتاندلیانس» انجام داده و کار ساخت کلیسا بر عهده «لئون کشیشیان» گذاشته شد.
کلیسای سرکیس مقدس تهران بر پایه نقشه بازیلیکا که کلیساهایی به شکل صلیب هستند، ساخته شده است.
«اداره امور ارامنه تهران»
ساختمان خلیفهگری واقع در ضلع شرقی کلیسا، مسئولیت اداره امور ارامنه تهران و منطقه شمال کشور را بر عهده دارد و در زمینه اداره امور کلیساها، مدارس، گورستانها و رسیدگی به زندگی فرهنگی و اجتماعی ارامنه این منطقه فعالیت میکند.
از کارمندان کلیسا، سراغ کشیش کلیسا را میگیرم، با سر به نشانه نهی، با استفاده از کلمه «اصلا» تاکید میکنند که دیدنش ممکن نیست و نمیشود.
«ساختمان داخلی کلیسا»
از درب ضلع غربی وارد کلیسا میشوم، هم مسلمان میبینم هم مسیحی، کنار هم در کمالِ احترام و آرامش، بعضی خیره به نقاشیهای دیوار و معماری داخلی ساختمان هستند، تعدادی بر روی نیمکتهای چوبی نشسته و به روبهرویشان نگاه میکنند و در حال عبادت و گروهی هم مشغول روشن کردن شمع.
شمعها را خانمی ارمنی در کنار حیاط میفروشد؛ در مغازهای کوچک که کسی اجازه ورود به آن را ندارد و دو صندلی به نشانه ورود ممنوع مقابل درب گذاشته شده است.
داخل کلیسا متشکل از بخشهای اصلی یعنی صحن، محراب نیمدایره، امانتخانه، گنبد و ناقوسخانه است.
اصلیترین تزئین داخل ساختمان، نقاشیهای آن است که در سبک خود زیبا و قابل تامل است و هر کدام داستانی را روایت میکند. مثل نقاشی غسل تعمید حضرت مسیح به دست یوحنای تعمید دهنده.
کلیسا قانون دارد! کسی اجازه ندارد با دیگری صحبت کند و موسیقی در حال پخش تنها صدایی است که شما میشنوید. آرامشی که به شما فرصت تمرکز و فکر کردن میدهد.
روی نزدیکترین نیمکت چوبی به محراب مینشینم و آیه ۳۳ سوره مریم در قرآن کریم را مرور میکنم؛ وَالسَّلَامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا. و سلام حق بر من است روزی که به دنیا آمدم و روزی که از جهان بروم و روزی که (برای زندگانی ابدی) باز زنده برانگیخته شوم.
«جنگ تحمیلی»
در میان تاریخچه نه چندان دورِ کلیسای سرکیس مقدس روایت تخریب بخشی از آن در زمان جنگ تحمیلی با اصابت موشک هم به چشم میخورد؛ اتفاقی که باعث شد کلیسا برای مدتی تعطیل شود. این کلیسا یک بار در سال ۱۳۹۱ مرمت شده است.
«بازدید از کلیسا»
بازدید از این کلیسای تاریخی واقع در تهران، نبش خیابان شهید نجات اللهی (ویلا)، خیابان کریمخان، هر روز از ساعت ۱۰ صبح تا ۵ بعدظهر امکانپذیر است، البته به جز روزهای شنبه و بکشنبه!
انتهای پیام/
