گویش گروسی؛ زبان مادری منطقه گروس در مظلومیت کامل

به گزارش خبرگزاری برنا از کردستان؛ در بسیاری از فرهنگ ها؛ در تاریخ ادبیات و اسطوره ، مادر معادل سرزمین در نظر گرفته شده است، مادری که رشد کودک به او بستگی دارد. 

سرزمین مادری و زبان مادری، همواره بخش بزرگ هویت فردی را شکل می دهد. 

زبان مادری؛ زبانی که پیش از متولد شدن در دوران جنینی با آن آشنا شده و‌به آن زبان سخن گفتن را می آموزیم و‌در بزرگسالی با آن زبان می اندیشیم. 

در برخی جوامع زبان مادری گوشه ای از زبان ملی است در نتیجه فاصله ای میان زبان مادری و زبان ملی نیست؛ اما در برخی سرزمین ها همچون کشور پر افتخارمان ایران گویش های متفاوتی از زبان فارسی همچنین زبان های مختلفی وجود دارد. 

از زبان های معمول در ایران و حتی خاورمیانه ، زبان کردی است که در کشورهای بسیاری رایج و از زبان های اصلی بسیاری از مردم است. 

زبان کردی به زیر مجموعه هایی که به آن گویش می گویند تقسیم می شود و‌به دلیل پراکندگی جمعیت کرد زبان تعداد گویش های آن نیز متفاوت است.

گروس از مناطق واقع در غرب کشور یعنی استان کردستان است که با رجوع به کتب تاریخی میتوان به قدمت و تاریخچه بالای آن پی برد و گویش « گروسی» برگرفته از نام این منطقه است.

قطعا تاریخچه چندین هزارساله گروس بر قدمت گویش گروسی افزوده است.

صد افسوس که این روزها این گویش شیرین از زبان کردی در خطر نابودی و بی هویی و از بین رفتن است.

در حالت دردناکتر میتوانیم بگوییم زبان مادری گروس از  لبه پرتگاه بی هویتی در حال تنزل به بدترین شکل بی هویتی است.

و  گویشی گروسی؛ این زبان شیرین مادری خطه گروس بر سر زبان ها اما رفته از یادها…

پیوستگی سرزمین مادری و زبان مادری پیوندی ابدی است ؛ که متاسفانه این پیوند در بیجار گروس در حال گسستن است. 

گفته می شود فراموشی زبان مادری فراموشی یک فرهنگ را در پی خواهد داشت و باز هم متاسفانه در بیجار گروس طی چندین سال اخیر به وفور شاهد این موضوع هستیم. 

این‌ گویش زیبا از زبان کردی در مظلومیت کامل به سر میبرد چرا که در منطقه و خواستگاهش یعنی منطقه بیجار گروس در حال فراموشی است.

این روزها بیش از هر زمانی گویش گروسی در خطر نابودی است؛ و‌پدران و مادران این خطه فرهنگی با دلایل واهی با فرزندان خود به زبان فارسی سخن میگویند.

دلایلی همچون؛ زبان ملی ما فارسی است وبرای ورود به دانشگاه و جامعه هنگام سخن گفتن دچار مشکل نخواهند شد یا بدتر از همه و به عامیانه کلاسش بیشتر است!!!!

متاسفانه فرزندان خطه گروس با این دلایل واهی وپوچ از هویت و زبان مادری خود دور گشته اند ؛ و اکنون اکثریت فرزندان دیار  گروس نه فارس زبانند نه کرد با گویش گروسی ؛ گویش و لهجه یا شاید زبانی دیگر وارد زبان های ایران زمین شده چرا که به هر زبانی میماند جز فارسی ! 

با دور شدن فرزندانمان از زبان مادریشان نه تنها آنان را از هویتشان دور میکنیم بلکه راه را برای دور شدن از  خود( پدران و مادران) فراخ کرد ه ایم؛ چرا که به آنان نشان داده ایم ما زبان و گویش خود را قبول نداریم و شما هم می توانید خود ما را قبول نداشته باشید…
پس اینجا باید گفت مادران و پدران گروس  
« خودکرده را تدبیر نیست»
اما هنوز راه برای جبران هست ؛ از مسیر غلط میتوان بازگشت!

یادداشت از شهربانو مرادی

 
انتهای پیام/