از یک علاقه ساده تا رؤیای پرش در رده ۱۶۰/ کارن: هر روز بیشتر عاشق سوارکاری میشوم
به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری برنا از قزوین؛ گاهی یک اتفاق ساده میتواند مسیر زندگی یک کودک را تغییر دهد؛ برای کارن پیرمحمدی نیز همه چیز از یک روز در باشگاه کوهستان شروع شد؛ جایی که پدرش او را به باشگاه آورد و علاقه کارن به اسبها، آغاز مسیر سه ساله او در سوارکاری شد.
کارن ۱۲ ساله و دانشآموز کلاس ششم است و حالا در رده نونهالان سوارکاری فعالیت میکند. او که در چند مسابقه نیز حضور داشته، تاکنون پنج مقام و دو مدال به دست آورده است؛ سه مقام از مسابقات مبتدی و دو مقام نیز از رقابتهای رده نونهالان.
«بابام من را به باشگاه آورد»
«کارن» در گفتوگو با خبرنگار ورزشی برنا از نخستین روز آشناییاش با سوارکاری میگوید: سه سال است که سوارکاری میکنم. یک روز پدرم من را به باشگاه کوهستان آورد. از اسب خوشم آمد و پدرم هم من را در باشگاه ثبتنام کرد و از همانجا به سوارکاری علاقهمند شدم.
او ادامه میدهد: در چند مسابقه شرکت کردم و الان در رده نونهالان هستم. در مسابقات نونهالان هم شرکت کردم و توانستم مقام سوم را به دست بیاورم.
سه سال تمرین و حضور در کنار اسبها باعث شده علاقه کارن نهتنها کمتر نشود، بلکه هر روز بیشتر شود.
این سوارکار نونهال میگوید: هرچه بیشتر سوارکاری میکنم، علاقهام هم بیشتر میشود. با اسب ارتباط برقرار میکنم و حال و رفتار آن را متوجه میشوم.
اسبی که با سوت میایستد
«کارن» از ارتباطی که با اسب خود برقرار کرده، با هیجان صحبت میکند و معتقد است سوارکار باید رفتار اسب را بشناسد.
او میگوید: اسبی که با آن کار میکنم خیلی خوب است. وقتی سوت میزنم میایستد و وقتی نازش میکنم خوشحال میشود. اگر هم رفتار نامناسبی داشته باشد، باید به شکل درست با آن برخورد کرد.
«کارن» یکی از تجربههای خود در مسابقات را نیز تعریف میکند: در یکی از مسابقات اسبم یک خطا کرد. بعد از آن اتفاق، بیشتر روی تمرین و کنترل اسب کار کردم و در مسابقات بعدی تلاش کردم آن خطا تکرار نشود.
مربیانی که مسیر مسابقه را هموار کردند
«کارن» موفقیتهای خود را تنها نتیجه تمرین شخصی نمیداند و از مربیانی که در این مسیر همراهش بودهاند، یاد میکند.
او اظهار داشت: علی کریمیان و پویا رجبی مربیان من بودند و خیلی تلاش کردند تا وارد مسابقات شوم و بتوانم به ردههای بالاتر بروم.
این سوارکار نونهال ادامه داد: مربیان خوبی دارم و از مربی خودم راضی هستم و تلاش میکنم با تمرین بیشتر پیشرفت کنم.
رؤیای رده ۱۶۰
«کارن» حالا هدف بزرگی برای آینده دارد؛ هدفی که برای رسیدن به آن باید تمرین و تلاش بیشتری داشته باشد.
او با جدیت میگوید: مسابقات رده ۱۶۰ آرزو و هدف من است و برای رسیدن به آن باید بیشتر تمرین کنم و تلاش بیشتری داشته باشم.
«کارن» در باشگاه رخش تمرین میکند و درباره محل تمرینش نیز میگوید: باشگاه رخش اسبهای خوبی دارد و شرایط مناسبی برای تمرین فراهم است.
او البته برای مسابقات پرش با اسب یک درخواست هم دارد و اظهار میکند: امیدوارم در باشگاه البرز فضای بیشتری برای پرش ایجاد شود تا بتوانیم تمرینات بهتر و بیشتری داشته باشیم.
«کلاه ایمنی را فراموش نمیکنم»
سوارکاری برای کارن فقط هیجان و مسابقه نیست؛ او به خوبی میداند که در این رشته رعایت اصول ایمنی اهمیت زیادی دارد.
این سوارکار ۱۲ ساله تأکید میکند: برای اینکه آسیب نبینیم، باید حتماً از کلاه ایمنی استفاده کنیم و نکات ایمنی را رعایت کنیم.
سوارکاری جسم و روحم را بهتر کرد
«کارن» از تأثیر سوارکاری بر زندگی روزمرهاش هم میگوید؛ ورزشی که به گفته خودش علاوه بر آمادگی جسمانی، روحیهاش را نیز تغییر داده است.
او اظهار داشت: قبل از اینکه سوارکاری کنم، خیلی حوصله نداشتم، اما از وقتی این ورزش را شروع کردهام، خیلی بهتر شدهام. ورزیدهتر شدهام و احساس میکنم هم جسمم و هم روحم بهتر شده است.
او سوارکاری را رشتهای میداند که میتواند برای همسنوسالانش نیز جذاب باشد و در پایان خطاب به آنها میگوید: توصیهام به همسالانم این است که کار و تلاش کنند و اگر به کاری علاقه دارند، برای رسیدن به هدفشان تلاش کنند.
سه سالی که کارن را به آینده امیدوار کرده است
«کارن پیرمحمدی» هنوز در ابتدای مسیر سوارکاری قرار دارد؛ سه سال تمرین، پنج مقام و دو مدال، تجربه حضور در مسابقات مبتدی و نونهالان و حالا رؤیای رقابت در رده ۱۶۰.
گفتگو:محمدرضا جباری
انتهای پیام
