رویکرد رهبر انقلاب به مساله حجاب و حفظ کیفیت فعالیت اجتماعی زنان

به گزارش خبرگزاری برنا، نگاهی کوتاه به زمینه های وقوع تعرضات به زنان، مطابق آنچه در قالب جنبش می تو از تجارب جهانی منتشر شد، نشان می دهد محل کار و فضای اشتغال مهمترین فضا برای شکل گیری وقایع ناخوشایند بوده است. علی رغم وجود تدابیر امنیتی گوناگون در بسیاری از شرکتها، سازمانها و مکان های عمومی شغلی، رخداد آزارهای کلامی تا تعرضات جنسی به زنان، نشان می دهد که برخی عوامل منجر به حالتی می شود که افراد با وجود احتمال برخورد قضایی، از انجام اعمال منافی عفت پرهیز نمی کنند. یکی از این عوامل بر اساس پژوهش های علمی، وضعیت پوشش زنان است، به گونه ای که در افکار عمومی، زنانی که پوشش های نامتعارف داشته اند، بیشتر مقصر شناخته شده اند. 

توجه به رویکرد غرب در آزادی جنسی و تبعات آن از جمله مواردی است که رهبر انقلاب از گذشته به آن توجه داشته اند: آنهائی که مرزهای دو جنس را بکلی از بین بردند، آزادی جنسی را در عمل، در زبان، در تبلیغات، حتّی در فلسفه ترویج کردند، باید پاسخ بدهند. نتیجه این شد که با توجه به خوی تجاوزگری طبیعی و قوّت طبیعیای که مرد نسبت به زن دارد، زن مظلوم واقع بشود و نسبت به زن حق‌کشی انجام بگیرد. زن را وسیله‌ای برای فروش کالاهایشان قرار بدهند؛ مثل یک کالا، مثل یک متاع! شما این مجلات فرنگی را نگاه کنید؛ برای فروش یک متاع، پیکر لخت یک زن را نشان میدهند! آخر اهانتی از این بالاتر برای یک زن ممکن است؟ آنها باید جواب بدهند. (13/10/1386)

وی با اشاره به کارکرد حجاب در اجتماع در زمینه های کنترل اخلاقی جامعه و پرهیز از فردی خواندن این حکم اسلامی عنوان می کنند: زن غربی با ورود در منجلاب فساد، دستاوردش نابودی خانواده بود. اینجور نبود که زن با برداشتن حجاب در میدان علم یا در میدان سیاست یا در میدان فعالیتهای اجتماعی پیشرفت کند؛ همه‌ی اینها با حفظ حجاب و عفت ممکن بود و ما در نظام اسلامی این را تجربه کردیم. برداشتن حجاب، مقدمه‌ای برای برداشتن عفت بود؛ برای برداشتن حیا در جامعه‌ی اسلامی بود؛ برای سرگرم کردن مردم به عامل بسیار قوی و نیرومند جنسی بود؛ برای اینکه از همه‌ی کارهای دیگر بمانند (19/10/ 1386)

بر اساس همین آسیب، معظم له با تبیین نگاه اسلام به دلایل وجوب حجاب و حفظ کیفیت حضور اجتماعی زنان، نگاه کریمانه به زن را مهمترین مساله حجاب می دانند که وجود آن سبب حفظ حریم زنان شده و آسیب های ناشی از عدم وجود حریم را کاهش می دهد: حجاب، تکریم آن کسی است که در حجاب است. حجاب زن، تکریم زن است. در بیشتر کشورها - حالا من «بیشتر» که میگویم، چون همه را اطلاع ندارم - در گذشته، در قدیم، در همین اروپا تا دویست سیصد سال پیش زنهای اعیان و اشراف حجابی روی صورتشان میانداختند؛ در بعضی از فیلمهای قدیمی شاید دیده باشید. یک حجاب میانداختند که چشمها به روی آنها نیفتد. این، تکریم است. در ایران باستانی زنهای اعیان و اشراف و رؤسا همه باحجاب بودند؛ زنهای افراد پائین و طبقات پست، نه، بیحجاب هم میآمدند؛ مانعی هم نبود. اسلام آمد این تبعیض را گذاشت کنار، گفت نخیر، زن باید باحجاب باشد؛ یعنی این تکریم مال همه‌ی زنان است. این است نظر اسلام. آن وقت آنها حالا شده‌اند طلبکار، ما شده‌ایم بدهکار! آنها بدهکارند؛ آنها باید بگویند چرا زن را مثل یک کالا وسیله‌ی شهوت‌رانی قرار دادند. یک آماری را همین دیروز برای من نقل کردند - آمار مال یک هفته قبل است - که یک سوم زنهای دنیا از دست مردها کتک میخورند! به نظر من اشک انسان در می‌آید؛ این گریه‌آور است. و این بیشتر در کشورهای صنعتی است؛ در کشورهای فرنگی است و ناشی از همان خشونتهای جنسی و مطالبات خشن جنسی است که مرد از زن دارد. این هوچیگریهای آنها در مورد زن است؛ آن وقت راجع به زن بحث میکنند: شما حجاب را اجباری کردید. خود آنها بی حجابی را اجباری میکنند، دختر دانشجو را تو دانشگاه راه نمیدهند، به خاطر اینکه روسری دارد، آن وقت به ما میگویند چرا شما حجاب را اجباری کردید! این در جهت کرامت زن است، آن در جهت پرده‌دری و بی احترامی به زن است. و از این قبیل مواردی هست که اینها هوچیگریهای غرب است. (13/10/1386)

در دیدار اخیر نیز با جمعی از بانوان، با اشاره به حساسیت اسلام در مساله فعالیت اجتماعی زنان، تاکید کردند: یکی از جنبه‌های تأکید اسلام بر روی حجاب ایجاد محدودیت برای خطر جاذبه جنسی است که این حساسیت باید رعایت شود. بنابراین حجاب محرومیت نیست بلکه نوعی برخورداری و باعث حفظ امنیت زن است.(06/10/1402)

در حالیکه ایشان طی دو دهه گذشته بارها به اهمیت حجاب و تبیین دلایل وجوب آن به منظور حفظ کرامت زن در فعالیت های اجتماعی و افزایش امنیت حضور در اجتماع تاکید کرده اند، به نظر می رسد رویه های فرهنگی در این زمینه نتوانسته به خوبی این مسایل را تبیین و حجاب را از مساله ای اجتماعی به امری شخصی تقلیل داده است، به گونه ای که در مقابل لایحه حجاب، عمده نقدها حق حاکمیت را در کنترل کیفیت فعالیتهای اجتماعی زنان و مردان در کنار یکدیگر نادیده می گیرند. 

 نویسنده: دکتر سیده فاطمه نعمتی

انتهای پیام/