سختیهای کار برایم نوعی تفریح است
"فاطمه آموسی" پژوهشگر برتر یازدهمین جشنواره تجلیل از پژوهشگران و فناوران برتر کشور از سازمان حفاظت محیط زیست، در رشته مهندسی منابع طبیعی در مقطع کارشناسیارشد در دانشگاه تهران تحصیل کرده و متولد 1359 در قزوین است. او همچنین قصد دارد که امسال در همین رشتهای که درس خوانده و فعالیت کرده در آزمون دکترا شرکت کند تا در رشتهای که دوست دارد، ادامه تحصیل دهد. در حال حاضر در اداره کل حفاظت محیط زیست استان قزوین به عنوان کارشناس مشغول است و در دانشگاههای آزاد قزوین و تاکستان تدریس میکند.
به گفته این پژوهشگر و محقق جوان، چیزی بالغ بر 20 مقاله تخصصی، علمی و پژوهشی داشته که تعدادی از آنها در مجلات تخصصی به چاپ رسیده و مابقی را در کنفرانسهای ملی و بینالمللی ارائه داده است. او همچنین عضو هیات تحریریه مجله GIS قزوین که به صورت فصلی چاپ میشود و به صورت تخصصی به موضوع محیط زیست میپردازد، است.
آموسی در جشنواره ایدههای برتر کشور در سال 85 با ارائه طرحی با عنوان «استفاده از پسآب کارخانجات صنعتی برای زراعت گیاهان چوبی» و تبدیل آنها به نهالستان، رتبه هفتم کشوری را از آن خود کرده است. بیشتر فعالیتهایش در زمینه محیط زیست، منابع طبیعی و GIS (نرمافزار سیستم اطلاعات جغرافیایی) است.
فاطمه آموسی درباره فعالیتهایش در سازمان محیط زیست استان قزوین میگوید: در واحد فناوری اطلاعات اداره کل حفاظت محیط زیست استان قزوین مشغولم و مسوول GIS و RS این اداره هستم. در حال حاضر نیز جزو گروه آمایش استان قزوین هستم که کارهای پایانی آن در حال انجام است تا نهایی شود.
این مدرس دانشگاه، معتقد است که هر کاری سختیهای خاص خودش را دارد و علاقه خاصی را میطلبد و در اینباره توضیح میدهد: چون تحصیل و کار در رشته محیط زیست را خیلی دوست داشتم و دارم، سختیهای این کار برایم نوعی تفریح محسوب میشود یعنی احساس خستگی نمیکنم. ماموریتهایی که میروم و وظایفی که در زمینههای مختلف بر عهده دارم و پیاده کردن آنها روی نقشه سیستم GIS و انجام پژوهشهای متفاوت، همه و همه از جمله سختیهای کار من محسوب میشود.
او، محیط زیست را علمی جدید و نو پا میداند که به تحقیقات و پژوهشهای جدیدی نیاز دارد و تاکید میکند: در زمینه محیط زیست نیازمند پژوهشها و طرحهایی بیش از چیزی که در حال حاضر وجود دارد، هستیم و بالطبع کشور ما که در حال توسعه است، نیاز به طرحهای بیشتری در این زمینه دارد تا به توسعه پایدار برسیم.
آموسی، طرحهای پژوهشی و آمایشی محیط زیست را فقط مختص به استان قزوین نمیداند و بیان میکند: مبحث آمایشی در بسیاری از استانهای کشور به پایان رسیده است، اما در استان قزوین از حدود سال 86 این کار را شروع کرده و الان به مراحل پایانی رسیده که در مرحله بازبینی قرار دارد و در تمام عرصههای توسعهای فرهنگی و اقتصادی تاثیر میگذارد.
این محقق جوان، از انجام همه تحقیقات و پژوهشهایش ابراز خشنودی میکند و میگوید: از انجام طرحی با عنوان «ساخت کامپوزیتهای سبک چوب سیمان از الیاف و چوبهای بازیافت و فرسوده» بسیار احساس رضایت به من دست داد و بسیار برایم شیرین بود، به این دلیل که خودم آن را به صورت عمل انجام دادم و تجربه کردم.
وی برگزیده شدن در جشنواره فناوران برتر را بسیار غیر منتظره میشمرد و میگوید: بهترین خاطرهام در طول سالها فعالیتم، اعلام ناگهانی برگزیده شدنم در این جشنواره است. چون فکر میکردم که خیلی تا رسیدن به این راه فاصله دارم ولی خوشبختانه تلاشهایم در این زمینه، ثمربخش بود.
آموسی به جوانان پیشنهاد میدهد: جوانان قدر لحظه لحظه زمانهایشان را بدانند و برای وقتشان، برنامه و زمانبندی داشته باشند، چون خیلی تاثیر دارد. شاید زمانی، چند سال پیش، برای علاقه و دل خودم کار میکردم و الان نیز همانطور است و هم اکنون به ثمر نشست. من از تمام زمانهایم، استفاده لازم را کردم و اگر هم دوباره به عقب برگردم، دوباره همین مسیر را خواهم پیمود. درست است که سخت بود اما به خاطر علاقهای که داشتم، برنامهریزی و مدیریت داشتم و در همین مسیر تمام انرژیام را صرف کردم که خدا را شکر نتیجه بخش بود.
***
