امروز هنوز تموم نشده آبروی تلویزیون را خرید/پنگوئنهای آقای پاپر همچنان در شبکه دو سیما!
وقتی شبکه های مختلف سعی در جذب مخاطبان دارند اما هنوز نمی دانند سلیقه مخاطب چیست! می شود برنامه هایی که به جای اینکه ما را پای تلویزیون بنشاند به انجام هزار و یک کار دیگر غیر از برنامه هایی که به سلیقه مخاطب شکل گرفته هدایت می کند!
عید فطر امسال با برنامه های زیادی در شبکه های مختلف همراه بود. شبکه های سیما در ساعات مختلف سعی در جذب مخاطبانی داشتند که هر یک با توجه به میهمانان مختلف برنامه های مختلفی را برای تماشا انتخاب می کردند.
در این باره چرا گاهی شبکه ها خیلی بی ربط شروع به پخش برنامه هایی می کنند که هیچ ربطی به عید فطر و ماه رمضان ندارند یا به پخش برنامه هایی می پردازند که تا به حال در هر مناسبتی همان فیلم و سریال پخش شده است و این کار چه معنی خاصی می دهد؟ این پاراگراف را ربط می دهم به شبکه دو سیما که در هر مناسبت خوب و بدی پنگوئن های آقای پاپر را روانه تلویزیون می کند! پنگوئن های آقای پاپر تا به حل چندین بار از قطب آمده اند و چندین بار دیگر به قطب برگشته اند و فقط خنده ماسیده بر لب ما همچنان به چشم دست اندرکاران شبکه دو همچنان سلام می کند!
اولین ویژه برنامه شبکه سه سیما مختص به برنامه احسان علیخانی و ویژه و برنامه و آخرین برنامه ماه عسل 93 بود. در این برنامه مخاطبان برنامه تعدادی از مهمانانی که در این سری برنامه قصه جذابتری داشته و مردم بیشتر دوستشان داشته اند با رای مردم انتخاب و روی صندلی آخرین برنامه باز نشستند! این برنامه با عقد دو تن از مهمانانی که 22 سال برای همدیگر صبر کرده بودند به کار خود پایان داد و با حواشی تلخ و شیرینش تمام شد.
شبکه یک با ویژه برنامه امروز هنوز تموم نشده از ساعت 22.30 الی 1.30 مخاطبان پیگیر سریال مدینه را بار دیگر پای این شبکه نشاند تا بلکه پرسشهای مبهمی را که از پایان متفاوت این سریال زنانه شکل گرفته بود، پاسخ دهد.
احسان ارغوانی با آوردن شهاب رمضان و مهدی یغمایی در برنامه سعی در ساختن فضایی شاد برای برنامه داشت، حال آنکه علی ضیا که به تازگی پیشه تهیه کنندگی را نیز در کنار اجرا برگزیده است، در نبش جنت آباد اعضای شورای شهر و نمایندگان مجلس را به سمت بچه های فضای کار کشاند و آنها روزی را در کنار کودکان کار به همان کاری پرداختند که بچه ها مشغول بودند اما آیا نشان دادن همچین فضایی در تلویزیون تنها برای این نیست که این معضلات را به رخ بکشند؟!
به رخ کشیدن تمام مشکلات درست اما آیا در کنار این همه معضلات نباید راهکاری برای کم کردن یا حتی نابودی این کار که ابدا ممکن نیست اندیشید؟ این برنامه به مدت 4 شب روی آنتن شبکه 3 رفت و مختص به دعوت از خانواده های هنری و ورزشی بود، سعی کرد با رویکردی نسبتا شاد، لبخند اجباری را به روی لب مردم بنشاند!
چرا اولین بارها را قرار است بد تجربه کند و خوانندگی تیتراژ را به دست کسانی بسپارد که نه پیشه شان خوانندگی بوده و تنها با هنرهای جعلی شان مخاطبان را به هر نحوی جذب کند! هر کسی مربوط به کاری است که انجام می داده، باید قبول کنیم که هیچ کدام از ما همه هنرها را با هم نداریم!
