تاریخ روسیاه می‌شد اگر نمی‌آمدی

سرویس فرهنگ و هنر برنا/ تاریخ، چه رو سیاه می‌شد اگر نمی‌آمدی؛ چقدر گردن‌کشی می‌کرد طاق کسری اگر دنیا عظمت حضورت را نشان نمی‌داد و آتشکده‌های ساختگی چه فخر می‌فروختند اگر گرمای حضورت و کلامت، زمهریر بت‌ها را ذوب نمی‌کرد.

آمدی تا بردگان بی‌پناه، درهای سیاهچال تبعیض را بشکنند و بر مناره‌های ایمان، یگانگی خدا و حقیقت فرستاده‌اش را گواهی دهند.

آمدی تا دخترکان نشکفته، بی‌هیچ گناهی، زیر خاک جهل مدفون نشوند. اگر نیامده بودی دست پرنیانی‌ات غبار غم از چهر زمین نمی‌گرفت.

آمدی تا انسان، شرافتش را بیابد و مردان، به عدالت عمل کنند و زنان، مثنوی عشق شوند و شاه بیت هر غزل عارفانه.

بدون نام دلنشینت، دیوان سربلندی آدمیان نا تمام بود و کتاب آفرینش، بی‌انتها. خوشا بر آن که در سرزمین ایمان و دلش نام تو حکومت می‌کند.

نام تو را ای گل وقتی بر زبان می‌آوریم هزار هزار پروانه میهمان گلستان نفس‌ها‌یمان می‌شوند.

یا محمد(ص).