یک گل فاصله با جهانی شدن

رقابت های هندبال قهرمانی جوانان آسیا در تبریز و نتیجه چهارمی تیم ملی جوانان ایران از چند منظر قابل بررسی است. تیم خوبی راهی مسابقات جوانان شد. همه کارشناسان باور داشتند که در این دوره جهانی می‌شویم. نمی دانم کجای کار ایراد داشت که این تیم ناکام ماند. ما تنها یک گل با جهانی شدن فاصله داشتیم. همه کسانی که در سالن حضور داشتند باور دارند که تیم می توانست جهانی شود. متاسفانه عواملی موجب شد که نتوانیم جهانی شویم. خستگی این مسابقات در تن ما ماند. وقتی تیم نتیجه نمی گیرد،همه ناراحت می شوند. شاید درست نباشد که حالا به بازیکنان یا کادر فنی خرده بگیریم. به هر حال تدارکات خیلی خوبی برای تیم جوانان پیاده شد. این تیم در ایران با اسلوونی بازی کرد و در قطر هم یک تورنمنت خوب داشت. در این دوره برنامه های متنوعی برای جوانان در نظر گرفته شد. نمی توان گفت فدراسیون کم گذاشته است. خیلی ها گفتند که اشتباهات شخصی داشتیم و یا مربی می توانست بهتر ارنج کند. بعد از باخت همیشه این حرف ها به میان می آید. ما باید دیگر از فکر مسابقات جوانان بیرون بیاییم. باید تمرکز خود را روی تیم بزرگسال بگذاریم. تیم نوجوانان ایران هم باید راهی مسابقات آسیایی شود. باید بعد از آسیب شناسی حداقل به جهانی شدن نوجوانان و موفقیت تیم بزرگسالان فکر کنیم. تیم بزرگسالان هم اردوهای خوبی را تا کنون پشت سر گذاشته است. آن ها چند بازی تدارکاتی در اسلوونی در پیش دارند. امیدوارم مشکل چند بازیکن خاطی این تیم حل شود. امیدوارم تیم قدرتمندی را به مسابقات جهانی اعزام کنیم. باید برنامه ریزی خوبی برای این تیم انجام دهیم. 
سیف الله حیدرپور-کارشناس هندبال