آیا میتوان یک خواب را مهندسی کرد؟
تحقیقات جدید دانشگاه نورثوسترن نشان میدهد که خوابها ممکن است نقش فعالتری در حل خلاقانه مسائل نسبت به آنچه پیشتر تصور میشد داشته باشند.
به گزارش scitechdaily، تحقیقات پیشین روانشناسی نشان دادهاند که فاصله گرفتن از یک مسئله دشوار میتواند به دستیابی به راهحلهای ناگهانی کمک کند اما مطالعه علمی روی خوابها دشوار بوده است چرا که پژوهشگران معمولا راه مطمئنی برای هدایت محتوای خواب بدون بیدار کردن فرد نداشتند.
دانشمندان اعصاب دانشگاه نورثوسترن گزارش دادهاند که محتوای خواب میتواند در محیط کنترل شدهای هدایت شود. یافتههای آنها حمایت میکند از این ایده که مرحله حرکت سریع چشم یا REM که با خوابهای واضح و گاه آگاهی شفاف همراه است میتواند فرصت مناسبی برای ظهور خلاقیت باشد.
در این مطالعه محققان از تکنیکی به نام بازفعالسازی هدفمند حافظه (TMR) استفاده کردند. در طول خواب صداهایی مرتبط با حل مسئلههایی که شرکتکنندگان قبلا تلاش کرده بودند پخش شد تا مغز را به یاد مشکلات ناتمام بیندازد و محتوای خواب مرتبط با آنها را تحریک کند. صداها تنها زمانی پخش میشدند که فعالیت مغزی نشان میداد فرد کاملا خواب است.
نتایج نشان داد که این روش موثر است. ۷۵ درصد شرکتکنندگان گزارش دادند که خوابهایشان شامل عناصر مرتبط با پازلهای حلنشده بوده است. مسائلی که در خواب ظاهر شدند بعدا با نرخ بسیار بالاتری نسبت به مسائل دیگر حل شدند (۴۲ درصد در مقابل ۱۷ درصد).
محققان تاکید میکنند که این نتایج ثابت نمیکند که خواب دیدن درباره یک مسئله به طور مستقیم موجب حل آن میشود. عوامل دیگری مانند علاقه بیشتر به پازل میتواند هم خواب و هم حل مسئله را محتملتر کند. با این حال توانایی هدایت محتوای خواب یک پیشرفت مهم در مطالعه تاثیر خواب بر خلاقیت محسوب میشود.
کن پالر استاد روانشناسی و مدیر برنامه علوم شناختی دانشگاه نورثوسترن میگوید: بسیاری از مسائل امروز جهان نیازمند راهحلهای خلاقانه هستند. با شناخت بهتر تواناییهای مغز در تولید ایدههای نو میتوانیم به حل مسائل مهم نزدیکتر شویم و مهندسی خواب میتواند در این مسیر کمک کند.
محققان ۲۰ داوطلب با تجربه پیشین در خواب شفاف انتخاب کردند. شرکتکنندگان ابتدا چند پازل دشوار حل کردند که هر کدام با یک قطعه موسیقی خاص همراه بود. بیشتر پازلها در این مرحله حل نشدند. سپس شرکتکنندگان شب را در آزمایشگاه خوابیدند و فعالیت مغزی و علائم فیزیولوژیک آنها با پلیسومنوگرافی ثبت شد. در طول REM صداهای مرتبط با نیمی از پازلهای حلنشده پخش شد تا حافظه آنها فعال شود. برخی شرکتکنندگان با استفاده از سیگنالهای از پیش تعیینشده مانند بوییدن متناوب نشان دادند که صداها را تشخیص داده و در خواب به پازلها فکر میکنند.
پس از بیدار شدن شرکتکنندگان محتوای خواب خود را گزارش کردند. بسیاری از خوابها شامل بخشهایی از پازلها بود. در ۱۲ نفر از ۲۰ شرکتکننده خوابها بیش از دیگر پازلها به پازلهایی که با صدا فعال شده بودند اشاره داشت. این افراد پس از بیداری، موفقیت بیشتری در حل پازلهای فعال شده نشان دادند و توانایی حل مسئلهشان از ۲۰ درصد به ۴۰ درصد افزایش یافت.
کارن کونکولی، پژوهشگر پسادکتری و نویسنده اصلی مطالعه گفت: بزرگترین شگفتی، میزان تاثیرگذاری صداها بر خوابهای غیرشفاف بود. حتی بدون آگاهی شفاف، یک شرکتکننده از یک شخصیت خواب برای حل پازل کمک خواست و دیگری در خواب از طریق جنگل عبور میکرد و به پازل مرتبط فکر میکرد.
محققان میگویند گام بعدی استفاده از روشهای بازفعالسازی هدفمند حافظه و خواب تعاملی برای بررسی دیگر عملکردهای احتمالی خواب مانند تنظیم هیجانی و یادگیری عمومی است.
کارن کونکولی افزود: امیدوارم این یافتهها ما را به نتایج قویتری درباره عملکرد خواب برساند. اگر دانشمندان بتوانند به طور قطعی ثابت کنند که خواب برای حل مسئله، خلاقیت و تنظیم هیجانی اهمیت دارد مردم نیز ممکن است خواب را به عنوان اولویتی برای سلامت روان و رفاه جدی بگیرند.
انتهای پیام/
