«بلندیهای بادگیر» بالاخره روی پرده؛ اقتباسی که تماشاگران را همزمان محو و متحیر میکند
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا؛امسال در تقویم اکران فیلمهای عاشقانه و درام، اقتباس بلندیهای بادگیر یکی از مهمترین رویدادهاست نه فقط بهخاطر قدمت سورئال داستان اصلی امیلی برونته، بلکه بهخاطر رویکرد جسورانه و متفاوتی که امرالد فنل در بازآفرینی آن انتخاب کرده است.
این نسخه از بلندیهای بادگیر که در سکوی سینماها بهطور رسمی از ۱۳ فوریه اکران شده، روایت قدیمیِ عاشقانهی طوفانی کاترین ارنشاو و هیتکلیف را با لحن بصری و احساسی مدرنتر بازگو میکند. فیلم از همان ابتدا هم مورد انتظار بود و واکنشهای اولیه منتقدان پیش از آغاز اکران رسمی، از تعریفهای داغ گرفته تا انتقادهای تند، درباره آن منتشر شد.
در بدو ورود به سینماها، ترکیب نمایشگرهای بصری قوی، اجرای قابلتوجه بازیگران و زاویهی جسورانهی کارگردان باعث شده واکنش تماشاگران متفاوت باشد. برخی مخاطبان بعد از دیدن فیلم گزارش دادهاند که در صحنههای پرتنش، چه از لحاظ احساسی و چه از لحاظ بصری، فیلم آنها را کاملاً درگیر کرده است، صحنههایی که با واکنش شدید جمعیت و حتی لحظات سکوت تمامشده از سالن همراه بودهاند.
همزمان، واکنش منتقدان در روزهای نخست اکران نیز به همان اندازه متفاوت و پراکنده است. بعضی آنها ترکیب احساسات شدید، طراحی صحنه و فضاسازی را تحسین میکنند و به آن بهعنوان یک تجربه بصری و احساسی بزرگ اشاره دارند، و برخی دیگر معتقدند این اقتباس بیش از حد به سمت جنبههای بدیع و نوپردازی رفته است و از وفاداری به روحِ نسخه ادبی دور شده است.
نمرات اولیه منتقدان روی سایتهای نقد فیلم نشان میدهد که بلندیهای بادگیر در آغاز مسیرش واکنشهای متنوعی را به همراه داشته: فیلم با میانگین امتیازات قابلقبول اما نه عالی روبهرو شده، و این واکنشهای متفاوت نیز خود به موضوعی جدی در فضای رسانهها بدل شدهاند.
اولین روز اکران بلندیهای بادگیر خبری است از فیلمی که بیش از آنکه صرفاً یک عاشقانه کلاسیک باشد، تلاش کرده نسخهای پرشور، پیچیده و چالشبرانگیز از یک رمان بزرگ را به سینما بیاورد ، اثری که با درام، احساس و لحن جدید، هم هواداران ادبیات را به گفتوگو کشانده و هم تماشاگران سینما را درگیر واکنشهای احساسی و متفاوت کرده است.
انتهای پیام/
