«اسکورت»؛ اکشنی روی لبه واقعیت، تجربهای متفاوت در ژانر اجتماعی
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا؛در میان آثار به نمایش درآمده جشنواره، «اسکورت» بیش از هر چیز به واسطه انرژی بالای خود دیده میشود؛ فیلمی که از همان دقایق ابتدایی با یک موقعیت ساده اما پرتنش شروع میکند و تا پایان، ضرباهنگش را حفظ میکند. یوسف حاتمیکیا، بهوضوح به سینمای اکشن علاقهمند است و تلاش کرده این علاقه را نه در قالب تقلید، بلکه در دل جغرافیا و شرایط بومی بازتعریف کند.
بخش مهمی از موفقیت فیلم به صحنههای تعقیبوگریز جادهای در جنوب کشور بازمیگردد. اکشنی که نه اغراقآمیز است و نه بیمنطق؛ بلکه بر پایه فضا، محدودیتها و واقعیتهای محیطی طراحی شده و نشان میدهد با امکانات کنترلشده هم میتوان به استانداردی قابل قبول در این ژانر رسید. اینجا فیلم بیش از هر زمان دیگری تماشاگر را با خود همراه میکند.
اما «اسکورت» تنها یک فیلم اکشن نیست. داستان حول سرباز پلیسی میچرخد که برای نجات جان دوستش و تهیه داروی سرطان، وارد مسیری میشود که مرز قانون و اخلاق را مخدوش میکند. همین تعارض، هسته اصلی درام را شکل میدهد و فیلم را از یک تعقیبوگریز صرف فراتر میبرد. نگاه فیلم به پدیده شوتیسواری نیز قضاوتگرانه یا قهرمانساز نیست؛ بلکه آن را محصول فشارهای اقتصادی و بنبستهای اجتماعی میبیند.
با این حال، فیلم در بخش روایت بینقص نیست. مهمترین ضعف آن به خط داستانی عاشقانه بازمیگردد؛ رابطهای که قرار است موتور محرک تصمیمهای قهرمان باشد، اما سطحی و قابل پیشبینی باقی میماند و بار احساسی لازم را ایجاد نمیکند. همین مسئله باعث میشود برخی کنشهای شخصیت اصلی بیش از آنکه از دل درام بجوشند، صرفاً کارکرد روایی پیدا کنند.
در سطحی کلانتر، «اسکورت» نشانه تغییری نسلی در سینمای حاتمیکیاست. اینبار خبری از قهرمانان ایدئولوژیک و جهانبینیهای مطلق نیست. شخصیتها از حاشیه جامعه میآیند، درگیر معیشتاند و انتخابهایشان خاکستری است. این نگاه، هرچند در پرداخت داستانی هنوز به پختگی کامل نرسیده، اما جسورانه و قابل توجه است و از فاصله گرفتن آگاهانه فیلمساز از میراث کلاسیک پدر خبر میدهد.
«اسکورت» فیلمی دو پاره است؛ از نظر فنی و اکشن، پرانرژی و امیدوارکننده، و از نظر شخصیتپردازی و عمق روایی، نیازمند پرداخت دقیقتر. با این حال، همین تجربه نشان میدهد مسیر تازهای در حال شکلگیری است؛ مسیری که میخواهد میان سینمای سرگرمکننده و واقعیتهای اجتماعی امروز پلی بزند، حتی اگر هنوز تمام مولفه های آن به طور کامل در جای درست ننشسته باشند.
انتهای پیام/
