تولد بینایی در جهان دیجیتال

پژوهشگران سوئدی موفق شدند با استفاده از هوش مصنوعی، حیوانات مجازی‌ طراحی کنند که بدون دریافت دستور مستقیم، در گذر نسل‌ها توانایی بینایی خود را از تشخیص یک منبع نور ساده تا شناسایی اشیا توسعه می‌دهند؛ دستاوردی که می‌تواند درک دانشمندان از روند تکامل در طبیعت را عمیق‌تر کند.

به گزارش اینترستینگ انجینرینگ، این حیوانات مصنوعی در یک محیط کاملاً مجازی و مبتنی بر کد قرار گرفتند و فرآیند تکامل آنها به‌صورت شبیه‌سازی‌شده دنبال شد. در آغاز، این موجودات هیچ توانایی دیداری نداشتند، اما با گذشت نسل‌ها و از طریق تغییرات تدریجی، توانستند نسبت به نور واکنش نشان دهند، مسیر حرکت خود را تنظیم کنند و در نهایت به ساختار‌هایی مشابه چشم دست یابند.

Dan-Eric Nilsson، استاد دانشگاه لوند در توضیح این پروژه اعلام کرد: «ما توانستیم یک سیستم تکامل مصنوعی ایجاد کنیم که نتایجی مشابه نمونه‌های زیستی واقعی ارائه می‌دهد. این نخستین بار است که از هوش مصنوعی برای بررسی چگونگی شکل‌گیری یک سامانه بینایی کامل، بدون ارائه دستور مستقیم به رایانه، استفاده می‌شود.»

در این شبیه‌سازی، حیوانات مجازی موظف بودند در یک محیط دیجیتال حرکت کنند، از موانع بگریزند و منابع غذایی را بیابند. هر نسل تغییرات کوچکی نسبت به نسل قبل نشان می‌داد و همانند فرآیند انتخاب طبیعی در جهان واقعی، موجوداتی که سازگاری بیشتری با محیط داشتند، ویژگی‌های خود را به نسل بعد منتقل می‌کردند. تفاوت اصلی این بود که کل این فرآیند در محیط رایانه‌ای و با سرعتی به‌مراتب بالاتر از تکامل طبیعی رخ داد.

به گفته نیلسون، یکی از شگفت‌انگیزترین یافته‌های این پژوهش آن است که ساختار‌های بینایی شکل‌گرفته در این مدل رایانشی، از نظر روند توسعه شباهت قابل‌توجهی به تکامل چشم در ارگانیسم‌های واقعی دارند؛ موضوعی که می‌تواند افق‌های تازه‌ای برای مطالعه منشأ و پیچیدگی سیستم‌های زیستی بگشاید.

انتهای پیام/