تمدن اسلامی و انسانیت و جنگ

به گزارش خبرگزاری برنا از قزوین؛ در یادداشت سید عبدالعظیم موسوی پیش کسوت رسانه آمده است:  

در جنگ‌های این روزها معمولا آنچه که مهم است غلبه و پیروزی است. مسیرش اهمیتی ندارد. اسرائیل خاک غزه را به توبره کشید. کودکان، که تمام قوانین اخلاقی و حتی بین‌المللی آنان را در مصونیت قرار می‌دهد؛ در صف غذا با شکم گرسنه به شهادت می‌رسند و آب از آب تکان نمی‌خورد. آتش‌بس اعلام می‌شود و یک طرفه نقض می‌شود و باز هم کسی سخنی نمی‌گوید.

آمریکا به خرج کشورهای توسری خور اما ثروتمند منطقه در کشورشان پایگاه می‌زند تا استیلایش را در منطقه پایدار کند و از ‌آن کشور به ایران یا هر کشور دیگر تجاوز نماید و شورای امنیت جلسه می‌گذارد و پاسخ ایران را به پایگاه‌های آمریکایی محکوم می‌کند. اما تجاوز اسرائیل و آمریکا را به ایران مسکوت می‌گذارد! این کارنامه حقوق بشر و انسانیت حاکمان امروز دنیاست.

اما سوال اینجاست: آیا انسانی عمل کردن، امروز به زیان حکومت‌هاست و موجب مغلوب شدنشان می‌شود؟ پاسخ من این است که اگر مظلوم قدرتمند غالب شود؛ تمدن جدیدی را پایه ریزی می کند. دلایلش را ذیلا عرض می‌کنم.

امروز دنیا فهمیده است که ما از چنان قدرتی برخورداریم که پانزده روز است در مقابل تجاوز اسرائیل و آمریکا و فشار رسانه‌هایشان مقاومت کرده‌ایم. اگر از نظرات بی‌اساس مریضان واجب‌ المطب! بگذریم استراتژیست‌های دنیا متحیر چنین قدرت نظامی و پشتوانه مردمی ایران شده‌اند که علیرغم شهادت رهبرشان، همچنان مقاوم ایستاده‌اند. امروز همه‌ صاحب‌نظران حتی خود آمریکایی‌ها بر آنند که حتی اگر همین امروز آتش‌بس شود؛ برنده جنگ ایران است.

اعراب با تمام عده و عده در مقابل اسرائیل فقط 6 روز دوام آوردند و اسرائیل پیروز شد و صحرای سینا و بلندی های جولان و غیره را تصرف و جغرافیایش را چند برابر کرد. در حالی که ایران در مقابل اسرائیل و آمریکا با هم، بدون کمک هیچ کشوری تا اینجا مقاومت کرده و انشاءا... این مقاومت را تا نقطه پیروزی ادامه می‌دهد.

سوال این است: ایران که چنین قدرتی داشته چرا در مقاطع مقتضی گذشته حمله یا لااقل مقابله به مثل نکرده است؟

روزی که آمریکای تبهکار حاج قاسم سلیمانی را ترور کرد؛ چرا ایران انتقام نگرفت؟ و چرا به یک شلیک مختصر به پایگاه آمریکا در عراق بسنده کرد؟ چرا تنگه هرمز را مثل امروز به روی آمریکا نبست و دنیا را به زحمت نیانداخت؟ در حالی که هم توانش را داشت و هم حقش را. چرا که  بیگانه فرمانده نظامی‌اش را ناجوانمردانه ترور کرده بود.

ایران با این قدرتی که امروز از او دیدیم چرا روزی که اسرائیل اسماعیل هنیه را در ایران ترور کرد پاسخی که بوی انتقام بدهد؛ نداد؟ چرا روزی که دانشمند هسته‌ای‌مان را در خاک کشورمان ترور کرد؛ انتقامی نگرفتیم که شکل جنگ داشته باشد؟ در حالی که هم قدرتش را داشتیم و هم حقش را. 

اگر کشوری یا گروهی یک فرمانده نظامی آمریکایی را ترور می‌کردند آمریکا ساکت می‌ماند؟ بن‌لادنی که هویت عربی داشت؛ وقتی دست به اقدام تروریستی 11 سپتامبر در آمریکا زد، آمریکا انتقامش را از عربستان و افغانستان و پاکستان هر کدام به شکلی و روشی نگرفت؟ پس چرا ما با این قدرت نظامی نخواستیم انتقام شهید سلیمانی و شهید فخری‌زاده و شهدای دیگر را بلافاصله بگیریم؟ فقط یک دلیل تئوریک دارد که مقدمات تجلی آن در همین دفاع کنونی فراهم شده است. و انشاءا... پس از پیروزی کاملا ابراز می‌شود.و آن تولد یک تمدن جدید است بنام تمدن اسلامی. 

در دنیایی که پاسخ تجاوز آمریکا را از خاک بحرین و امارات می‌دهی محکوم می‌شوی به تجاوز به آن کشورها. یعنی اخلاق و انسانیت و عدالت و شعور، فدای ثروت و قدرت حاکم بر دنیا.کشوری قدرتمند؛ تا با مظلومیت، زمینه پذیرش افکار عمومی را (و نه افکار حکام ) فراهم نکند؛ دست حتی به تهاجم متقابل نمی‌زند.
این یعنی تقدم اخلاق و ارزش‌های انسانی و افکار عمومی بر پیروزی نظامی. این شالوده همان تمدن اسلامی است که آینده منتظر برپایی آن است.

از این منظر برای ذهن‌هایی که درباره پیروزی ایران سوال دارند؛ پاسخی درخور وجود دارد. همانگونه که ترامپ و طراحانش و استراتژیست‌های دنیا معتقد بودند این تجاوز بیش از سه روز طول نمی‌کشد؛ زیرا ایران نه توان نظامی برای مقابله دارد و نه پشتوانه مردمی . اما امروز متحیر مانده‌اند که چگونه بعد از گذشت 15 روز از جنگ، زندگی معمولی جاری و سوپرمارکت‌ها پر از کالا و مردم بدون ولع اما مدافع حکومت در خیابان و موشک‌ها پشت هم زائیده می‌شوند.
  
در صورت خبط بعدی ترامپ و استفاده از قدرت هسته‌ای، قطعا شگفتانه‌ای دیگر درخور آن خواهند دید!!

انتهای پیام