کتابخانه‌ها در دل جنگ نقش سنگر را ایفا می‌کردند؛ جان می‌دهیم، وطن نه

کمتر کسی است که در حوزه کتاب و نشر فعال باشد و عبدالقادر بلوچ از روستای دوستدار کتاب وشنام دری چابهار را نشناسد. مردی با لباس بلوچی که در هر مراسم مهمی که برای کتاب باشد حضور دارد؛ هر طور شده خودش را از سیستان و بلوچستان به مراسم می‌رساند تا صدای کودکان دوستدار کتاب این منطقه باشد.

او در یادداشتی که برای پویش «از ایران بگو» ارسال کرده، از فعالیت کتابخانه‌های استان محل زندگی‌اش در روز‌های جنگ رمضان نوشته است. متن این یادداشت به شرح زیر است:

«از آسمان بوی غم می‌بارید و صدای پرواز جنگنده‌ها، لرزه بر اندام همه می‌انداخت. هلهله‌ی جنگ، تمام ایران را فرا گرفته بود و پچ‌پچِ نگرانانه در میان زنان و مردان، از کودکان و جوانان نیز عبور می‌کرد. همه می‌ترسیدند، اما در عین حال، یک ایستادگیِ بی‌صدا در همه جاری بود؛ همان ایمانِ ایرانی که می‌گفت: «جان می‌دهیم ولی وطن نه.»

با وجود اینکه صدای بمب‌ها تا دو کیلومتری به گوش می‌رسید، اما فعالیتِ کتابخانه عمومی و ترویج کتابخوانی لیلامهر روستای دوستدار کتاب وشنام دری چابهار متوقف نشد. آنجا، در میان کتاب‌ها، آرامشی عجیب حاکم بود. ما درباره‌ی کتاب‌ها گفت‌و‌گو می‌کردیم و از ایران می‌گفتیم. آن کتابخانه ها، در دلِ آن بحرانِ بزرگ، نقشِ سنگر را ایفا می‌کردند؛ پناهگاه‌هایی که با دانش و کلمه، دل‌های آمیخته به ترس را تسکین می‌دادند و امید را در دل‌ها زنده نگه می‌داشتند.

انتهای پیام/