شعلههایِ «قَرابه» در مهدِ گل و گلاب؛ احیای هنر شیشهگری میمند پس از ۱۵ سال خاموشی
به گزارش خبرگزاری برنا از فارس، هنرمند پیشکسوت و مدیر شرکت «چکه چکه»، در حاشیه بازدید مدیرکل میراثفرهنگی فارس، از احیایِ شکوهِ ظروفِ شیشهای سنتی موسوم به «قرابه» سخن گفت.
محمدکریم صالحی، اظهار داشت: صنعت شیشهگری در میمند ریشهای عمیق دارد. در گذشته، هیچ شیشهای غریبه با عطرِ گلابِ این دیار نبود، اما هجوم ظروف پلاستیکی، این هنر ظریف را به کما برد. ما از سال ۱۳۹۴ کمر همت بستیم تا دوباره آتشِ کوره را روشن کنیم و امروز شاهدیم که این هنر، چشمانِ گردشگران را به خود خیره کرده است.
«لیمون»؛ رازی کهن در کالبد شیشههای میمند
صالحی با اشاره به تخصص منحصربهفردِ استادکاران میمندی در استفاده از مواد طبیعی گفت: «ما از مادهای به نام لیمون که هدیهی رودخانههاست استفاده میکنیم؛ مادهای که پس از فرآوری، همچون عایقی جادویی عمل کرده و دمایِ گلاب و عرقیات را حفظ میکند. این تنها یک ظرف نیست، بلکه دانشی تجربی است که از نیاکان ما به ارث رسیده است.
تیغِ دو لبهی خامفروشی بر پیکرِ «مهدِ گل فارس»
این فعالِ حوزه گردشگری و صنایعدستی با انتقاد شدید از پدیده خامفروشی گل محمدی تصریح کرد: بسیار تلخ است که دسترنج کشاورزان میمندی به شهرهای دیگر صادر شود و گلابِ نابِ ما با برچسبِ کاشان و کرمان به دست مصرفکننده برسد. میمند خاستگاه اصیل است و نباید در سایهی نامهای دیگر بماند.
استمداد از مسئولان: نقدینگی، سدِ راهِ شکوفایی
مدیر شرکت چکه چکه، کمبود نقدینگی و دشواریِ دسترسی به تسهیلات کمبهره را بزرگترین چالشِ پیش رویِ تولیدکنندگان دانست و خاطرنشان کرد: ظرفیتِ میمند برای تبدیل شدن به قطب اول گردشگری کشاورزی و صنایعدستی کشور بینظیر است، اما تا زمانی که مشکل سرمایه در گردش برای خرید گل و توسعه دیگهای پخت حل نشود، این پتانسیل به فعلیتِ کامل نخواهد رسید.
وی در پایان تأکید کرد: احیای شیشهگری، احیای بخشی از روحِ میمند بود؛ اکنون نوبت مسئولان است تا با تقویت زیرساختها و حمایت واقعی از تولیدکنندگان، اجازه ندهند این شعلهی دوبارهروشنشده، دوباره به سردی بگراید.
