بوکس بانوان چند سال با المپیک فاصله دارد؟/ جمشیدیکیا: رویاهای بزرگی در سر داریم
به گزارش برنا، اگرچه بوکس بانوان در ایران با تاخیر و در فضایی همراه با محدودیتهای فراوان شروع به کار کرد اما امروز نشانههای روشنی از رشد و پویایی در آن دیده میشود. پیشرفت این رشته در بخش بانوان برای مربیان، مسئولان و دلسوزان بوکس حالا به مسألهای شخصی و جدی تبدیل شده است. در شرایطی که استعدادهای کافی برای تداوم مسیر پیشرفت وجود دارد، امیدواریهایی شکل گرفته تا بوکس بانوان ایران بتواند راهی را ادامه دهد که پایانش، حضور پرقدرت و افتخارآمیز در رقابتهای بینالمللی باشد.
مریم جمشیدیکیا، سرمربی تیم ملی بوکس نوجوانان بانوان در گفتوگو یا خبرنگار ورزشی خبرگزاری برنا میگوید انگیزه پیشرفت را در چهره تکتک اهالی بوکس بانوان و شاگردانش میبیند، او تاکید میکند که بوکسورها در هر اردو نسبت به اردوی قبلی تفاوت محسوسی پیدا میکنند و این نشان میدهد استعدادهای حاضر، از پتانسیل بالایی برای شکوفایی برخوردار هستند و میتوانند سوژه خوبی هم برای سرمایهگذاری در ورزش بانوان باشند. صحبتهای او را در خصوص مسابقات قهرمانی آسیا و انگیزه دختران بوکسور برای المپیکی شدن بخوانید:
وی در خصوص پشت سر گذاشتن مسابقات قهرمانی آسیا گفت: مسابقاتی که در تاشکند برگزار شد، با حضور ۱۷۰ بوکسور نوجوان از ۲۱ کشور برگزار شد. از تیم ما، دو نفر، یعنی نازنین فاطمه داودی و فاطمه رستگار در این رقابتها حضور داشتند. سطح مسابقات بسیار بالا بود و تمام کشورهایی که به عنوان مدعی قهرمانی آسیا شناخته میشوند، در آن حضور داشتند. ازبکستان، به عنوان میزبان، یکی از تیمهای قدرتمند بود که در مجموع اول شد. در مقایسه با دوره گذشته که بچهها تجربه حضور در چنین مسابقاتی را داشتند، عملکردشان در این دوره بسیار بهتر بود. بوکسور سبک وزن ما نیز توانست حریف خود را شکست دهد اما متاسفانه به دلیل کمتجربه بودن، با وجود تلاش فراوان، بازی را واگذار کرد.
جمشیدیکیا در پاسخ به اینکه چه برنامههایی برای آینده بوکس بانوان در نظر گرفته شده است، گفت: من واقعا به بچهها امیدوارم. امیدوارم که با برگزاری منظم اردوها و همچنین برگزاری مسابقات داخلی، شرایط برای پیشرفت آنها فراهم شود. فدراسیون همیشه زحمات زیادی برای راهاندازی اردوها و برگزاری مسابقات برای دختران متحمل شده است. امیدواریم این روند ادامه داشته باشد تا بوکسورهای ما با تجربه بیشتری در مسابقات شرکت کنند.
وی ادامه داد: این مسابقات در تاشکند، دومین دوره مسابقات بینالمللی بود که برگزار شد. تلاشهای رئیس فدراسیون برای راهاندازی بوکس بانوان و برنامهریزی برای بچهها قابل تقدیر است. با توجه به امید و انگیزهای که در دختران بوکسور میبینم، اگر اردوهای منظم و مسابقات داخلی به طور مداوم برگزار شود و همچنین برنامههای بینالمللی در نظر گرفته شود، میتوانیم شاهد پیشرفت قابل توجهی باشیم. در حال حاضر، مشاوران فنی بسیار خوبی در کنار تیم هستند که کمک زیادی به دختران کردهاند و پیشرفت آنها چشمگیر بوده است. به نظر من، در دو تا سه سال آینده، میتوانیم شاهد حضور تعداد بیشتری از بوکسورهای بانوی ایرانی در اوزان مختلف در مسابقات بینالمللی باشیم و شانس موفقیت را افزایش دهیم.
«آیا مشکل کمبود استعداد در بوکس بانوان وجود دارد؟» سرمربی تیم ملی نوجوانان در پاسخ به این سوال گفت: مشکل ما کمبود استعداد نیست. پتانسیل دختران ما بسیار بالاست و انگیزه زیادی برای پیشرفت دارند. تنها نیاز به تمرین مستمر و حمایت وجود دارد. من شخصا معتقدم که در ۲ تا ۳ سال آینده، نتایج بسیار خوبی از بوکس بانوان مشاهده خواهیم کرد.
جمشیدیکیا در پاسخ به اینکه چه چشمانداری برای بوکس بانوان در سالهای آینده متصور است، گفت: هدف اصلی ما حضور در المپیک است و میدانم که در سالهای آینده به آن میرسیم. من به شخصه بسیار علاقمندم که این دختران را به قلههای افتخار جهان برسانیم. در اردوها شاهد تلاش فوقالعاده و انگیزه بالای بچهها هستیم. هر اردو که به پایان میرسد و اردوی بعدی آغاز میشود، پیشرفت آنها کاملا مشهود و قابل درک است.
وی در مورد کسب یک سهمیه برای المپیک جوانان نیز گفت: در حال حاضر، برای المپیک جوانان نیز برنامهریزی کردهایم و یک سهمیه برای جوانان در نظر گرفته شده است. مارین گلزاده در وزن ۵۷ کیلوگرم انتخاب شده است. اگر اردوها به طور منظم برگزار شوند و روند فعلی حفظ شود، انتظار داریم که عملکرد خوبی را شاهد باشیم.
انتهای پیام/
