سد کهیر؛ تمثیلِ تدبیر در جغرافیای تشنگی و معماریِ آینده در مکران

سید مجید حسینی، کارشناس حوزه آب طی یادداشتی نوشت: آنجا که اقلیمِ سختِ جنوب‌شرق، سالیانِ دراز، روایتِ مزمنِ عطش را بر سیمای سرزمین نگاشته و باد‌های مکران، مرثیه‌ی کم‌آبی را در امتداد دشت‌های بلوچستان به نجوا نشسته‌اند، امروز نشانی سترگ از اراده‌ی ملی و خردِ مهندسی بر قامتِ این اقلیم ایستاده است؛ «سد کهیر»، تجلیِ انضمامِ دانش، تدبیر و آینده‌نگری در هندسه‌ی توسعه‌ی سرزمینی.

سد کهیر را نمی‌توان صرفاً سازه‌ای هیدرولیکی یا مخزنی برای مهار روان‌آب‌ها تلقی کرد؛ این زیرساختِ راهبردی، ترجمانِ عینیِ حکمرانیِ هوشمند آب در پهنه‌ی مکران و نقطه‌ی اتکایی برای بازآراییِ زیست‌پذیری منطقه است؛ سدی که امروز با آمادگی برای تأمین پایدار آب شرب شهر‌های چابهار و کنارک و نیز پشتیبانی از رونق‌بخشی به کشاورزی منطقه، افقی نوین از امنیت آبی، تاب‌آوری اجتماعی و شکوفایی اقتصادی را ترسیم می‌کند.

این دستاوردِ ماندگار که با همتِ متخصصان و مهندسان شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران به ثمر نشسته، فراتر از یک پروژه‌ی عمرانی، نمادِ تلاقیِ مهندسیِ متعهد، مدیریتِ توسعه‌گرا و فهمِ ژرف از اقتضائاتِ ژئو‌اکونومیکِ سواحل مکران است؛ روایتی از آن‌که چگونه می‌توان در اقلیمِ محدودیت، بنیانِ ماندگاری، آبادانی و امید را بر شالوده‌ای از علم و اراده استوار ساخت.

انتهای پیام/