نبرد مالکیت و کارایی؛ آزمون بزرگ ایران مقابل بلژیکِ پرستاره

 به گزارش برنا،  تیم کشورمان امشب برابر بلژیک به میدان می‌رود. روی کاغذ، بلژیک بزرگ‌تر و پرستاره‌تر و با بازیکنان باتجربه تر، اما داده‌های مسابقه نخست نشان می‌دهد فاصله واقعی دو تیم کمتر از آن چیزی است که روی کاغذ است.

اکنون در دومین مسابقه مرحله گروهی، دو سبک متفاوت فوتبال مقابل یکدیگر قرار می‌گیرند؛ تیمی که بر مالکیت، گردش توپ و کنترل فضا تکیه دارد در برابر تیمی که با انتقال‌های سریع، دوئل‌های فیزیکی و حملات مستقیم به دنبال ضربه زدن است. جدالی که می‌تواند یکی از جذاب‌ترین و تاکتیکی‌ترین مسابقات این مرحله باشد.

امید گل ایران مقابل نیوزیلند ۱.۵۰ بود. ۱۷ شوت، ۲۵ لمس توپ در محوطه جریمه حریف و برتری محسوس در نبرد‌های هوایی و زمینی که ضعف در دفاع از محوطه جریمه و مدیریت انتقال‌های دفاعی باعث شد برتری آماری به پیروزی تبدیل نشود.

بلژیک برابر مصر ۵۴ درصد مالکیت توپ، ۳۹۱ پاس صحیح و ۱۵۱ پاس موفق در یک‌سوم هجومی زمین ثبت کرد. این اعداد نشان می‌دهد بلژیک کنترل جریان بازی را در اختیار داشت، اما تنها سه شوت در چارچوب ضعف این تیم در تبدیل برتری مالکیتی به موقعیت‌های باکیفیت را آشکار کرد.

ایران برابر نیوزیلند بیشتر به دنبال فوتبال عمودی و انتقال سریع از دفاع به حمله بود. ساختار تیم هنگام مالکیت توپ به شکل ۳-۲-۵ و در زمان دفاع به ۴-۴-۲ فشرده تغییر می‌کرد.

ویژگی‌های تاکتیکی ما انتقال سریع پس از توپ‌گیری

استفاده گسترده از ارسال‌های کناری، برتری در دوئل‌های فیزیکی و حملات مستقیم به محوطه جریمه و مشکل اصلی ایران در لحظات از دست دادن توپ دیده شد؛ جایی که فاصله خطوط افزایش پیدا می‌کرد و فضای لازم برای ضدحملات حریف ایجاد می‌شد.

اما بلژیک مقابل مصر با ساختاری مبتنی بر مالکیت و گردش مداوم توپ بازی کرد. هدف اصلی این تیم شکستن خط دفاعی مصر از طریق جابه‌جایی سریع توپ و استفاده از نیم‌فضا‌ها بود. ویژگی‌های تاکتیکی آنها مالکیت مبتنی بر پاس‌های کوتاه، مشارکت مداوم فول‌بک‌ها در حمله، ایجاد برتری عددی در نیم‌فضا‌ها و پرس شدید پس از از دست دادن توپ بود.

با این حال سرعت گردش توپ در یک‌سوم نهایی زمین پایین‌تر از حد انتظار بود و همین موضوع به مصر اجازه داد ساختار دفاعی خود را حفظ کند.

به نظر می‌رسد در این بازی ایران با سیستم پایه ۴-۲-۳-۱ که در حمله ۳-۲-۵ و در دفاع ۴-۴-۲ می‌شود، با استراتژی اصلی ضدحملات سریع، ارسال توپ پشت مدافعان، ضربات ایستگاهی و برتری نبرد‌های هوایی به میدان برود؛ و بلژیک، با سیستم پایه ۴-۳-۳ که در مالکیت: ۲-۳-۵ می‌شود، با استراتژی اصلی حفظ مالکیت، استقرار در نیمه زمین حریف، استفاده از نیم‌فضا‌ها و نفوذ مدافعان کناری به میدان بیاید.

برتری در نبرد‌های فیزیکی، ضدحملات سریع، قدرت روی ضربات ایستگاهی و خلق موقعیت با تعداد پاس کمتر نقاط قوت ما و دفاع انتقالی، عدم تمرکز در دقایق حساس، کیفیت پایین دفاع از شوت‌های در چارچوب و فاصله خطوط هنگام از دست دادن توپ، نقاط ضعف ماست.

نقاط قوت بلژیک، اما کنترل ریتم مسابقه، مالکیت مؤثر، تعداد بالای پاس در زمین حریف و تنوع مسیر‌های حمله و نقاط ضعف آنها کارایی پایین در یک‌سوم نهایی، آسیب‌پذیری در انتقال منفی، ضعف مقابل ضدحملات سریع و مشکلات دفاع از توپ‌های دوم است.

تاریخ جام جهانی نشان داده مالکیت توپ الزاماً به معنای پیروزی نیست. در جام جهانی ۲۰۱۸، فرانسه در بسیاری از مسابقات مراحل حذفی مالکیت کمتری نسبت به رقبا داشت، اما با انتقال‌های سریع و کارایی فوق‌العاده قهرمان شد. همچنین مراکش در جام جهانی ۲۰۲۲ با میانگین مالکیت کمتر از بسیاری از رقبا توانست اسپانیا و پرتغال را حذف کرده و به نیمه‌نهایی برسد.

دیدار ایران و بلژیک تقابل دو فلسفه متفاوت فوتبال خواهد بود؛ تیمی که می‌خواهد با مالکیت و گردش توپ بازی را کنترل کند در برابر تیمی که به دنبال ضربه زدن در لحظات انتقالی است. داده‌های مسابقه نخست نشان می‌دهد فاصله واقعی دو تیم کمتر از آن چیزی است که نام‌ها و سابقه تاریخی نشان می‌دهد. کلید مسابقه در کنترل لحظات انتقالی خواهد بود؛ اگر بلژیک نتواند مالکیت خود را به موقعیت‌های باکیفیت تبدیل کند و ایران اشتباهات دفاعی بازی نخست را کاهش دهد، شگفتی دور از انتظار نخواهد بود. در مسابقه‌ای که احتمالاً مالکیت توپ به سود بلژیک خواهد بود، نتیجه را تیمی تعیین می‌کند که در دو محوطه جریمه مؤثرتر، بی‌رحم‌تر و دقیق‌تر عمل کند.

در این نبرد بزرگ، شاید بار دیگر فوتبال ثابت کند که در جام جهانی، «کارایی» از «مالکیت» مهم‌تر است.

تحلیل فنی: مهدی توتونچی مربی فوتبال

انتهای پیام/