روایتی از نخستین روز بدرقه «رهبر شهید انقلاب» در مصلی

وداعی فراتر از یک مراسم

|
۱۴۰۵/۰۴/۱۴
|
۰۸:۰۰:۰۱
| کد خبر: ۲۳۶۲۰۲۷
وداع
برنا - گروه اجتماعی؛ در نخستین روز وداع با رهبر شهید انقلاب، خیابان‌ها رنگ و بوی دیگری به خود گرفته بودند، از کودکانی در کالسکه تا سالمندان سالخورده، همه آمده بودند تا با رهبر خود خداحافظی کنند.

به گزارش خبرگزاری برنا، از ساعات ابتدایی روز، خیابان‌های منتهی به مصلی مملو از جمعیتی بود که آرام و پیوسته به سمت محل وداع حرکت می‌کردند، حال و هوای شهر متفاوت بود انگار نه فقط مردم بلکه خود شهر نیز عزادار شده بود. سیل جمعیت از اقشار و سنین مختلف تصویری از یک حضور فراگیر را رقم زده بود.

آنچه بیش از هر چیز به چشم می‌آمد حضور داوطلبانه مردم بود. هیچ نشانی از اجبار دیده نمی‌شد تنها عاملی که این جمعیت را گرد هم آورده بود عشق به رهبرشان بود. گرمای هوا و سختی مسیر مانعی برای این حضور گسترده ایجاد نکرده بود.

 

خدمت در دل ازدحام

در مسیر‌های منتهی به مصلی، موکب‌ها یکی پس از دیگری برپا شده بودند و با بهترین امکانات به مردم خدمت‌رسانی می‌کردند. نیرو‌های اورژانس و هلال احمر نیز به‌صورت مستمر در حال ارائه خدمات بودند یکی از نیرو‌های امدادی با اشاره به چند روز استقرار در محل، از شور و اشتیاق مردم سخن گفت و تاکید کرد که این حضور، کاملا خودجوش و مردمی است.

در میان جمعیت، نوجوانی به چشم می‌خورد که با شور خاصی از علاقه‌اش به رهبر سخن می‌گفت و شعارش ایستادگی تا پایان بود. گفت‌و‌گو با او تصویری از آینده‌ای پرامید را ترسیم می‌کرد ،نسلی که خود را ادامه‌دهنده راه می‌داند.

در میان ازدحام نگاه‌ها به پرچم بزرگی جلب می‌شد که در دستان پسری جوان در اهتزاز بود. او بی‌وقفه پرچم را می‌چرخاند بی‌آنکه نشانی از خستگی داشته باشد. گویی این حرکت، نمادی از پایداری و روحیه جمعی حاضرین بود.

 

اشک‌های یک نسل

زوجی سالمند با در دست داشتن تصاویر شهدا، در حالی که اشک در چشمانشان حلقه زده بود، از رهبر شهید انقلاب به‌عنوان «پدری دلسوز» یاد می‌کردند. آنها باور نداشتند که برای آخرین خداحافظی آمده‌اند و از دغدغه‌های همیشگی او برای مردم سخن می‌گفتند.

صحنه‌های بسیاری از جنس محبت و ایثار در میان جمعیت دیده می‌شد، مادری که ویلچر فرزند معلولش را هل می‌داد و پدری که کودک خود را در آغوش گرفته بود. این تصاویر، جلوه‌ای عینی از پیوند عاطفی مردم با رهبرشان بود.

در میان جمعیت پسری با در دست داشتن علمی کوچک در کنار پدرش به سمت مصلی حرکت می‌کرد. او بی‌وقفه پیش می‌رفت بی‌آنکه گرما یا خستگی مانعی برایش باشد. شاید علمش ساده بود اما همین سادگی، نمادی از اخلاص و ارادت عمیق او به شمار می‌رفت.

نخستین روز وداع با رهبر شهید انقلاب، تنها یک مراسم نبود بلکه جلوه‌ای از همبستگی، عشق و تعلق یک ملت بود. حضوری که نشان داد پیوند میان مردم و رهبرشان فراتر از زمان و مکان همچنان پابرجاست.

 

انتهای پیام/

نویسنده :
پرستو شیرمحمدی
نظر شما
captcha
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه