با کار در منزل هم سرمان کلاه می رود!

با یک حساب سرانگشتی ماهیانه بالای یک میلیون تومان درآمد داریم. روزی 15 تا 20 عدد شمع درست کن. هفته ای 300 هزار تومان بگیر.
 
برخلاف تصورم خیلی هم خلوت نبود. علاوه بر من 4 خانم دیگر به همراه دو بچه هم آن جا بودند. همسر یکی از خانم ها بیرون از در ایستاده بود و اجازه ورود نداشت. بر روی در نوشته شده بود: ورود آقایان ممنوع.
 
دختری حدودا 25 ساله پشت میز نشست و مثل اینکه همه ما را با هم دعوت کرده تا از شرایط کار بگوید گفت:"خب! دو جلسه آموزش قبل از شروع کار داریم. سه روز اول را باید خودتان کارهایتان را بیاورید. اما بعد از آن، پیک وسایل مورد نیاز را برای شما می آورد، کارها را می گیرد و سر هفته هم تسویه حساب می کند."
 
همین طور که بچه یکی از خانم ها نق می زد و صدایش سکوت سنگین اتاق را بر هم می زد پرسیدم:« سر دو جلسه می توانم یاد بگیرم؟ من آشنایی چندانی با کار شمع سازی ندارم!»
 
مادر، بچه را در گهواره خوابانده بود و تکانش می داد تا سرو صدا نکند. دختر 25 ساله که کمی خوشحال به نظر می رسید و سعی می کرد با اعتماد به نفس، به مراجعان اطمینان خاطر بدهد رو به من با خونسردی پاسخ داد:"یاد می گیری! با شروع کار هم دستت راه می افتد."
 
به شمع ها و جعبه های ترتیبی که در اتاق 9 متری برای نمونه کار گذاشته بودند نگاه کردم. راست می گفت، چندان آتش دهان سوزی نبودند.

به قول خودش جعبه ها الگو داشتند و برای شمع ها از قالب استفاده می شد. البته تند و تند در یک مدل خاص درست کردن و تحویل دادن، خسته کننده به نظر می رسد. اما اول و آخر هدف این کار که پول است؛ آدمی را وسوسه می کند!

دختر شال قرمز با یکی از خانم های مراجعه کننده قرار کلاس ها را می گذاشت و نمی دانم چرا آخر حرف هایش را می کشید و مدام دستش به شال و موهایش بود تا مرتبشان کند.

این خانم قصد داشت در جعبه سازی همکاری کند. بر صندلی نشسته بود و تقویمش را نگاه می کرد. هر تاریخی معین می شد نمی توانست بیاید می گفت کار دارم؛ اما نگفت چه کاری. آخر سر هم قرار شد خواهرش بیاید و بعد به او یاد بدهد! اگر اشکالی داشت جلسه دوم از معلم بپرسد.

مادر بچه نق نقو تصمیمش را گرفت و رفت تا قرارداد را امضا کند که با درخواست 20 هزار تومانی مواجه شد. اول پول را بده و بعد امضاء کن و حتما انگشت بزن.
 
"20 هزار تومان است دیگر، اگر هم کارشان درست نباشد زیاد ضرر نکرده ایم. شاید با این کار پولی دستمان را گرفت." این را همان مرد پشت در مانده در مقابل سوالم که چطور اعتماد کردید گفت.
 
خانمش را آورده بود تا باری از دوش زندگی اش برداشته شود. خانم هم با تردید پول را داده بود. انگار به ریسک اش می ارزید.
 
برای ثبت نام باید بیشتر فکر می کردم. با همین بهانه از ساختمان تجاری بیرون زدم.  معلوم نیست سر حرفشان بمانند و بعد از کلی خوردن دود شمع، حقوق مان را بدهند و به اصطلاح دبه درنیاورند. هر چند که لوازم کار با خودشان بود.
 
به ظاهر کار کم دردسر و پر سودی است، اما یک جای کار می لنگد. برای بردن علامت سوال بزرگ روی سرم سراغ یک عمده فروشی شمع و وسایل جشن عروسی و تولد را گرفتم.

شمع هایشان کارخانه ای بود و با دستگاه درست می شد. شمع های ساده استوانی شکل که قیمت هایش 3500 و 2000 تومان بود. فروشنده می گفت این ها را می برند و خودشان تزیینش می کنند.

اگر می خواستم برای این مغازه شمع درست کنم و برای فروش ببرم؛ سود زیادی نصیبم نمی شد. برای خودشان 3200 تومان تمام می شد و 3500 تومان می فروختند. شمع هایشان تنوعی نداشت. چون به گفته همکار فروشنده، به دلیل گران شدن پارافین، شمع سازان شمع نمی آورند.
 
حرف های این فروشندگان قانع کننده نبود. موقعی علامت سوال بالای سرم به علامت تعجب تبدیل شد که با ارقام نجومی شمع های داخل ویترین مغازه دیگری در داخل یک پاساژ روبرو شدم.

22 ، 18 و 30 هزار تومان! مرد صاحب مغازه با لبخندی بر لب، کیفیت شمع هایش را عالی توصیف کرد. بدون دود و اشک. شمع هایی که فکر می کنی کسی برایشان پول خرج نمی کند. در حالی که حتی انبار فروشنده از شمع پر است و فعلا کار برای فروش قبول نمی کند.

مطمئن به فروش است که این قدر مغازه اش را تا خرخره پر از شمع و جعبه های تزیینی کرده و انبارش هم پر است. به حدی که بیرون مغازه تا شعاع یک متری جنس گذاشته و برای ورود به مغازه آدم هایی با سایز 2xlorg باید از پهلو رد بشوند!
 
شمع های این یکی دست ساز و تنوعش بیشتر است. به قول فروشنده اش از آن شمع هایی که تا یک سال می سوزد و دم بر نمی آورد.
 
یاد حرف همسر خانمی افتادم که برای درست کردن شمع به شرکت های شمع سازی مراجعه کرده بود. وقتی از او پرسیدم که چطور می شود هفتگی 300 هزار تومان حقوق باشد جواب داد:" این ها صادر می کنند. اگر این مقدار دست ما را می گیرد خودشان بالای یک میلیون در می آورند."

مرد فروشنده شمع هایی با ارقام نجومی، کیفیت خوب شمع هایش را به خاطر صادراتی بودن دانست.

اگر فرض کنیم فرد هر 7 روز هفته را کار و روزی 20 عدد شمع درست کند با حقوق 300 هزار تومان سرش کلاه رفته است.

چرا که:
 
5000 = (وسایل شمع سازی که ما این جا دست بالا گرفته ایم) 3000 + (تعداد شمع های هر هفته بافرض 20 عدد روزانه) 140÷ 300000

یعنی برای هر شمعی که ما درست می کنیم مبلغی حدود 5 هزار تومان دریافت می کنیم و این رقم در مقابل شمع 20 هزار تومانی یعنی حدود 4 برابر سود! آن هم نه برای سازنده که برای دلال ها!
 
یکی از این شرکت ها ادعای داشتن مجوز داشت اما شماره اش را برای استعلام در اختیارمان نگذاشت و شرط گفتن شماره مجوز، حضور پیدا کردن در شرکت بود!
 
با یک حساب سرانگشتی دیگر! دلال ها بدجوری حالشان خوب است و پولی که از جیب خریداران به طمع خرید شمع شب عید بیرون می آید، دیگر از حساب خارج است!




***