او میپو با جایزه کوروساوا به مسیر فیلمسازی بازگشت
به گزارش خبرنگار برنا؛ او میپو، کارگردان کره‌ای‌ژاپنی و برنده جایزه آکیرا کوروساوا ۲۰۲۶، پس از چند سال فاصله گرفتن از سینما برای بزرگ کردن دو فرزندش، بار دیگر به فیلمسازی بازگشته و می‌گوید در تلاش است زمان ازدست‌رفته را جبران کند.
این کارگردان جایزه آکیرا کوروساوا را در سی‌ونهمین جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو دریافت کرد. او درباره انتخابش برای این جایزه گفت: «وقتی شنیدم قرار است این جایزه به من اهدا شود، باورم نمی‌شد و حتی فکر کردم شاید اشتباهی رخ داده باشد. از این‌که از میان کارگردانان ژاپن انتخاب شده‌ام، بسیار خوشحال بودم.»
او میپو فعالیت حرفه‌ای خود را در سال ۱۹۹۹ آغاز کرد و در سال ۲۰۰۲ برای فیلم کوتاه «چشم» در جشنواره فیلم کوتاه توکیو مورد تقدیر قرار گرفت. نخستین فیلمنامه بلند او با عنوان «خوشبختی ساکای» در سال ۲۰۰۵ جایزه فیلمسازان بین‌المللی ساندنس/NHK را دریافت کرد.
از دیگر آثار این فیلمساز می‌توان به «عروس من، مامانم از راه می‌رسد!» (۲۰۱۰)، «نور تنها در آنجا می‌درخشد» (۲۰۱۴) و «خوب بودن» (۲۰۱۵) اشاره کرد. فیلم «نور تنها در آنجا می‌درخشد» به‌عنوان نماینده ژاپن برای رقابت در بخش بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان اسکار انتخاب شد.
او پس از ساخت فیلم «خوب بودن» برای بزرگ کردن دو پسرش از ساخت فیلم‌های بلند فاصله گرفت اما در سال ۲۰۲۴ با درام «زندگی در دو جهان» به سینما بازگشت و در سال ۲۰۲۵ نیز فیلم کودکانه و زیست‌محیطی «چه جرئتی داری؟» را ساخت.
او درباره تغییرات سینمای ژاپن در سال‌های اخیر معتقد است حضور زنان در گروه‌های تولید و جایگاه کارگردانان زن افزایش یافته و ساختار سنتی و سلسله‌مراتبی این صنعت تا حدی تغییر کرده است.
این کارگردان با اشاره به تولید سالانه نزدیک به ۷۰۰ فیلم در ژاپن، معتقد است سینمای این کشور هنوز نتوانسته جایگاه مناسبی در بازارهای بین‌المللی پیدا کند. او همچنین از علاقه‌اش به فیلمسازی در خارج از ژاپن خبر داد و گفت: «دوست دارم روزی در هالیوود فیلم بسازم.»
او میپو که در کنار فیلمسازی در زمینه کارگردانی تیزرهای تبلیغاتی نیز فعالیت داشته، درباره هوش مصنوعی و احتمال جایگزینی آن با فیلمسازان انسانی گفت چنین اتفاقی را محتمل نمی‌داند. به اعتقاد او، حفظ نگاه و هویت مستقل اهمیت زیادی دارد و انسان باید همواره از خود بپرسد واقعا چه می‌خواهد.
او در پایان با اشاره به وقفه حرفه‌ای خود می‌گوید: «من ۴۹ سال دارم و هنوز نیم‌قرن دیگر پیش رویم است. راه طولانی‌ای در پیش دارم. حالا در تلاش هستم زمان ازدست‌رفته را جبران کنم و دریافت جایزه کوروساوا به من احساس بازگشت به مسیر حرفه‌ای‌ام را داده است.»
انتهای پیام/
