تعطیلی کتابخانه تخصصی رسانه و توقف آموزش تخصصی روزنه نگاری ؛ فرهنگسرای رسانه اصفهان در مسیر فراموشی مأموریت‌های اصلی
به گزارش برنا از اصفهان، تعطیلی کتابخانه تخصصی رسانه، کمرنگ شدن آموزش‌های حرفه‌ای ، توقف نشست‌های تخصصی با روزنامه‌نگاران و کاهش ارتباط با خانه مطبوعات و تشکل‌های رسانه‌ای، عدم حضور اساتید رسانه ای حرفه ای کشور ،از جمله نشانه‌هایی است که وضعیت امروز این مجموعه را با انتقاد مواجه می‌کند.
آموزش تخصصی؛ مأموریتی فراموش‌شده
فرهنگسرای رسانه در سال‌های گذشته با دعوت از استادان برجسته و چهره‌های شناخته‌شده رسانه‌ای کشور، دوره‌های تخصصی روزنامه‌نگاری برگزار می‌کرد. حتی با همکاری دفتر مطالعات و برنامه‌ریزی رسانه‌های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، امکان صدور گواهینامه‌های معتبر آموزشی برای شرکت‌کنندگان فراهم بود.
امروز اما خبری از آن سطح از آموزش‌های تخصصی نیست. نه ارتباط مؤثری با بدنه حرفه‌ای مطبوعات دیده می‌شود و نه این مجموعه نقش پررنگی در برگزاری جشنواره‌ها، مسابقات و رویدادهای تخصصی رسانه‌ای دارد.
از پاتوق روزنامه‌نگاران تا جمع محدود مخاطبان تکراری
حمایت از نوجوانان علاقه‌مند به رسانه اقدامی ارزشمند است، اما نمی‌توان آن را جایگزین مأموریت‌های اصلی یک مرکز تخصصی کرد. حضور گروه محدودی از نوجوانان در برنامه‌های مختلف به صورت تکراری و همه جا تقریبا همان گروه ، زمانی ارزشمند است که به تربیت نسل جدید خبرنگاران و ایجاد مسیر حرفه‌ای برای آن‌ها منجر شود.
پرسش اینجاست که سهم روزنامه‌نگاران، خبرنگاران باسابقه، مدیران رسانه و تشکل‌های تخصصی از برنامه‌های فرهنگسرای رسانه کجاست؟ چرا این مجموعه نتوانسته به پاتوق فکری و حرفه‌ای اهالی رسانه اصفهان تبدیل شود؟
از سوی دیگر، اداره چنین مرکزی به مدیران و کارشناسانی نیاز دارد که تجربه، تخصص و شناخت واقعی از فضای رسانه داشته باشند. مدیریت یک مجموعه تخصصی با صرفاً برگزاری برنامه‌های عمومی و تقویمی امکان‌پذیر نیست. فرهنگسرای رسانه به مدیری کاربلد، صاحب ارتباطات حرفه‌ای و آشنا با مسائل روزنامه‌نگاری نیاز دارد.
«فوروارد نکن»؛ پیام دیروز برای مخاطب امروز!
شاید یکی از مهم‌ترین پرسش‌ها درباره عملکرد فعلی فرهنگسرای رسانه، اصرار بر تداوم پویش «فوروارد نکن» باشد؛ پویشی که با هدف ارتقای سواد رسانه‌ای و جلوگیری از انتشار اخبار نادرست شکل گرفت، اما آیا پس از سال‌ها تکرار، همچنان توانسته اثرگذاری اولیه خود را حفظ کند؟
واقعیت این است که مخاطب امروز از پیام‌های کلیشه‌ای و توصیه‌های تکراری عبور کرده است. شهروندان با مسائل پیچیده‌تری در فضای مجازی مواجه‌اند؛ از محتوای جعلی تولیدشده با هوش مصنوعی و جعل تصویر و صدا گرفته تا کلاهبرداری‌های اینترنتی، دست‌کاری افکار عمومی و اخبار ساختگی.
در چنین شرایطی، تکرار یک پیام ثابت در تبلیغات شهری، بدون سنجش میزان اثرگذاری و بازنگری در محتوای آن، چه دستاوردی دارد؟ آیا مشخص است هزینه‌های صرف‌شده برای این پویش چه تغییری در رفتار رسانه‌ای شهروندان ایجاد کرده است؟
سواد رسانه‌ای یک موضوع ایستا نیست که بتوان با یک شعار ثابت برای سال‌ها آن را دنبال کرد. تبلیغات شهری نیز باید متناسب با تحولات روز، نیاز مخاطبان و تهدیدهای جدید فضای ارتباطی به‌روزرسانی شود. فرهنگسرای رسانه باید به جای تکرار پیام‌های قدیمی، به سراغ آموزش‌های کاربردی و مسئله‌محور برود.
فرهنگسرای رسانه؛ بازگشت به هویت تخصصی
پرسش اصلی این است که چرا مجموعه‌ای که در دوره‌هایی با دعوت از استادان ملی، برگزاری دوره‌های تخصصی، تعامل با نهادهای آموزشی وزارت ارشاد و اجرای برنامه‌های خلاقانه توانسته بود جایگاهی در فضای رسانه‌ای اصفهان پیدا کند، امروز تا این اندازه از آن رویکرد فاصله گرفته است؟
فرهنگسرای رسانه قرار بود خانه اهالی رسانه و پایگاه آموزش و ارتقای سواد رسانه‌ای شهروندان باشد؛ نه مجموعه‌ای که کتابخانه تخصصی‌اش تعطیل شود، آموزش‌های حرفه‌ای‌اش به حاشیه برود و ارتباطش با بدنه رسانه‌ای شهر کمرنگ شود.
مدیریت شهری باید درباره وضعیت این مجموعه، میزان تحقق مأموریت‌های آن و هزینه‌کرد برنامه‌هایش پاسخگو باشد. حفظ نام یک مرکز تخصصی کافی نیست؛ آنچه اهمیت دارد، تخصص، خروجی و اثرگذاری آن در جامعه رسانه‌ای شهر است.
