فدراسیون بی‌خاصیت و منع نظارت بر جزیره فوتبال

کرانچار سرمربی تیم ملی امید نشد تا دلواپسان ورزشی بهانه ای جدید دست و پا کنند و پس از تلاش ناکام برای قرارداد ترکمنچای یک مربی خارجی، اینبار آستین همت بالا بزنند و مرثیه خوان امید فوتبال کشور شوند. ماجرا از برنامه ۹۰ شروع شد،عادل فردوسی پور یکی از مسوولان وزارت ورزش و جوانان را پشت خط آورد و از مردمی گفت که نگران تیم ملی امید هستند و سپس تایید صلاحیت یک مربی خارجی در وزارت ورزش را مصداق زیر سوال بردن استقلال فدراسیون فوتبال دانست.

آن شب مجری برنامه نود نگفت مربی خارجی قبلی تیم ملی امید(نلو وینگادا) که با صلاحدید فدراسیون فوتبال و بدون اعمال نظر وزارت ورزش روی کار آمد چه گلی بر سر امیدها زد که کرانچار بزند؟ نگفت که اساسا وقتی قرار است فدراسیون از لحاظ بودجه وابسته است چرا نباید از نظر تصمیم گیری وابسته باشد؟ و این سوال ساده را هم نپرسید که در این مدت، این فدراسیون مستقل در تیم های نوجوانان،جوانان و امید(بازیهای آسیایی) چه کارنامه مشعشعی داشته که امروز باید مصون از نظارت باشد؟

هر نهادی که قوه نظارت بر خود را احساس نکند به سرعت فاسد می شود،نهادهای ورزشی هم از این قاعده مستثنی نیستند.در همین برنامه نود چندین بار مشکلات انتخابات هیات های فوتبال به تصویر کشیده شده که در حالت عادی باید باطل می شدند و اگر در جای دیگری رخ می داد پای نهادهای قضایی و انتظامی به ماجرا باز می شد ولی اینجا با یک لبخند و یک شوخی داستان خاتمه یافته است.

به اینها اضافه کنید تصمیمات مبهم،مشکل آفرین و فسادآور را که چندین و چندبار در رسانه ها منعکس شده و هرگز نتیجه ای از این شفاف سازی ها به سود فوتبال رخ نداده است.مشکلات و فجایعی که در فوتبال بانوان رخ داده، اتفاقات زشت و زننده ای که در فوتبال پایه رخ داده،فساد مالی که در فوتبال بزرگسالان وجود دارد،هزینه کردی که برای سفرهای پرشمار خارجی و البته بی نتیجه مدیران فدراسیون فوتبال انجام شده و چندین و چند اتفاق دیگر که بازگو کردنشان روان مردم را بهم می ریزد نتیجه همین تلاش برای ایجاد جزیره خودمختار فدراسیون فوتبال است.

چرا دلواپسان نمی پرسند دلیل خالی شدن استادیوم ها چیست؟ چرا سوال نمی کنند چه بلایی سر فوتبال آمده که از دربی پایتختش فقط ۶۵ هزار تماشاگر دیدن می کنند؟ چرا نمی پرسند به چه دلیلی بازی تیم ملی ایران و تیم ملی کره جنوبی در ورزشگاه خالی از تماشاگر برگزار می شود؟ چرا سوال نمی کنند چه بلایی سر این فوتبال آمده که پخش نشدن بازیهای لیگ برتر از تلویزیون هیچ اعتراضی را باعث نمی شود؟ چرا نمی پرسند بعد از بازیهای جام جهانی نه تنها ملی پوشانمان به اروپا نرفتند بلکه آنهایی هم که در اروپا بودند راهی کشورهای حاشیه خلیج فارس شدند؟

دلواپسان استقلال فدراسیون فوتبال کاش یکبار بپرسند نزدیک به ۸۰ میلیارد پولی که از خزانه دولت به فدراسیون فوتبال تزریق شده کجا رفته است؟پولی که فیفا باید به تیم ملی فوتبال بابت حضور در جام جهانی می داد کجاست؟ فوتبالی که هیچ توفیقی در یک سال گذشته نداشته این همه پول را کجا خرج کرده است؟ کدام سرمایه گذاری در فوتبال پایه با این همه درآمد صورت گرفته است؟ این میزان پول در کجا خرج شده که امروز سرمربی تیم ملی از نبود بلیت و هتل برای سفر ارزیابی رقبای ایران گلایه دارد؟

البته کسی منکر استقلال فدراسیون فوتبال نیست ولی استقلال نباید نافی نظارت باشد و دلیلی ندارد به بهانه فدراسیون مستقل رانتی ایجاد شود تا عده ای هرچه می خواهد دل تنگشان انجام دهند.دلواپسان امروز مدعی هستند" کاسه، کوزه ها سر تیم ملی امید می شکند" بدون آنکه بگویند کاسه و کوزه ای نمانده که سر تیم ملی امید بشکند.شاید اگر به همین چند ماه پیش برگردند و درخشش امیدها در آبروریزی اینچئون را مرور کنند بتوانند برای کاسه، کوزه های شکسته شده یک بند زن پیدا کنند.