نیکی کریمی: از نقش‌های تکراری فراری‌ام

به گزارش خبرگزاری برنا، محمود گبرلو در هفتمین ویژه برنامه هفت در صحبت های خود به تلاش و کوشش هنرمندان در جهت رشد و تعالی سینما اشاره داشت و گفت: سینماگران ایرانی باید درک شوند و مبادا با صحبت های خود آنها موردد سو استفاده قرار دهند.

اما در بخش دیگری از برنامه هفت در قسمت معرفی پرکارترین های جشنواره فیلم فجر، به آهنگسازان پرداخته شد و عنوان پرکارترین آهنگسازان سی وسومین جشنواره فیلم فجر را کارن همایون فر و حامد ثابت از آن خود کردند.

هفت در هفتمین ویژه برنامه خود به مناسبت سی و سومین جشنواره فیلم فجر نیز و در آغازین دقایق خود میزبان فیلم مزار شریف ساخته عبدالحسن برزیده بود.

امیر رضا معتمدی که مسئول جلوه های ویژه بصری در این فیلم بود در این گفت و گو در خصوص کار خود توضیح داد: فیلم مزار شریف اولین فیلم در تاریخ سینمای ایران محسوب می شود که دکور های خارجی را در داخل استودیو ساخته است و از زمانی که تصمیم به اجرای این کار گرفته شد حجم سنگینی از کار تعریف شد و این می تواند نقطه شروع تولیدات استودیویی جدی باشد. به واقع این یک تصمیم کلیدی بودی که شرایط کاری ما را نیز تغییر داد.

منوچهر شهسواری نیز در ادامه صحبت های معتمدی در بیان ضرورت انجام دکورهای خارجی در فضایی استودیویی گفت: ضرورت این کار از دل فیلمنامه بر می آید چراکه با فیلمنامه ای سر وکار داشتیم که بدنه اصلی آن را باید در افغانستان و کنسول گری مزار شریف فیلمبرداری می کردیم و ازابتدا می دانستیم این حجم فیلم برداری در افغانستان امکان پذیر نیست و درلحظه ای تصمیم گرفته شد.

در ادامه نیز علیرضا زرین دست به عنوان فیلمبردار اثر بیان کرد: اتفاقی که در مزار شریف از جهت جلوه های ویژه افتاد در یک مهارت فوق العاده ای است که این مهارت تحت تخصص معتمدی رخ داده است. اتفاق ویژه ای که می تواند برای سینمای ایران راه گشا باشد اما اگر شهرک داشتیم برای ساخت این نوع جلوه های بصری و ابزار ها نیز هزینه تولیدات در سینمای ایران کاهش می یافت.

عبدالحسن برزیده که کارگردانی این فیلم را نیز بر عهده داشته به عنوان آخرین نفر در استودیو هفت حاضر شد و در توضیح فیلم خود گفت: برای این فیلم خود حادثه به سراغ ما آمد. از سال های 77 درگیر موضوعی شدیم که خبرهای ضد و نقیضی در خصوص آن می شنیدیم. کشته یا زنده ماندن خبرنگاران موضوع عجیب و غریبی که در نهایت با بازگشت شاهسوند تنها دیپلمات ایرانی زوایا موضوع باز شد و اهمیت و جذابیت ای موضوع آن را تبدیل به فیلم سینمایی کرد.

حسین یاری نیز در ادامه صحبت های برزیده در بیان بازیگری و همکاری با این پروژه گفت: مزار شریف کار ویژه ای هم در مقابل و در پشت دوربین بود. این فیلم سومین تجربه همکاری من با برزیده بود که به همین سبب تعامل ما با یکدیگر با سهولت انجام می گرفت و من می دانستم که وی چه می خواهد.

اما آزادی مشروط عنوان فیلم دیگری بود که در هفتمین روز جشنواره در کاخ جشنواره به نمایش در آمد و در هفتمین ویژه برنامه هفت نیز حضور یافت.

حسین مهکام به عنوان کارگردان فیلم آزادی مشروط نیز در ابتدای صحبت های خود بیان کرد: برای ساخت این فیلم دو اتفاق باید رخ می دادکه یک احساس آمادگی خود من برای ساخت این اثر و دو پیدا کردن محملی برای فیلم بود که البته دو سال پیش احساس کردم که می توانم به ساخت فیلم نزدیک شوم و محمل فیلم که مقصود جباری همکاری کردند و اجازه دادند که این فیلم ساخته شود.

وی با بیان این که خود داستان این اثر برای من جذاب بود ادامه داد: طرح اولیه فیلم ازادی مشروط را چهارسال پیش نوشته بودم و مسئله ای که برای من مهم بود این بود که به جای اینکه به بچه های کانون اصلاح و تربیت بپردازم به فردی در این میان نزدیک شوم که از طبقه پایین جامعه هم نیست و برعکس کلیشه ای که در این خصوص برای بچه های کانون وجود دارد نشان دهم.

مقصود جباری نیز به عنوان تهیه کننده فیلم آزادی مشروط در ادامه بیان کرد: در آذر ماه 92 مراحل ساخت و پیش تولید کار را شروع کردیم که همه مراحل از پروانه ساخت و مراحل پیش تولید خیلی سریع اتفاق افتاد و بحث فنی فیلم هم از همان زمان پس از مراحل پیش تولید آغاز شد.

وی گفت: با پیشینه ای که مهکام در نویسندگی داشت که بسیاری از نوشته های وی به تصویر در آمده بود من هیچ وقت اعتقاد نداشتم که آزادی مشروط کار اول وی است بلکه به نوعی اول در تغییر موارد تکنیکال از نویسندگی به کارگردانی است که در هر صورت فضای مفرح ، امن و خوبی را در این تجربه کردیم.

مسعود سلامی نیز به عنوان مدیر فیلمبرداری این اثر در ادامه صحبت ها در خصوص کار خود توضیح داد: همکاری و آشنایی با مهکام به سال های پیش و فیلم هایی چون بیست و هیچ می رسد و برای این کار هم با هم صحبت های بسیاری داشته این فیلم به سبب داشتن محیط دارالتادیب فضای خاصی را داشت که باید نور پردازی اتفاق نیفتاد اما دوست نداشتم که به سمت فضایی سرد رود بلکه در این جهت بودم که بیشتر فضای چرک آلود خود را داشته باشد.

فیلم دیگری که در سومین گفت وگو هفت به آن پرداخته شد فیلم «پدر آن دیگری» ساخته یدالله صمدی بود.

یدالله صمدی در این گفت وگو ضمن گلایه از قرار نگرفتن این فیلم در ردیف فیلم داخل مسابقه در خصوص فیلم خود توضیح داد: فیلمنامه پدر آن دیگری نوشته پرینوش سمیعی است که پس از خواندن آن متوجه شدم پتانسیل بالایی برای سینمایی شدن دارد که البته این فیلمنامه در دوره طولانی و به دلایلی ساخته نشد تا اینکه پروژه شوق پرواز را عاشقانه کار کردم اما پس از آن بر این تصمیم خود مصمص شدم که آن را به تصویر بکشم و نشان دهم.

وی در توضیح نقش هنگامه قاضیانی یکی از بازیگران این فیلم گفت: بازی وی را دوست دارم و کار وی را از دوره ای که به عنوان داور در جشنواره فیلم فجر حضور داشتم و قاضیانی در آن برنده سیمرغ شد مد نظر داشتم.

هنگامه قاضیانی نیز از دیگر افراد حضور یافته در برنامه هفت بود که در ادامه صحبت های صمدی بیان کرد: از ساوالان تااتوبوس نام یدالله صمدی یاد آور فرهنگ، قصه و تخیل برای هر آن کسی است که به سینما فکر می کند و من نیز از ساوالان تا اتوبوس دستم را به پدر آن دیگری دادم.

وی ادامه داد: این فیلم کار سختی بود اما به سلامت رسیدن این کار در برج میلاد را شاهدش بودیم. در هر صورت فیلم ما خارج از مسابقه قرار گرفت که همیشه به تصمیم هیئت انتخاب احترام می گذاریم اما اکران امروز سه اتفاق مهم برای من داشت. یک اینکه سال همچنان محترم است و باری دیگری با اکران این فیلم و برخورد ها باورها و تخیل های من که زخمی شده بود ترمیم شد. دو برخورد های عجیب و متفاوت اصحاب رسانه بود و سه حضور بانوی مقتدر ادبیات گلاب آدینه در نشست خبری این فیلم بود که به سبب اینکه ورود من به این عرصه با تست ایشان از من اتفاق افتاد و بیان گلاب ادینه که متاسفم که این فیلم در خارج از بخش مسابقه قرار دارد و متاسف از اینکه من در بخش سیمرغ و مسابقه نیستم. با این اتفاق من یکی از خوشبخت ترین زنان سینما در 18 بهمن 93 هستم.

ثریا قاسمی نیز از دیگر بازیگران این فیلم بود که در ادامه صحبت های هنگامه قاضیانی بیان کرد: بازیگری این است که کاراکتر به گونه ای باشد که ببینده باور کند. اما گروهی که در این کار وجود داشت وهمکاری من با آنها باعث خوشبختی من بود و در کل گروه فوق العاده ای بود.

چهارمین اثر نیکی کریمی با نام شیفت شب چهارمین گفت گوی ویژه برنامه هفت در هفتمین روز از برگزاری جشنواره فیم فجر بود.

نیکی کریمی در این گفت وگو بیان کرد: من خیلی دوست دارم که در روند بازیگری خود نقش های متفاوت را تجربه کنم و از اینکه بخواهم فقط با یک شمایل و قیافه و یک نوع خاص گریم و یا یک نوع طبقه اجتماعی دیده شوم هیچ لذتی نمی برم. هیچ وقت نخواستم شیک و تر و تمیز در فیلم ها ظاهر شوم که البته در این مسیر فیلمنامه های خوبی نیز به من پیشنهاد داده شده است.

وی در توضیح نقش های فیلم خود گفت: ادم های این قصه از زن و مرد آدم های با غیرتی هستند و نمی خواستم که شخصیت منفعل داشته باشند. به واقع اکنون ما درگیر فضای ماهواره ها و شبکه هایی هستیم که خانواده های با تماشای آنها از ان وام می گیرند. من نیز دلم نمی خواهد اگر فیلمی می سازم این گونه باشد که روابط نا سالم را به تصویر می کشد.

امیر حسین آرمان نیز از بازیگران این فیلم در استودیو هفت حاضر شد و در توضیح همکاری خود گفت: فیلمنامه این اثر درست نوشته شده بود و از پایه محکمی نیز برخوردار بود و در دور خوانی ها و اتود هایی که زده شد ریزه کاری هایی هم به آن اضافه شد. شانس من کار با کارگردانی بوده است که خود جز بهترین بازیگران هستند.

اما افروز بوجاریا چهره پرداز و علیرضا برازنده مدیر فیلم برداری از دیگر عوامل این فیلم بودند که در هفتمین ویژه برنامه هفت حضور داشتند.

اما آخرین گفت وگوی هفتمین ویژه برنامه هفت به فیلم شرفناز ساخته حسن نجفی اختصاص داشت.

حسن نجفی دراین گفت وگو بیان کرد: ما باید شهرهای مرزی خود را دریابیم . آن رسیدگی که باید در این شهرها وجود ندارد و در صورتی که پدیده های اجتماعی پرداخت نشوند تبدیل به پدیده هایی سیاسی و امنیتی می شوند. اما مخاطان این نوع فیلم را مردم داخل ایران تشکیل می هند.

حمیرا ریاضی از بازیگران این فیلم بود که در خصوص همکاری با این اثر گفت: فیلم شرفناز تجربه خاص و ویژه ای بود که البته مشکل نیز بود و جرات بزرگی را هم همگی ما به خرج دادیم و همین طور در انتخاب موضوع و جسارتی که صاحب اثر آن انجام داد اما به نظرم این فیلم به سرانجام رسیده است.

علیرضا اوسیوند نیز از بازیگران مرد این فیلم نیز بیان کرد: فیلمنامه اینکار را دوست دارم چرا که یک ریتم روتین خطی و ساده نداشت. در این فیلمنامه این شخصیت حرف جهانی و درد بشری را به تصویر می کشد و شخصیت محوری فیلم زنی به نام شرفناز است که مورد آزار جامعه مرد فقر زده قرار گرفته و بچه هایی که سمبل بشریت هستندو مورد استثمار قرار گرفته اند. همه چیز در این فیلم خاکی است اما باز شرفناز است که عاشق بشریت است.